| 
Verslag nacompetitie 2010-2011
| HMSH 2 –Concordia 2 (zondag 8 mei)
Na een seizoen met een aantal goede maar ook een aantal wat mindere wedstrijden was al voor deze wedstrijd de bekend dat Concordia 2e zou worden in de poule. Tegenstander was HMSH 2 die voor de wedstrijd al zeker was van de 3e plek. Het enige waar Concordia voor speelde was dus om in het ritme te blijven om zodoende met een goed gevoel de nacompetitie in te gaan. Zeker na de verliezen tegen Oliveo en Velo was Concordia wel weer eens toe aan een overwinning. Door blessures, vakantie en werk ontbraken er deze zondag zodanig veel mensen dat er slechts 11 spelers voor het tweede beschikbaar waren. Hierdoor sloot vanuit de A-jeugd Kay aan. Michael Stet begon vanaf de bank om het risico met zijn blessure zo klein mogelijk te houden. Kay kon zodoende in de basis beginnen als rechtsbuiten.
De eerste minuten was er, ondanks het warme weer, verzorgd spel van Delftse zijde. Helaas was de eindpass elke keer net niet goed genoeg. Goed voorbeeld hiervan was wel een voorzet die door buitenspelers Kay en Kamal 3 keer heen en weer voor het doel langs werd geschoten. Toch kwam Concordia op voorsprong via een goede voorzet van Kamal. Een vloeiend lopende aanval bracht Kamal in de gelegenheid zijn tegenstander op te zoeken en te passeren. Hij leverde een piekgave voorzet af op Arthur die goed binnen knikte. Niet veel later was er een vrijtrap vanaf de rechter kant die voor het doel werd gebracht. In de kluts was het A-junior Kay die de bal tegen de touwen wist te schieten. Lang kon de 0-2 voorsprong helaas niet worden vastgehouden. Nog voor de rust werd er dwars door de verdediging gecombineerd en kon de nummer 10 van HMSH afronden onder keeper Laurens door. Na de eerste 45 minuten klonk het rustsignaal en kon er even goed gedronken worden.
Belangrijk was om snel na de rust weer op een marge van 2 doelpunten te komen zodat HMSH geen kans meer kreeg op een overwinning. Druk zetten vanaf 10 meter over de middenlijn om zo te voorkomen dat er overbodig veel meters gemaakt zouden worden met deze hitte.
Wat besproken was in de kleedkamer kwam ook gelijk uit. Slechts luttele seconden na de rust was het raak. Goed doorzetten van Kay en Arthur zorgde ervoor dat de bal teruggespeeld moest worden op de keeper. De keeper schoot de bal tegen de doorgelopen Toon aan, waarna Toon beheerst afrondde. Nu was het verzet van HMSH wel zo goed als gebroken. Niet veel later volgde na een goeie voorzet een mooie goal van Kay. Hij kopte de 4e Delftse treffer goed binnen. Hierna bleek de keeper van HMSH niet meer verder te kunnen door een blessure. HMSH had echter al 3 keer gewisseld waardoor de resterende minuten uitgespeeld moesten worden met een veldspeler op goal en met 10 man. Gek genoeg kwam HMSH nog wel terug tot 2-4. Een steekpass leek buitenspel maar de vlag bleef omlaag. Een goede afronding liet Laurens kansloos. De vrijheid die er op het veld ontstond werd door de verdedigers aangegrepen door de bal achterin heen en weer te spelen. Toen Jimmy goed doorzetten tot op de achterlijn was het voor Arthur een koud kunstje om zijn tweede treffer binnen te schieten. Toen Arthur in het strafschopgebied neer werd gehaald wees de scheidsrechter naar de stip en kon aanvoerder Renze achter de bal gaan staan. Hij liet deze buiten kans niet onbenut en de 2-6 was een feit. Als kers op de taart volgde nog een schitterend doelpunt van Toon. Een lage strakke voorzet schoot hij kiezel hard tegen de touwen aan. Eindstand van de laatste competitie wedstrijd werd dus 2-7.
Een goede generale voor de nacompetitie. Zonder al te veel moeite werd HMSH aan de kant gezet. Nu volgende week een weekje vrij en daarna het begin van de nacompetitie tegen de periode kampioen uit de parallel poule uit Rotterdam
Geert Willemsen
Concordia-VCS (zondag 8 mei)
In de een na laatste wedstrijd van de competitie kon Concordia de 3e periodetitel veilig stellen. Dan moest er wel gewonnen van VCS en moest de concurrentie punten laten liggen. In de uitwedstrijd tegen VCS was er verloren dus het was een tegenstander om rekening mee te houden. Met een gevoelstemperatuur van rond de 30C beloofde het een loodzware opgave te worden.
Martijn (werken), Tijmen (studie), Jan Willem (vakantie) en Michael (blessure) waren afwezig zodat de basisopstelling van de afgelopen weken flink gewijzigd moest worden. Chris, Nick, Tim en Guilamo kwamen voor de afwezige spelers in de plaats.
Onder zeer zomerse omstandigheden begon Concordia nog wel scherp aan de wedstrijd. Na een goede actie tussen Thomas en uw verslaggever rondde de jongste van het tweetal cool af en zette Concordia al snel op een 1-0 voorsprong. Deze voorsprong verdween als sneeuw voor de zon door te slap verdedigen waardoor de behendige aanvaller van VCS door de verdediging kon lopen en afleggen op een geheel vrijstaande medespeler die de 1-1 binnen schoot.
Concordia liet het er niet bij zitten en ging weer op zoek naar een nieuwe voorsprong. Dit lukte toen Krul goed doorging na een lange bal en voor de laatste verdediger kroop die niets anders kon doen dan hem neerhalen in het strafschopgebied. Een penalty en een rode kaart waren het gevolg. Krul schoor vervolgens de penalty feilloos in en bracht zo de score op 2-1. Tegen 10 man zou de zege nu veilig moeten zijn. Tot aan de rust vergat Concordia echter de score verder uit te bouwen.
In de rust moest Jochem zich geblesseerd laten vervangen door Robin die rechts achterin ging spelen.
De 2e helft was niet om over naar huis te schrijven van Zwart-Witte kant. Niemand haalde zijn normale niveau en hierdoor kon VCS in de wedstrijd blijven. Tot overmaat van ramp kwamen ze ook nog op 2-2 door een schot van 25 meter. Hierna werd er nog van alles geprobeerd om de overwinning binnen te halen en met Simon en Jim werden er nog verse krachten binnen de lijnen gebracht. Vanwege aanmerkingen op de leiding moest Hans ook nog de dug out verlaten. Concordia sloeg er niet in om een gaatje in de stugge verdediging te vinden en zo was een teleurstellend gelijkspel het gevolg.
Helaas dit weekend nog geen periodetitel, maar volgende week tegen Quintus (dat al is gedegradeerd) is nog een keer de mogelijkheid om bij winst deelname aan de na-competitie veilig te stellen.
We hopen weer op de steun van de supporters tijdens deze laatste wedstrijd in Kwintsheul.
Peter Schildmeijer
Wippolder-Concordia (zondag 1 mei)
De Zondag na Koninginnedag stond er dit jaar een wedstrijd op het programma. En wel tegen stadsgenoot Wippolder. De vraag was of de selectie van Concordia zonder al te veel kleerscheuren het Oranjefeest hadden overleefd. Fred zorgde in ieder geval voor een welkome verassing door voor zijn verjaardag oranje tompoucen te trakteren. Fred: Bij deze nogmaals gefeliciteerd!
Tegenstander Wippolder speelde deze wedstrijd in de wetenschap dat het moest winnen om directe degradatie uit te stellen en eventueel te voorkomen. Voor Concordia was er maar een doel dat behaald moest worden in de race om deelname aan de nacompetitie, namelijk winnen. Het veld van Wippolder had meer weg van een veredeld campingterrein. Al denk ik dat menig kampeerder zijn heil elders zou zoeken bij de aanblik van deze knollentuin. Een warme dag zorgde ook voor nog een extra complicatie tijdens deze wedstrijd. Jan Willem was op vakantie zodat Chris de opengevallen plek op middenveld kon innemen.
Concordia begon de wedstrijd geconcentreerd in de wetenschap dat normaal veldspel niet mogelijk was en dat er met veel druk naar voren geprobeerd moest worden om de bal op de vijandelijke helft te veroveren en zo te kunnen scoren. Een aantal kansen werd in het begin nog niet afgerond terwijl Wippolder van dichtbij de paal raakte. Tijmen bewees weer eens een echt scorende verdediger te zijn door een voorzet van Martijn Poot bekwaam binnen te glijden en zo de 1-0 voorsprong op het bord te zetten. Niet lang hierna kwam hij a la Franz Beckenbauer opzetten over de as van het veld en na een mooi tikje van Michael Wilson rondde hij af en de 2-0 stand was een feit. Wippolder bleek een kwalitatief zeer matige tegenstander en kon geen enkel moment de indruk wekken dat het nog geloofde in het afwenden van de dreigende degradatie. Michael Wilson kon met een gerust hart worden gewisseld voor Robin na een blessure om hem zo te sparen voor de 2 resterende duels. Met een 2-0 voorsprong ging de ploeg van trainer Verheij aan de thee.
Hans gaf in de rust aan dat er ondanks het slechte veld toch gevoetbald kon worden door de zeer povere tegenstand. Verder werden er geen wissels doorgevoerd.
In de 2e helft overspeelde Concordia de opponent aan alle kanten. Met fris aanvalsspel en zonder bovenmatige inspanning werd er een reuze aantal kansen aan elkaar geregen. Met wat meer zorgvuldigheid (en een wat beter linker been van uw verslaggever) had de score wel richting de 10 kunnen gaan maar slechts Thomas (de 3-0 met een mooie droge knal) en Krul (een werkelijk fenomenale goal waarbij hij iedereen in de luren wist te leggen en vervolgens kogelhard de bal binnen schoot) wisten te scoren zodat de stand op 4-0 bleef steken. In de slotfase verkeek Marc zich op een vrije trap van de zijkant en zo werd de eindstand bepaald op 4-1. Een duidelijke overwinning en weer stijgen de kansen op deelname aan de nacompetitie. Nog 2 wedstrijden te gaan. Te beginnen komende Zondag tegen VCS. Bij winst kan deelname aan de nacompetitie zeker zijn en dan zou het seizoen toch zeker geslaagd zijn!
Wij hopen dat iedereen ons volgende week komt steunen om ervoor te zorgen dat er een mooi feest gevierd kan worden na afloop!
Peter Schildmeijer
Concordia 2 – Velo 3 (zondag 17 april)
Na de desastreuze nederlaag een week eerder tegen koploper Oliveo konden alle titelaspiraties de prullenbak in. De resterende wedstrijden moesten de koppen dezelfde kant op blijven staan om nog met een goed gevoel de nacompetitie in te gaan. Eerst volgende wedstrijd was de thuiswedstrijd tegen Velo 3. Een ploeg waar Concordia het in de uitwedstrijd erg lastig mee had. Een late voorsprong kon toen niet over de streep worden getild. In de laatste minuten werd door Velo toen een dubieus verkregen strafschop omegezet in een doelpunt waarna slechts een gelijkspel resteerde. Een stugge tegenstander om rekening mee te houden dus. Begonnen werd er in de vertrouwde 433 formatie. Toon was deze wedstrijd weer fit genoeg en begon vanaf de bank. Kamal mocht na zijn blessure deze wedstrijd weer in de basis beginnen vanaf het middenveld. Hierdoor werd Robin naar de bank verbannen. Guillamo en Sybren ontbraken door de opgelopen schorsingen.
Het meeste balbezit was in de eerste minuten voor Concordia. Tot een veldoverwicht of grote kansen leidde dit echter niet. Een gemakkelijk verkregen vrije trap op de rand van de 16 meter werd door Renze laag ingeschoten en gekeerd door de keeper. In de rebound kon de bal helaas niet alsnog worden binnen gewerkt door de Concordia spitsen. Hierna volgde een slalom vanaf de middenlijn van een speler van Velo. Over de rechter kant van Concordia kon hij zo doorlopen tot binnen de 16-meter en de bal in de verre hoek schieten. Concordia kreeg via een nieuwe vrije trap op de rand van het strafschopgebied de kans op een gelijkmaker. Ditmaal was het Hugo die aanlegde. Zijn poging was niet hard genoeg en kon zodoende door de keeper uit de bovenhoek worden getikt. Niet veel later was het Sjaak die na een interceptie zo kon doorlopen en Hugo met een lage voorzet een ogenschijnlijk niet te missen kans gaf. Hugo wist echter op knappe wijze de bal nog over het doel te schieten. In de tegenstoot viel een afgeketste voorzet erg gelukkig voor de voeten van een van de Wateringse spitsen. Uit een goede volley belandde deze bal in de uiterste hoek van de goal buiten het bereik van doelman Laurens. Na het rustsignaal gingen de Delftenaren met een onverwachte en teleurstellende 2-0 achterstand de kleedkamer in.
In de rust werden Toon en Robin in gebracht voor Michael en Darby. Hierdoor verschoof Kamal van linkshalf naar linksbuiten. Aangegeven werd dat er nog niks verloren was en dat Velo met 2 schoten op doel ook gelijk twee goals had gemaakt.
De tweede helft werd gelijk fel begonnen. Vanaf de aftrap werd direct druk gezet en werd Concordia gevaarlijk voor de Wateringse goal. Dit leidde tot veel goede voorzetten en mooi aanvalsspel. Tot een snelle aansluitingstreffer leidde dit echter niet. Het was wederom Velo dat scoorde. Een ongelukkige terugspeelbal van Sjaak werd door Renze in de voeten van de spits gegleden. De spits rondde de bal knap af met een stiftje over Laurens. Na deze goal leek het Kamal die met een volley voor de 1-3 had gezorgd. Alleen de scheidsrechter floot eerst voor buitenspel van Kamal; corrigeerde zichzelf daarna door een vrije trap aan Concordia te geven voor een bij mij nog onbekende reden en besloot tot slot toch weer dat Kamal buitenspel had gestaan. Gelukkig kon Kamal niet veel later toch nog zijn trefferlaten aantekenen. Uit de lucht trapte hij de bal goed in de hoek buiten het bereik van de keeper. Concordia kwam ook nog terug tot 2-3. Een voorzet van rechts werd door Kamal terug gebracht voor de goal en op de doellijn wist Robin zijn verdediger te forceren tot het maken van een eigen doelpunt. Ondanks vele kansen op meer slaagde Concordia er niet meer in nog een 3e treffer te forceren.
Geert Willemsen
Concordia - Verburch (zondag 17 april)
De afgelopen weken zat Concordia in een flow. Volgens de Dikke van Dale betekent Flow het volgende:
Flow refereert aan een mentale toestand waarin een persoon volledig opgaat in zijn of haar bezigheden. Flow wordt gekenmerkt door op de betreffende acties gerichte energie en activiteit, volledige betrokkenheid daarbij, alsmede het feit dat men de activiteiten succesvol uitvoert.
Vooral de passage over het succesvol uitvoeren van activiteiten, lees in ons geval wedstrijden, springt hierbij in het oog. Na de winterstop is een ongekende opmars ingezet door de mannen van Verheij waardoor het zelfs nog mogelijk is om de 2e plek te behalen. Daarvoor moest er dit weekend wel gewonnen worden van Verburch. Een tegenstander die ons voor de winterstop op een gelijkspel wist te houden. Op dit moment staat er weinig meer op het spel voor onze Westlandse vrienden omdat zowel degradatie als promotie al in deze fase van de competitie lijken te zijn uitgesloten. Voor Concordia stond er echter veel op het spel en deze wedstrijd moest dan ook gewonnen worden om deelname aan de na-competitie veilig te stellen. Sander O was niet aanwezig en we hopen dat hier de komende weken verandering in kan komen om hem weer bij de selectie te laten aansluiten. Hierdoor nam Wouter de plek centraal achterin over en schoof Martijn P een plek door naar het middenveld. Doelman Schouten was Donderdag geblesseerd geraakt en helaas bleek in de warming-up dat hij niet kon spelen. Hierdoor werd good-old David Snelleman (Daaf) van stal gehaald als stand-in. Op de trainingen laat Daaf, als keeperstrainer, al zien aan fanatisme niks te hebben ingeboet en nog steeds over uitstekende reflexen te beschikken. Er was dus alle vertrouwen in een goede afloop. Verder speelde Concordia met dezelfde spelers al was Thomas dit keer in de spits naast Krul gepositioneerd om zo meer druk vooruit te kunnen geven. Het zonnetje en een volgepakt terras zorgde voor een uitstekende ambiance aan de Brasserskade.
Concordia begon zeer goed aan de wedstrijd. Veel positiewisselingen en geconcentreerd positiespel zorgde voor een zeer groot veldoverwicht en enkele goede kansen. Het was echter een schitterende actie van Krul met ‘ouderwetse’ bewegingen die zorgde voor de meer dan verdiende 1-0 voorsprong. In deze wedstrijd hadden oplettende supporters opgemerkt dat Krul met een en dezelfde beweging meer dan 40 keer een tegenstander het bos in had weten te sturen. Dit tot grote ergernis op de bank van Verburch. Concordia ging ook na de voorsprong door met goed veldspel waarbij vooral de ‘carrousel’ op het middenveld in het oog sprong. Op slag van rust was het JW die de score verdubbelde na goed doorlopen op een diepe bal in het strafschopgebied. JW liet hier mee zien steeds meer een neusje voor de goal te gaan ontwikkelen.
In de rust gaf Hans aan dat het spel zo voortgezet moest worden en dat de score dan nog hoger zou gaan uitvallen. Verder werden er nog geen wisselingen aangebracht.
In de 2e helft liet Concordia de teugels iets vieren zonder hiermee het overwicht uit handen te geven. Na een sensationele actie van Michael Wilson, die door ongeveer een heel elftal van oranjehemden onderuit werd geprobeerd te halen, en een ziedend schot van ongeveer 18 meter kwam Concordia toch op 3-0 en leek de wedstrijd definitief beslist. Toch kwam Verburch terug tot 3-1 na een onoplettendheid in de verdediging na een corner. Hierna verrichte Daaf een zeer knappe en nuttige redding na een vrije trap op de rand van het zestienmetergebied. Bekomen van de schrik zette uw verslaggever met een steekbal de jonge Thomas voor de keeper die dit buitenkansje uiterst koel benutte en de stand weer op een marge van 3 wist te brengen. Hierna werden de wissels Nick, Chris en Simon ingebracht. Met deze verse krachten werden er nog enkele grote kansen gecreëerd die niet allemaal even koelbloedig werden afgerond. Toch was het Krul die een goede wedstrijd bekroonde door nog 2 maal raak te schieten en zo zijn wedstrijdtotaal op 3 doelpunten bracht en de eindstand op 6-1. Een speler van Verburch werd na zijn 2e gele kaart nog van het veld gestuurd zodat de ellende voor de bezoekers compleet was. Een zeer goede wedstrijd met veel doelpunten en vermaak voor de toeschouwers die nadrukkelijk op het terras aanwezig waren. Samenvattend: een topmiddag!
Na afloop werd er nog heerlijk in de zon een biertje gedronken op de overwinning en werd er met een schuin oog al richting de na-competitie gekeken. Zo ver is het echter nog niet. Komende week zijn we vrij ivm Pasen en daarna moeten we de dag na Koninginnedag aantreden op het terrein van Wippolder. Een traditioneel lastige wedstrijd uit tegen Wippolder dus dan zal er weer volop concentratie vereist zijn. We hopen dan weer op uw steun langs de lijn.
Peter Schildmeijer
Oliveo 2 – Concordia 2 (10-04-2011)
Eindelijk was het dan zo ver. De wedstrijd tegen de koploper Oliveo. Bij een overwinning zouden beide ploegen op gelijke hoogte komen en zou de kans op het kampioenschap behouden blijven. Mits beide team dan de resterende twee wedstrijden zouden winnen zou het daarna aankomen op een beslissingswedstrijd wie er met de titel aan de haal kan. Bij een verlies zou waarschijnlijk slechts de nacompetitie resten. Voor deze wedstrijd kon trainer Van Buuren wel beschikken over een fitte selectie. Met een groep van in totaal 16 spelers werd afgereisd naar Pijnacker alwaar de belangrijke wedstrijd gespeeld zou worden. Tot verbazing van sommige spelers werd er begonnen met een 442-systeem, waar een 433 speelstijl de afgelopen maanden zo succesvol was gebleken.
De eerste minuten waren voor Concordia. Vaak waren het echter de houthakkers achterin bij Oliveo, die geen problemen hadden met naast de bal ook de voeten van de Concordia spitsen te spelen, die de bal weer naar voren schoten. Wapenfeiten van Concordia in het eerste kwartier waren een schot van Felix dat naast het doel belandde en een vrije kopkans van Robin die over het doel zeilde. Hierna was het Oliveo dat sterker werd. Na een hoekschop volgde een hachelijke situatie voor het doel van Concordia. Een kopbal belandde gelukkig voor de mannen van Concordia op de lat en niet in het doel. Niet veel later kwam Laurens opvallend ver uit zijn doel. Een lob van de spits van Oliveo kon gelukkig nog net voor de lijn worden weggehaald door Sjaak. Mede door de terughoudende tegenstander had Concordia moeite om kansen te creëren. Tot aan de rust werd zodoende de brilstand op het bord behouden.
Omdat voor Concordia alleen een overwinning voldoende was ontstond een lastige situatie. Vooruit voetballen en op zoek gaan naar de treffer en een tegentreffer incasseren of toch wat voorzichtiger te werk gaan.
Het bedachte plan in de rust kon helaas snel wel de prullenbak in. Vlak na de rust kwam Oliveo op een 1-0 voorsprong. Na klungelen achterin moest een vrije trap op een gevaarlijke plek worden weggeven. Een kort voorzetje en een kopballetje in de hoek bleek voldoende om Concordia te verassen. Vanaf een meter of 6, midden in de eigen 16 meter, kon vrij worden ingekopt. Hierna waren alle aanvallende intenties van Oliveo weg. Een handbal verdediging verscheen voor het vijandelijke doel en het enige wat er nog werd gedaan is alle ballen met een lange haal naar voren schieten. Door de achterstand was trainer Van Buuren genoodzaakt aanvallende wissels toe te passen. Simon en Sybren mochten hun entree maken en Hugo schoof een plekje terug naar het middenveld. Er werd overgegaan naar een 343-systeem. Veel extra kansen leverde dit niet op. Wel kon de bal wat langer worden vastgehouden voorin. Enige kans die nog werd gecreëerd was een duikkopbal van Sybren. Na een voorzet van Darby knikte Sybren de bal goed naar de hoek. Via de keeper en de paal ging de bal er helaas niet in. Vlak voor het eindsignaal ontstond er ook nog een opstootje. De keeper van de Pijnackers gooide de bal in het gezicht van Sybren waarna hij de keeper in zijn gezicht terug duwde. De scheidsrechter liet er geen gras over groeien en stuurde beide spelers naar de kant. Frustratie aan de kant van Concordia zorgde nog voor het nodige commentaar op de scheidsrechter en zodoende ook nog een gele kaart voor Robin.
Na het verlies kan Concordia zich gaan richten op de nacompetitie. De achterstand op koploper Oliveo van 6 punten lijkt met nog 2 wedstrijden op het programma helaas niet meer in te halen. Resteren nog de wedstrijden tegen Velo en HMSH ter voorbereiding op de nacompetitie
Geert Willemsen
Oranjeplein/Postduiven-Concordia (zondag 10 april)
Na een vrij weekend was het de vraag of dit invloed had op de stijgende lijn die het elftal de afgelopen weken (eigenlijk al na de winterstop) had weten in te zetten. Het resultaat is dat er nog volop kans is om de 4e plaats te behalen of de 3e periode te winnen. Beide resultaten hebben deelname aan de na-competitie tot gevolg. Dat zou een geweldig resultaat zijn na het kampioenschap van vorig jaar. Er zijn nog 5 wedstrijden te spelen en alleen de wedstrijd tegen Oranjeplein is er een tegen een team dat hoger geklasseerd staat dan Concordia. Bij Oranjeplein waren de resultaten van de afgelopen weken op zn zachtst gezegd matig te noemen. De trainer was ontslagen en het was de vraag of het gewenste shock-effect al tegen Concordia gestalte zou krijgen.
Bij Concordia waren er dit keer geen afwezigen door vakantie of blessures waardoor Hans de luxe had om lastige keuzes te maken. Martijn P nam de plek centraal achterin voor zijn rekening en hierdoor moest Wouter, samen met Chris en Nick, op de bank plaats nemen. Het is zaak om in deze fase van de competitie het teambelang boven het individuele belang te plaatsen hoe moeilijk dit soms ook is.
Het veld van Oranjeplein was meer een veredelde knollentuin waardoor verzorgd veldspeld behoorlijk werd bemoeilijkt. Toch begon Concordia goed aan de wedstrijd en probeerde voetballend de tegenstander onder druk te zetten. Vroegtijdig storen van Concordia zorgde ervoor dat Krul de bal kon onderscheppen en met een geweldige rush de geheel vrijstaande Michael wist te vinden die al vroeg in de wedstrijd een 1-0 voorsprong kon laten aantekenen. De verwachting was dat Concordia nu snel door zou drukken, maar door onduidelijkheid binnen de lijnen hoe de 2 spitsen van Oranjeplein moesten worden beteugeld kwam de tegenstander beter in het spel. Nadat Marc enkele mogelijkheden nog onschadelijk had weten te maken kwam Oranjeplein toch, niet onterecht, op 1-1 nadat de verdediging zich verkeek op een diepe bal aan de linkerkant en de spits de gelijkmaker kon aantekenen. Hierna ging de wedstrijd gelijk op. Wouter kwam het veld in om te proberen wat lijn in de achterste linie te krijgen.
Vlak voor rust kreeg Concordia een vrije trap aan de zijkant van het strafschopgebied. Deze werd laag en hard voor het doel ingeschoten waarna uw verslaggever de bal ingleed (wellicht met mijn hand aangeraakt maar zeker geen opzet in het spel) en Tijmen als een echte spits op de juiste plaats stond om Concordia weer op een voorsprong te zetten. Zo konden we met een 1-2 stand aan de thee gaan.
In de rust werd er het een en ander omgezet om zo meer grip te krijgen op de voorhoede van Oranjeplein. Jochem werd doorgeschoven naar het middenveld en Tijmen en Niels gingen in de mandekking spelen.
De 2e helft liet zien dat deze omzettingen het overwicht van Concordia goed deden. De tegenstander werd gelijk vastgezet en Concordia creëerde de ene na de andere kans. Krul wist de 1e mogelijkheid nog niet te verzilveren, maar na een goede actie van Thomas aan de rechterkant maakte Krul aan alle onzekerheid een einde door met een droge knal de 3-1 aan te tekenen. Hierna raakte ik geblesseerd aan mijn lies na een aantal overtredingen op rij. Sommige zouden zeggen: Boontje komt om zijn loontje..
Hierna moest ik samen met Michael, die ook geblesseerd het veld moest verlaten, op zoek naar een ijszak om erger leed te voorkomen. Hierdoor is een gedeelte van de wedstrijd aan mij voorbijgegaan. Later kon ik nog reconstrueren dat Marc nog knap een vrije trap uit de bovenhoek wist te houden en dat enkele mogelijkheden op de 1-4 niet werden benut, maar dat de zege nimmer meer in gevaar kwam. Een zeer belangrijke en knappe overwinning dus van Concordia.
Dit betekent dat de kans op deelname aan de na-competitie zeker vergroot is na dit weekend. Hopelijk kunnen we dit in het slot van de competitie realiseren. Als we waken voor onderschatting tegen de komende tegenstanders dan zijn er volop mogelijkheden. Een mooi einde ligt dus in het verschiet. Hopelijk blijven de supporters ons steunen in de komende weken. Alvast bedankt voor de toch ruime opkomst in Den Haag!
Peter Schildmeijer
Concordia-RVC’ 33 (zondag 27 maart)
In het laatste weekend van maart stond de wedstrijd tegen de Reeuwijkse Voetbalclub Concordia 33 op het programma. Een wedstrijd tegen een naamgenoot die een stuk lager op de ranglijst stond genoteerd, maar die de afgelopen weken toch een aantal resultaten had geboekt waardoor van onderschatting geen sprake meer kon zijn. Trainer Verheij zag zich genoodzaakt om een oplossing te zoeken voor de afwezigheid van Martijn P die zich, gehuld in traditionele kilt, een weekend met vrienden in het Schotse Edinburgh aan het vermaken was. Gelukkig is Wouter weer hersteld van zijn blessure en dus nam hij zijn vertrouwde plek centraal achterin weer in. Verder werd JW beloond met een basisplaats door zijn goede optredens van de laatste weken. Dit ging ten koste van Chris die genoegen moest nemen met een plaats op de bank. Het is voor Trainer Verheij elke week puzzelen nu er steeds meer spelers uit de ziekenboeg komen. Luxe problemen zijn voor een trainer echter problemen die aangeven dat het team in de lift naar boven zit. Hopelijk kon deze lijn worden doorgetrokken. Een heerlijk voorjaarszonnetje en behoorlijk wat publiek vormde een uitstekende ambiance voor een wedstrijd die gewonnen moest worden om aan kop te blijven in de stand voor de 3e periode.
Concordia begon geconcentreerd aan de wedstrijd en nam gelijk het initiatief. Dit leidde tot een veldoverwicht, maar nog niet tot grote uitgespeelde kansen. Naarmate de 1e helft vorderde kwam de opponent wat beter in de wedstrijd en kwam de wedstrijd wat meer in balans. Totdat uw verslaggever (dit maal acterend op de rechtshalfpositie) de mee opgekomen Jochem bediende die vervolgens de geheel vrijstaande Krul op maat bediende. Van dichtbij schoot Krul bekwaam een tot dan toe verdiende 1-0 voorsprong op het scorebord. Lang kon Concordia niet van deze weelde genieten want na een onnodig weggegeven vrije trap schoot RVC via de binnenkant van de paal de gelijkmaker binnen. Het publiek wist niet wat het meemaakte want Concordia ging hierna vol ten aanval en kwam via een mooi uitgespeelde aanval met Michael Wilson als eindstation op een 2-1 voorsprong. De verbazing onder de supporters werd nog groter toen Concordia liet zien veel moeite van het veld te ondervinden bij het uitverdedigen. Het stroeve veld zorgde voor dusdanige problemen dat de voorwaartsen van RVC’33 de 2-2 konden binnenschieten vlak voor rust. Iedereen hield al rekening met een 2-2 ruststand, maar een schitterende vrije trap van Krul werd nog aangeraakt door Tijmen (de vraag is of dit voor of achter de lijn gebeurde) waardoor Concordia toch nog met een 3-2 voorsprong kon gaan rusten. Een, qua scoreverloop, doldwaze 1e helft waarbij de neutrale toeschouwer (of die er waren weet ik niet) de winnaar was.
In de rust werd aangegeven dat met wat meer overleg de kwalitatief povere tegenstander uit Reeuwijk op grotere achterstand kon worden gezet. Er werden dit maal geen wissels in de rust doorgevoerd.
De 2e helft liet Concordia er geen misverstand over bestaan wie er met de winst vandoor zou gaan. Een gretige voorhoede, een robuust middenveld, een geconcentreerde verdediging en een alerte keeper zorgde voor een aantrekkelijke 2e helft. JW maakte al snel aan alle onzekerheid een einde door kort na rust de 4-2 aan te tekenen. Krul gaf een goede voorzet op ondergetekende. Mijn kopbal kon nog worden gekeerd waarna JW in de rebound attent de 4-2 binnen tikte. Invaller Darby liet zich ook van zijn beste kant zien door de bal panklaar af te leveren bij Krul die van dichtbij de 5-2 kon binnen schieten. Een actie van Darby die trainer Verheij nog meer mogelijkheden geeft als hij dit niveau weet vast te houden. Thomas etaleerde hierna nog een keer zijn enorme snelheid. Invaller Chris zette Thomas met zijn eerste balcontact gelijk oog in oog met de keeper. Een verdediger van RVC’33 zag geen andere mogelijkheid dan Thomkas in de 16 onderuit te halen en een strafschop was het gevolg. Krul schoot dit maal onberispelijk binnen. Een terechte 6-2 voorsprong was het gevolg. Thomas raakte bij deze actie geblesseerd en omdat er al 3 wissels waren geweest (ook Nick was nog binnen de lijnen gekomen) moest Concordia de laatste 10 minuten met 10 man verder. Hierdoor bleef de score op 6-2 steken, maar al met al een prima teamprestatie.
Volgende week een vrij weekend en dan gaan we verder in onze jacht op de 3e periode. Dit weekend hebben we in ieder geval zeer goede zaken gedaan en we hopen dat iedereen ons blijft steunen in onze jacht op de laatste periode!
Peter Schildmeijer
ODB-Concordia (zondag 20 maart)
Na de eclatante overwinning van vorige week op de koploper Den Hoorn was het deze week zaak voor de equipe van trainer Verheij om de punten vanuit Den Haag mee te nemen. De tegenstander dit keer was ODB. Een ploeg in de middenmoot die goede uitslagen afwisselt met mindere. Een tegenstander die dus niet kon worden onderschat. Hans besloot om dezelfde opstelling als vorige week te hanteren. De omstandigheden waren ideaal voor een mooie voetbalmiddag. Een schitterend kunstgrasveld en een heerlijk zonnetje zorgden voor een mooie entourage in Den Haag.
Zo geconcentreerd en onbevangen als vorige week, zo gehaast en ongeconcentreerd was het in de 1e helft. Er werd vanuit achteruit te weinig gevoetbald en hierdoor werd er te vaak de lange bal gespeeld. Dit was makkelijk te verdedigen door ODB waardoor er te weinig overwicht kon worden gecreëerd. Toch kreeg Concordia een aantal kansen doordat ODB slordig uitverdedigde. Deze werden in 1e instantie niet goed benut. Totdat Krul de bal aan de rand van de 16 kreeg en een van zijn karakteristieke passeerbewegingen inzette. De verbouwereerde verdedigers konden slechts toekijken hoe de bal bij de vrijstaande Michael Wilson terecht kwam die als een volleerde goalgetter de 0-1 binnenschoot. Een flinke opsteker voor de zwart-witte brigade. ODB liet het hier echter niet bij zitten en gooide er een schepje bovenop. Dit resulteerde in 4 opeenvolgende corners waarbij de luchtmacht van ODB telkens de baas was over de verdediging van Concordia. Met veel geluk en knap keeperswerk van Marc werd een doelpunt voorkomen. Helaas voor Marc ging hij bij de laatste corner in de fout waardoor de spits van ODB de gelijkmaker kon aantekenen. Hierna bleef de wedstrijd in evenwicht. Krul kreeg nog wel een levensgrote kans om 1 op 1 met de keeper Concordia op voorsprong te zetten maar liet dit helaas na. Met een 1-1 stand zochten beide ploegen de kleedkamer op.
In de rust werden er 2 wissels doorgevoerd. Nick kwam op de linkshalfpositie te spelen en Jan Willem kwam centraal het middenveld versterken. Thomas en Chris bleven in de kleedkamer achter. Er werd aangegeven dat er met veel meer overleg en vertrouwen moest worden gespeeld om de 3 punten mee naar huis te nemen.
De 2 helft liet een wedstrijd zien waarin beide ploegen niet echt tot goed voetbal in staat waren. Vloeiende aanvallen waren weinig te zien en de meeste acties eindigden al in een vroeg stadium. ODB probeerde met lange en hoge ballen de spitsen in stelling te brengen wat af en toe voor een aantal gevaarlijke momenten zorgde. Marc herstelde zicht echter knap van zijn fout in de 1e helft en hield zijn ploeg knap in de wedstrijd. Aan de andere kant kwam Concordia er soms gevaarlijk uit maar de kansen werden nog niet verzilverd. Tot Jan Willem zijn sterke invalbeurt bekroonde met een belangrijke treffer. Kort ervoor liet hij nog een goede mogelijkheid onbenut na een een-tweetje met Krul, maar nu zette hij sterk door en schoot de bal langs de Haagse doelman.
Hierbij wil ik een lans breken voor Jan Willem. De laatste weken valt hij goed in en toont hij een groeiende vorm. Des te jammer is het dat hij besloten heeft te stoppen met voetbal ivm zijn studieactiviteiten. Gezien zijn huidige vorm zou ik Jan Willem willen verzoeken nog eens goed hierover na te denken. Als er iemand is die bruikbare tips heeft om studie en voetbal te combineren, laat het dan aan Jan Willem weten. Wie weet wordt er een manier gevonden om hem op de Concordia velden te blijven bewonderen.
Na de 1-2 voorsprong leek het er lang op dat Concordia aan het langste eind zou trekken. Helaas verkeek Niels zich in de blessuretijd op een voorzet. Hij vergat de bal weg te schieten waarna de spits van ODB onverstelbaar hard op de kruising schoot. De terugkaatsende bal werd vervolgens langs de kansloze Marc geschoten. Een 2-2 eindstand was het resultaat van een matige wedstrijd. Een compliment ging deze wedstrijd vooral uit naar de scheidsrechter die een uitstekende prestatie leverde. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Na afloop genoten spelers en staf nog heerlijk na met een drankje in de zon op het terrein bij ODB waarna er op Concordia werd nagepraat op het terras.
Volgende week weer een thuiswedstrijd. Dit keer tegen RVC’33. Een tegenstander waar we van moeten winnen om kans te houden op de 3e periode. Met de steun van het publiek moet dit zeker mogelijk zijn. We hopen u dan ook weer in grote getale en met een lekker zonnetje langs de lijn te treffen.
Peter Schildmeijer
Verburch 2 – Concordia 2 (zondag 20 maart)
In de strijd om het kampioenschap stond deze week de op papier eenvoudige wedstrijd tegen Verburch 2 op het programma. In een poging een schaar te maken, had Tim eerder in de week een enkelblessure opgelopen. Wouter coachte hem een schaar te maken. Tim besloot echter zijn fantasie de vrije loop te laten en wilde zijn directe tegenstander verassen met de nieuw ingevoerde breinaald(Aldus trainer van Buuren). Bij deze actie verzwikte Tim zijn enkel waarna hij zondag onvoldoende fit bleek om te kunnen spelen. In de warming up bleek ook Michael niet wedstrijdfit. Zodoende bleef op de bank alleen nog de net van wintersport teruggekeerde Simon voldoende fit om te spelen.
Al snel waren de intenties van Verburch duidelijk. Er werd nauwelijks druk gezet op de achterste linie van Concordia en ze speelden met bijna iedereen achter de bal. Eerste wapenfeiten van Concordia kwamen via de rechter kant. De opstormende Sjaak wist een aantal keren goed door te komen en een goede voorzet af te leveren. De scherpte voor de goal was alleen niet afdoende om ook treffers op het scorebord te laten noteren. Het dichtste bij was Felix die een voorzet van Sjaak schampte waardoor de bal in de verre hoek leek te belanden. Helaas voor hem raakte de bal de paal en ging hij er niet in. Niet veel later caramboleerde de bal voor de goal langs en wist niemand de bal goed te beroeren en bleef slechts een corner over als resultaat. Het volgende Delftse wapenfeit liet niet lang op zich wachten. Met een vloeide aanval over meerdere schijven werd het eindstation in de vorm van het hoofd van Robin bereikt. Waar Robin in het verleden vaak met zijn hoofd succesvol was, kopte hij ditmaal de bal over. Gelukkig kon nog wel voor de rust de score worden geopend. Goed doorzetten van Robin zorgde voor een interceptie diep op Verburch zijn helft. Een simpel steekpassje zette Hugo in een riante positie voor het doel. Met de buitenkant van de voet schoot Hugo de bal onder de keeper door in de hoek van de goal: 0-1.
In de rust was het duidelijk dat de tweede helft op dezelfde voet door moest worden gespeeld. Het belangrijkste was dat de drie punten mee naar Delft zouden komen.
Het begin van de tweede helft werden er weinig kansen gecreëerd. Het centrale duo Wouter en Renze kon moeiteloos de bal naar elkaar toe spelen zonder enige weerstand van de tegenstander die allemaal op de eigen helft bleven staan. Iets meer spektakel kwam in de wedstrijd na een uurtje spelen. Felix kwam vanaf de linker kant naar binnen en schoot met zijn rechter voet de bal met een droge schuiver in de korte hoek. De keeper kon er niet meer bij en de 0-2 was een feit. Hooguit 5 minuten later was het weer raak. Een voorzet van Hugo werd door de verdediging vakkundig in het eigen doel geschoten. Hierna was de wedstrijd duidelijk gespeeld en probeerde Concordia de wedstrijd rustig uit te spelen. Bij een van de spaarzame uitbraken van de thuisploeg werd er een strafschop toegekend. In een kopduel zou Sjaak zijn handen gebruikt hebben om zijn tegenstander weg te duwen. Een uitgelezen mogelijkheid om de eer voor eigen publiek nog te redden. Keeper Laurens was echter vast beraden zijn doel schoon te houden en pareerde de inzet knap. Tekenend was wel dat Verburch hierna voor het eerst deze wedstrijd een corner mocht nemen. Ook hieruit konden zij niet gevaarlijk worden. Als kers op de taart volgde nog een prachtig doelpunt van Delftse makelij. Felix trapte de bal vanaf de rand van de 16 indraaiend voor het doel. Met een dodelijke precisie knikte de ondergetekende de bal in de kruising. Rond de klok van 17.15 uur diezelfde zondag zou deze treffer naar verluid al meer dan 55 000 hits op youtube hebben, hetgeen tot op heden niet bevestigd, noch ontkend is. Smetje op de overwinning was wel dat Guillamo in de laatste minuten nog tegen een gele kaart opliep.
Een goede overwinning waar vertrouwen uit te putten valt. Nu volgen twee weken zonder schema in de competitie, waarna de alles beslissende kraker tegen Oliveo op het programma staat. Een wedstrijd om met z’n allen naartoe te leven en waar alleen een overwinning zal tellen.
Geert Willemsen
BMT 2 - Concordia 2 (zondag 13 maart)
Na de denderende 10-1 overwinning vorige week, volgde nu de thuiswedstrijd tegen BMT. De heen wedstrijd was eerder het seizoen al met 2-1 gewonnen, maar werd vooral herinnerd door de dramatische arbitrage. In deze wedstrijd werd aan BMT zelfs nog een vrije trap toegekend voor foutief vlaggen van de assistent van Concordia. Een ploeg die al vroeg druk zette op de Concordia defensie om fouten te forceren. In de laatste minuten moest Concordia nog alle zijlen bijzetten om de 2-1 voorsprong te behouden. Dus zeker niet een ploeg om te onderschatten.
Door het ontbreken van zowel Simon en Sybren werd er gekozen voor een 442- systeem. Hugo en Darby mochten samen de spits positie invullen.
De druk op de achterste vier van Concordia was een stuk minder dan bij de heenwedstrijd. Mede hierdoor kon Concrdia het initiatief nemen en op zoek gaan naar de goal van BMT. De eerste goal liet niet lang op zich wachten. Uit een hoekschop belandde de bal in de kluts voor de voeten van Guillamo. Zonder te twijfelen schoot hij de bal langs de keeper tegen de touwen. Lang kon helaas niet van de voorsprong worden genoten. Tijdens de opbouw werd de bal over genomen op het middenveld waarna de defensie uit positie was. Een steekpass belandde bij de buitenspeler die oog in oog met Laurens de bal hoog in het doel schoot. Nog voor de rust werd dit gelukkig weer recht gezet. Hugo kon oog in oog met de keeper nog niet voor de 2e Delftse treffer zorgen, maar Darby stond hem in de rebound gelukkig bij. Zo kon Concordia toch nog met een voorsprong de rust in gaan.
De tweede helft werd goed gestart. Niet veel na rust was het Guillamo die zijn schot op de lat uiteen zag spatten. In de rebound liet Darby zien over vliegensvlugge eerste meters te beschikken. Darby kwam achter zijn directe tegenstander vandaan om de bal langs de keeper te tikken. Niet veel later schoot Darby ook zijn derde treffer tegen de touwen. Een onvervalste hattrick na zijn 4 doelpunten een week eerder. Waar er misschien wel verwacht werd dat Concordia de 5- en 6-1 zou gaan maken bleven meer Delftse doelpunten uit. De legio aan kansen die werden gecreëerd werden geen van alle afdoende afgerond. BMT zag zelfs kans om de 4-2 en 4-3 te scoren. Van een gelijkmaker kwam het gelukkig niet meer.
Al met al weer een belangrijke overwinning om nog mee te blijven dingen om het kampioenschap. Duidelijk ook dat de scherpte tot aan het laatste fluitsignaal moet blijven en niet bij een 4-1 voorsprong moet verminderen. Volgende week de wedstrijd tegen Verburch waar weer gewonnen moet worden.
Geert Willemsen
Concordia-Den Hoorn (zondag 13 maart)
Na de onverwachte nederlaag van vorige week in Den Haag tegen VCS stond deze week de topper tegen koploper Den Hoorn op het programma. Een wedstrijd waarin we nog wat goed hadden te maken na de 4-2 nederlaag in de uitwedstrijd.
Trainer Verheij heeft de laatste tijd meer en meer te maken met een luxe-probleem aangezien alle spelers fit raken en er geen schorsingen te noteren waren deze week. Jan Willem had te maken met studieactiviteiten en kon afgelopen week niet trainen. Dan staan er tegenwoordig een hoop jonge honden klaar om de vrijgekomen plek over te nemen. Ditmaal werd Martijn P als laatste man gepositioneerd naast Tijmen die in de mandekking kwam te spelen. Kutvermeer was afwezig bij Den Hoorn dus extra voorzichtigheid in de defensie van Concordia was geboden. Thomas begon als nr 10 en de verslaggever begon op de linkshalfpositie. Chris van Beekum werd ditmaal op het middenveld gestationeerd. Tegen zijn oude club zou hij vol gas geven om de winst binnen te halen was de gedachte.
Het begin van de wedstrijd was even aftasten hoe we Den Hoorn moesten bespelen. Er was onduidelijkheid over hoe de driehoek op het Hoornse middenveld moest worden bespeeld. Al snel in de 1e helft werd Thomas naar de linkerflank verplaatst waarna de verslaggever het middenveld ging versterken. Snel na deze omzetting werd het resultaat zichtbaar. Een pass in de diepte van ondergetekende werd zeer beheerst afgerond door Thomas die liet zien over een uitzonderlijke snelheid te beschikken. Een 1-0 voorsprong was op dit moment een zeer welkome meevaller. Helaas trok Den Hoorn net snel hierna de stand weer gelijk. Een makkelijk gegeven vrije trap werd schitterend binnen geschoten door de spits van Den Hoorn die doelman Schouten volkomen kansloos liet. Een aantal minuten hierna mocht hij nogmaals aanleggen van dezelfde plek, maar dit maal keek Marc de poging gelukkig rakelings over. Er ontstond een boeiend gevecht met kansen over en weer waarbij Concordia het gelukkigst was door op een 2-1 voorsprong te komen nadat Michael een schitterende actie van Krul beheerst in de verre hoek binnen schoot. Met deze stand werd er ook aan de thee gegaan.
In de rust werd aangegeven hoe het dynamische middenveld van Den Hoorn het beste in toom kon worden gehouden en hoe wij zelf in balbezit meer rendement uit ons spel konden halen. Sander O had helaas teveel last van zijn hamstring en kon niet verder. Jan Willem nam zijn plek op het middenveld over.
De 2e helft was de beste helft dit seizoen. Werkelijk alles lukte en met een enorme dosis vechtlust werd de tegenstander het hele veld over gejaagd. Chris werd kort na rust diep gestuurd en met een snelheid die we achterin niet vaak gezien hebben, liet hij de hele verdediging zijn hielen zien en rondde met een vlammend schot in de kruising schitterend af. Een 3-1 voorsprong was een terechte beloning voor een goede start in de 2 helft. Den Hoorn kwam in het stuk niet meer voor de en de rood-witte aanvallen werden makkelijk onschadelijk gemaakt door de verdediging (onder aanvoering van Martijn Poot in de rol van Franz Beckenbauer) en keeper Schouten. De verslaggever besloot ook een duit in het zakje te doen en liet zien wat normaal slechts te zien is voor de trouwe supporters van de training. Een ouderwetse slalom langs een aantal Hoornse verdedigers eindigde op de achterlijn waarna de bal halfhoog op Krul werd gegeven die met een soort volley bijna door het net schoot achter de verbouwereerde keeper en verdedigers.
Hierna was het hek helemaal van de dam en schoot Michael Wilson met 2 doelpunten (en dus een hattrick in totaal!!) de eindstand naar 6-1!! Een geweldige teamprestatie waarin iedereen op de toppen van zijn kunnen heeft gespeeld. Mijn complimenten voor iedereen!!
Na afloop kon iedereen nagenieten van een drankje en een hapje in de zon op het terras.
De supporters worden enorm bedankt voor hun enthousiasme en we hopen dat iedereen ook volgende week in Den Haag aanwezig is als we het opnemen tegen ODB. Er is ook weer volop kans op de na-competitie dus spanning gegarandeerd in het slot van deze competitie.
Peter Schildmeijer
VCS-Concordia (zondag 6 maart)
Na 7 overwinningen in de laatste 8 wedstrijden stond deze week het uitduel tegen Voetbal Club Sparta (VCS) op het programma. Door de goede resultaten van de afgelopen weken war er nog volop kans op een plek in de na-competitie. Dan moest er wel afgerekend worden met de tegenstander uit Den Haag die dit kalenderjaar nog geen overtuigende resultaten had weten te boeken.
Uw verslaggever zat een schorsing uit en Jochem begon op de bank doordat hij niet getraind had ivm studieverplichtingen. Hierdoor nam Tim de plek rechts achterin over en kwam Nick op de linkshalfpositie te spelen. Verder waren er geen wijzigingen in de basiself. De voorbereiding bestond dit keer uit een ontbijt bij trainer Verheij in de Haagse Houtwijk. Een uitstekend ontbijt gecombineerd met fragmenten uit de oude ADO-doos waarbij we ons tegoed konden doen aan acties van onze trainer in de voormalige Coca-Cola jeugdcompetitie. Hans en z’n vrouw worden hartelijk bedankt voor deze geste!
Aangekomen op het zonnige complex van VCS bleek de grasmat niet in optimale staat te verkeren. Hier moesten spelers even aan wennen aangezien er de laatste tijd voornamelijk op kunstgras gespeeld is. Onder het genot van een heerlijk zonnetje en een strakblauwe lucht werd de warming-up afgewerkt.
De 1e helft liet een Concordia zien dat weliswaar niet sprankelend speelde maar wel een duidelijk veldoverwicht had. Dit resulteerde in de beginfase in een aantal mogelijkheden om de score te openen, maar dit werd nagelaten. Halverwege de 1e helft stoomde Tim op langs de rechterflank en gaf een strakke voorzet op de spitsen. Deze boezemden de verdediging van VCS zoveel angst in dat een verdediger maar besloot om de bal zelf vakkundig in de verre hoek te koppen. Een 1-0 voorsprong was het resultaat. In het verloop van de 1e helft bleef Concordia de bovenliggende partij, maar vergat het om de score verder op te voeren.
Wat er in de rust kan ik u helaas niet meedelen aangezien ik met de voorzitter in de bestuurskamer van VCS aan de koffie zat.
Het begin van de 2e helft liet een heel ander Concordia zien. Duels gingen verloren en de samenhang in het spel was als sneeuw voor de zon verdwenen. De gelijkmaker hing al een tijd in de lucht en viel uiteindelijk na een paar opeenvolgende dekkingsfouten waarna de speler van VCS met een fraai schot in de verre hoek doel wist te treffen. Dit werkte helaas niet als een signaal voor Concordia om op de voet van de 1e helft verder te gaan. We bleven duels verliezen en telkens de moeilijkste oplossing kiezen. Nadat Krul geblesseerd op de grond lag en Concordia de bal niet uitschoot ging VCS terecht door toen we de bal verloren. Uit deze uitbraak passeerde de eenzame spits Niels en schoot toen onder Marc door de 2-1 binnen.
Pas na deze achterstand kwam Concordia weer bij zijn positieven en werd er wel met overtuiging en overleg gespeeld. Dit resulteerde in enkele enorme mogelijkheden om de gelijkmaker binnen te schieten. Nick wist echter geen raad alleen voor de keeper, net als invaller Jochem en Martijn die grote kansen op de gelijkmaker niet wisten te verzilveren.
In de blessuretijd kregen we nog een penalty nadat Michael in de 16 onderuit werd gehaald door de keeper. Krul wist helaas geen raad met dit buitenkansje en de doelman van VCS werd de held door de ‘Pingel’ te stoppen.
Een zure nederlaag die wel eens grote gevolgen kan hebben. We geven de hoop echter nog niet op en volgende week tegen Den Hoorn een uitgelezen mogelijkheid om de boel recht te zetten.
We hopen dan weer op de steun van het publiek in deze topper tegen de koploper.
Peter Schildmeijer
Concordia 2 – Westlandia 3 (zondag 6 maart)
Met de titel van de eerste periode op zak kon Concordia deze week de goede resultaten doorzetten tegen de hekkensluiter: Westlandia 3. Door het ontbreken van Renze wegens ziekte en de liesblessure van Sybren sloten zowel Tijmen als Michael Stet gelijk na hun wintersport weer aan bij de groep. Wouter keerde na een langdurige blessure weer terug en begon op zijn vertrouwde plek als laatse man. Verrassend was wel dat Tijmen in de punt van de aanval mocht beginnen.
Duidelijk was dat Concordia de beter ploeg had. Het initiatief lag bij Concordia dat rustig probeerde op te bouwen. Via de linker kant was het Geert die de bal goed in de loop mee kreeg van Darby, waarna een strakke lage voorzet op Tijmen zijn voeten belande. Het vertrouwen van trainer van Buuren werd niet geschaad en de eerste treffer van Tijmen was een feit. Met een verzorgde opbouw probeerde Concordia de vrije ruimtes te zoeken. Dit resulteerde in een levensgrote kans die niet aan Hugo besteed was. Tijmen zette Hugo oog in oog met de keeper maar Hugo wist niet te scoren. Iets later was het Simon die goed doorkwam over de rechter flank. Een goede voorzet bij de tweede paal zette Darby in staat de 2-0 binnen te koppen. Ondanks veel slordige passes en weinig beweging stond Concordia toch op een comfortabele marge. Zwak ingrijpen zorgde ervoor dat Westlandia nog voor de rust een tegentreffer kon maken. Dit tot frustratie van veel Concordia spelers.
In de rust werd aangegeven dat er meer vanuit de beweging gevoetbald moest worden en dat via de ruimtes op de flanken de aanval gezocht moest worden. Proberen de trechter in het centrum van het veld te ontlopen door uit voorzetten te scoren.
Al snel in de tweede helft was het weer raak. Darby kwam alleen op de keeper af en schoot over de arm van de keeper in de verre hoek raak. Niet veel later was ook de 4e Delftse treffer een feit. Een voorzet van Geert werd door Tijmen weer vakkundig voor de keeper binnnen getikt. Na deze treffer was het verzet van Westlandia totaal gebroken. Tijmen liet niet veel later voor zijn 3e treffer van de middag tekenen. Ondanks de nodige mogelijkheden om af te spelen schoot Tijmen de bal zelf in de goal. Bij deze comfortabele voorsprong werden Wouter en Guillamo gewisseld voor Robin en Michael. Hierna volgde nog 5 doelpunten waarna de dubbele cijfers op het scorebord verschenen. Darby maakte met nog twee doelpunten zijn kwartet vol en Tijmen overtrof deze 4 goals zelfs nog met zijn kwintet. Mooiste goal van Darby was een actie in de 16 meter waarbij hij zichzelf vrij speelde en de bal hard in de verre hoek binnen schoot. Verder scoorde Hugo een door zichzelf versierde vrije trap vanaf de zijkant. Een trap, vergelijkbaar met de vrije trap van Van Hooijdonk tegen Freiburg in de UEFA Cup van 2002, kletterde bij de tweede paal in de goal. Waar iedereen een voorzet verwachte schoot Hugo de bal knap binnen in eens. Een bewussie zo bleek, want vooraf vroeg Hugo nog of de bal ook in eens mocht aan de scheidsrechter. Toppunt was de laatste treffer. Met een fluwelen voetbeweging promoveerde Tijmen een voorzet van Simon tot doelpunt. Een prachtige volley belandde in het zijnet van de goal waarna Concordia de dubbele cijfers behaalde.
De denderende overwinning op Westlandia was niet het enige feestje dat Concordia 2 kon vieren deze zondag. Directe concurrent in de strijd om het kampioenschap Oliveo verloor ook nog eens zijn uitwedstrijd tegen Vredenburch. Na deze nederlaag is het onderlinge verschil nog maar 3 punten met nog 5 wedstrijden te gaan. Zaak is nu om het goede pad te vervolgen en het Oliveo zo moeilijk mogelijk te gaan maken. Komende weken eerst de thuiswedstrijd tegen BMT en daarna een uitwedstrijd tegen Verburch. Wedstrijden waar absoluut geen punten meer verspilt mogen worden.
Geert Willemsen
Concordia 2 – Verburch 2 (zondag 27 februari)
Na de opgelopen averij in de strijd om het kampioenschap volgde deze week de laatste wedstrijd van de eerste periode. Bij een overwinning van deze wedstrijd was de periode titel van de eerste periode daar. Tegenstander bij deze wedstrijd was het laaggeklasseerde Verburch. Een wedstrijd waar je op voorhand niet al te veel problemen zou verwachten. Keeper Laurens moest helaas van de kant toekijken door een blessure. Ook veteraan Michael Stet ontbrak door een wintersportvakantie. David nam de plek in het doel in en Renze die terugkeerde van een blessure nam de plek van Michael over. Sjaak die door trainer Verheij terug naar het tweede was gezet nam de plek naast Renze in. Hierdoor werd Tijmen naar de bank verbannen.
Gelijk vanaf het begin was het duidelijk dat Concordia veel sterker was dan Verburch. Ongeveer in de eerste minuut belandde een schot van Hugo al op de paal. Hierna zette Concordia door en was het Felix die zijn inzet van dichtbij over de deklat zag vliegen. Hierna werd er door de scheidsrechter een gemakkelijk verdiende strafschop toegekend. Dabry maakte een actie het strafschopgebied in en werd volgens de scheidsrechter onreglementair gevloerd. Captain Renze ging achter de bal staan en schoof de bal beheers in de linker benedenhoek. Tegenvaller was nog wel het uitvallen van spits Sybren met een hamstring blessure. De laatste minuten tot aan de rust was Concordia iets minder gevaarlijk dan in de eerste paar minuten. Met de 1-0 voorsprong werd de rust ingegaan.
Duidelijk was dat de 2e en 3e Delftse treffer moesten gaan zorgen voor meer zekerheid en het veiligstellen van de periodetitel.
De tweede helft begon alweer flitsend. Een voorzet van Simon werd bij de tweede paal rakelings langs het doel geschoten door Darby. Verburch was totaal niet bij machte om ook maar iets gevaarlijks terug te doen. Niet veel later was het wel raak. Een lage voorzet van Darby werd door Simon hard in de beneden hoek ingeschoten. Nu Concordia eenmaal op stoom was werd er volop gecombineerd. De bal ging van voet tot voet en het was Hugo die de 3-0 liet aantekenen. Hij dreigde met een pass naar de buitenkant en nam de bal door het centrum mee langs de verdediger. Oog in oog met de keeper was het een koud kunstje om de 3e treffer van de middag op het bord te laten zetten. De laatste treffer was misschien wel de mooiste van de dag. Een flitsende aanval over meerdere schijven belande voor de voeten van Hugo die de bal alleen nog maar aan hoefde te raken.
Na de eclatante zege werd in de kleedkamer luidkeels het “HEISA” ingezet en kon de champagne worden geopend. In het clubhuis werd hierna nog een lekker biefstukje met uitjes en champignons voorgeschoteld aan de periodekampioenen. Onder het genot van een biertje werd de weg richting Schipluiden ingezet, alwaar het eerste elftal speelde. Mede dankzij de luide steun van de mannen werden ook hier de 3 punten meegenomen. Zodoende was er voldoende reden om nog even verder te feesten in de Cafe de Oude Jan, voordat iedereen zich stuk voor stuk weer huiswaarts begaf.
Geert Willemsen
Schipluiden-Concordia (zondag 27 februari)
Op deze regenachtige Zondag stond het uit-duel tegen Schipluiden op het programma. Een ploeg die net onder Concordia op de ranglijst te vinden was. Een mooie gelegenheid dus om afstand te nemen van deze ploeg en onze pijlen definitief op de na-competitie te richten.
De weersomstandigheden waren niet ideaal vanwege de vele regen en de harde wind die het sportpark teisterden. Trainer Verhij moest ook een keuze maken in de opstelling omdat Thomas en Niels niet helemaal fit waren. Om hierin niet teveel risico te nemen werd besloten om Nick op de linksbackpositie te zetten en met Thomas als linkshalf te starten. Verder bleef de basiself hetzelfde als de afgelopen weken. Ondanks het slechte weer waren er toch nog een hoop toeschouwers op het duel afgekomen zodat er voldoende sfeer was rondom de wedstrijd.
Een extra leuke bijkomstigheid was dat het hele duel werd opgenomen door het verborgen camera programma ‘Bananasplit’. Dit programma had een acteur ingehuurd en als scheidsrechter verkleed om het duel te leiden. Doel van dit programma is om zulke hilarische toestanden te creëren dat mensen bij zichzelf te rade gaan of het wel echt is wat er allemaal om hen heen gebeurd. Deze ‘scheidsrechter’ besloot om er geen gras over te laten groeien en iedereen flink bij de neus te nemen. Een kleine opsomming van wat binnenkort op tv te zien zal zijn:
- Een doorgebroken speler van Concordia, die wordt getorpedeerd door de keeper van de tegenpartij binnen het strafschopgebied, vertellen dat er niks aan de hand is en dat de bal werd gespeeld.
- De keeper van Concordia, die (met de bal in zn handen) omver wordt geduwd door een tegenstander, vertellen dat hij de bal langer dan 6 seconden vast heeft gehouden en daarom een vrije trap in de 16 tegen krijgt
- Een gele kaart geven aan een speler die op de bank zit omdat er een bal onder hem ligt en een tegenstander als een dolle stier de dug-out in vliegt om de bal te pakken.
- Nadat de keeper van de tegenpartij met 2 gestrekte benen een aanvaller van Concordia de wedstrijd uitschopt het volgende commentaar geven: “Bal gespeeld, niks aan de hand”
- De trainer na afloop rood geven omdat hij geen hand wilde geven en omdat er stemmen in zijn hoofd zeiden dat de trainer achter zijn rug commentaar had.
Tussen deze scènes door werd er ook nog gevoetbald zo goed en kwaad als het ging. Jongeling Thomas schoot in de 1e helft met een droge schuiver de 0-1 binnen. Hierna kreeg Concordia nog een aantal kansen om de wedstrijd definitief in het slot te gooien. Dit lukte echter niet en doordat er te vaak de lange bal werd gehanteerd bleef Schipluiden in de wedstrijd. Met een 0-1 voorsprong werd de rust ingegaan.
In de rust gaf Hans aan dat er met meer overleg en spel over de grond gevoetbald moest worden. Er werden nog geen wissels doorgevoerd.
In de 2e helft creëerde Concordia ook weer een aantal kansen om de wedstrijd te beslissen, maar deze bleven onbenut waardoor Schipluiden mocht blijven geloven in een gelijkspel. Nadat ook een doelpunt van Krul onterecht werd afgekeurd wegens buitenspel (aangegeven door de vlagger van Schipluiden die blijkbaar ook in dienst is bij ‘Bananasplit) was het duidelijk dat we maar moesten proberen om de overwinning veilig te stellen en verder weinig illusies moesten koesteren op meer.
Dit lukte omdat Schipluiden niet bij machte was om echt uitgespeelde kansen te krijgen en Marc attent was bij de voorzetten en inzetten vanuit de 2e lijn.
Een belangrijke overwinning die ons een stap dichter bij de na-competitie brengt.
Volgende week gaan we op bezoek in Den Haag bij VCS om de stijgende lijn (in ieder geval qua resultaten) proberen voort te zetten.
We hopen weer op net zoveel steun als afgelopen Zondag van ons publiek.
Peter Schildmeijer
Quintus 2 – Concordia 2 (zondag 20 februari)
Na overwinningen tegen respectievelijk Erasmus en Vredenburch volgde deze week een uitwedstrijd in Kwintshul tegen het tweede elftal van Quintus. Een ploeg waar eerder in het seizoen thuis met 0-2 van verloren werd. Bij het afrijden van het parkeerterrein was het Tijmen die de achterwaartse helling proef niet geheel vlekkeloos doorliep, hetgeen voor het nodige vermaak zorgde. Later was het het illustere trio Darby, Guillamo en Simon dat niet de goede afslag had genomen en zodoende iets later dan de medespelers op het sportcomplex te Kwintsheul aankwam. Sybren keerde terug in de basis elf als diepste spits en Kamal ontbrak door ziekte. Arthur die had aangegeven een stapje terug te doen als selectie speler door de drukte op zijn werk begon vanaf de bank.
Op het snelle kunstgras veld bleek het lastig om de weinige ruimte die de tegenstander weg gaf te vinden. Quintus bleef met veel man achter de bal spelen en probeerde via de counter Concordia te verassen. Het inspelen van de voorwaartse lukte slechts sporadisch. De enkele keren dat de buitenspelers een goede actie langs de zijlijn maakte ontbrak het aan een goede voorzet. De voorzetten belandde of over de achterlijn of in de voeten van een tegenstander. Schoten van afstand miste allemaal de precisie om doel te treffen. Aan de andere kant was het uit een counter Quintus dat scoorde. Een voorzet bij de tweede paal werd niet voldoende weggekopt waarna de bal op de rand 16 werd opgevangen. Met een verwoestende uithaal in de kruising werd keeper Laurens verschalkt. Nog voor de rust werd het zelfs nog 2-0. In de omschakeling speelde Quintus een overtal situatie uit en kon de spits vrij voor het doel afronden.
De tweede helft moest iedereen geloven in een overwinning om nog een kans te maken. Met z’n allen fel op de bal en vrij voetballen.
Het was de tweede helft dan ook Concordia die het spel maakte. Via de zijkanten probeerde Concordia gevaarlijk te worden. Helaas ontbrak het vaak nog aan mensen voor de goal en goede voorzetten. In een poging een aansluitingstreffer te forceren werden Arthur en Robin ingebracht. Veel extra gevaarlijke momenten voor de vijandelijke goal leverde dit niet op. Een slechte uitrap van Laurens belandde vlak voor het doel in de voeten van een tegenstander. Een breedtepassje zette hierna een speler voor het lege doel. Een achterstand met ene marge van 3 was het gevolg. Concordia was niet meer in staat de grote achterstand om te buigen. Een zwakke uittrap van de vijandelijke keeper zorgde er nog wel voor dat Sybren nog een doelpunt kon maken. Een vrije doorloop op de keeper liet hij niet onbenut. Helaas kwam deze treffer te laat om nog van enige betekenis te worden.
Een teleurstellende nederlaag waarmee de kansen op een kampioenschap flink geslonken zijn. Mits vanaf nu alle wedstrijden gewonnen worden is er nog een klein kansje, maar Oliveo lijkt wekelijks zonder al te veel moeite zijn wedstrijden te winnen. Maar wie weet raakt Oliveo de flow waar ze nu in verkeren nog kwijt en kan Concordia het Oliveo nog moeilijk maken in de strijd om het kampioenschap.
Geert Willemsen
Concordia-Quintus (zondag 20 februari)
Deze week beginnen we heel schoolmeesterachtig met een gezegde: Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen. Hier zal later in het verslag op worden teruggekomen.
De wedstrijd stond deze week vooral in het teken van de 2e periode en de 5e plaats op de ranglijst. Tegenstander deze week was het laag geklasseerde Quintus uit Kwintsheul.
Voor trainer Verheij een reden om de wedstrijdbespreking in de bestuurskamer te houden. Concordia heeft namelijk de reputatie om tegen laag geklasseerde teams wat last van onderschatting te hebben. In de bespreking werd aangegeven dat Jan-Willem de plek van Sjaak in de verdediging over zou nemen. Voor JW een rentree na een lange periode van blessureleed. Verder waren er geen blessures of wijzigingen ten opzichte van het team van vorige week.
Concordia begon vol goede moed aan de wedstrijd en zette de tegenstander gelijk onder druk door snel de aanval te zoeken. Dit resulteerde in een aantal goede kansen die helaas niet werden verzilverd. Quintus probeerde Concordia te verrassen door 1-1 te spelen. Hierdoor kwam er echter enorm veel ruimte voor de spitsen van Concordia die hierdoor levensgevaarlijk konden worden. Helaas kwam Quintus wel tegen de verhouding op een 1-0 voorsprong door te slap verdedigen van de zwart-witte defensie. Hierna herpakte Concordia zich echter goed en boog de achterstand in een mum van tijd om in een voorsprong door doelpunten van jongeling Thomas en oudgediende Sander O. Sander O liet zien dat hij na de winterstop een neusje voor de goal heeft ontwikkeld want hij schoot, na goed voorbereidend werk van Krul, ook de 3-1 binnen. De 2e keer na de winterstop dat hij tweemaal raak schiet in een wedstrijd. Op slag van rust kwam Concordia zelfs op een comfortabele 4-1 voorsprong na een vloeiende 1-2-3-4 tussen Michael en ondergetekende die werd afgerond door Michael.
Met deze stand kon Concordia met een gerust hart gaan rusten.
In de rust werd aangegeven dat het dit keer wel eens tijd werd om een goede 1e helft ook te laten volgen door een acceptabele 2e helft. De afgelopen weken bleef het namelijk bij een goede eerste 3 kwartier. Vervolgens was de 2 helft niet om aan te zien en kwam de tegenstander vaak nog gevaarlijk dichtbij.
Hier kom ik dus terug op het spreekwoord in het begin van het verslag. Een ezel stoot zich misschien niet 2x aan dezelfde steen, maar Concordia wel. Ook dit keer was de 2e helft niet om aan te gluren en leek het een plichtmatige vertoning van onze kant. Helaas moesten de toeschouwers dit onder winterse omstandigheden allemaal aanzien. Tot overmaat van ramp scoorde Quintus ook nog de 4-2 al zat hier een zwaar luchtje van buitenspel aan. Ook de wissels Hugo en Nick konden het wedstrijdbeeld helaas niet doen keren. Gelukkig scoorde Krul nog de 5-2 waardoor de uitslag op papier nog enigszins recht deed aan de krachtsverhoudingen. Het is duidelijk dat zo’n 2e helft tegen een sterkere tegenstander niet zonder gevolgen zal blijven.
Laat het een wijze les zijn dat een wedstrijd 90 minuten duurt en dat we er in het vervolg niet zo gemakzuchtig mee om moeten gaan als deze Zondag.
De toeschouwers konden de 1e helft bij vlagen genieten van vloeiende aanvallen, maar in de 2e helft hebben we niet bepaald aan klantenbinding gedaan. Toch hopen we volgende week in de uitwedstrijd tegen Schipluiden weer op de steun van ons publiek. Een belangrijke wedstrijd waarin we de 5e plek stevig in handen kunnen krijgen met zicht op een nacompetitieplek.
In ieder geval bedankt weer voor de support en hopelijk tot volgende week.
Peter Schildmeijer
Concordia- HSV Escamp (zondag 13 februari)
Deze Zondag stond de thuiswedstrijd tegen het Haagse Escamp op het programma. De uitwedstrijd leerde ons al dat het een vervelende ploeg was om tegen te spelen. Een technisch vaardige ploeg, maar ook met spelers die niet schuwen om een tik uit te delen als ze dat nodig achten. De nederlaag van vorige week tegen Oliveo zorgde voor wat extra druk om deze wedstrijd te winnen en zodoende uitzicht te houden op de na-competitie. Krul en Wilson kwamen terug van een schorsing en namen hun plek in de voorhoede weer in. Martijn bleef op het middenveld staan waardoor Nick voor deze wedstrijd naar de bank werd verwezen.
Vooraf werd aangegeven dat het spel van vorige week vertrouwen moest geven voor een goed resultaat en dat ook de goede sfeer ervoor moest zorgen dat de 3 punten in Delft bleven.
Als laatst was er een felicitatie voor onze Benjamin in de selectie. Thomas Bouwer zal vanaf volgend seizoen in het groen-geel van Alles Door Oefening Den Haag te bewonderen zijn. Vanaf deze plek: Thomas gefeliciteerd!
Concordia begon redelijk goed aan de wedstrijd. Er werd geprobeerd om via de zijkanten de aanval te zoeken en dit resulteerde in veldoverwicht van Concordia en een aantal mogelijkheden om de score te openen. Er moest echter een ingeving van Thomas aan te pas komen om op voorsprong te komen. Een opstuiterende bal werd vanaf 18 meter in een keer in een keer op goal geschoten en een 1-0 voorsprong was een feit. Lang kon Concordia echter niet genieten van deze voorsprong. Slap verdedigen bij een vrije trap zorgde ervoor dat een speler van Escamp in de verre hoek onhoudbaar voor doelman Schouten kon binnen koppen. Een tegenvaller waarna Concordia weer vol op de aanval moest op zoek naar nieuwe treffers. De spelers van Escamp hadden het vooral op de benen van Krul gemunt wat resulteerde in een aantal flinke overtredingen op de enkels van Krul. Voor de scheids was de maat bij een verdediger al snel vol. Na 2 onbesuisde charges van achter kon deze speler met rood gaan douchen. Na een passeeractie van Krul in de 16 van de tegenstander belande de bal op de hand van een verdediger en wees de scheids naar de stip. Krul benutte de strafschop professioneel en zo kon Concordia met een 2-1 voorsprong gaan rusten.
In de rust gaf trainer Verheij aan dat het veldspel niet best was en dat er veel meer rust aan de bal moest komen om zodoende het 10-tal van Escamp kapot te spelen. Sjaak bleef achter in de kleedkamer en Hugo kwam het middenveld versterken.
De 2e helft liet niet zien dat Concordia aanspraak wil maken op de na-competitie. Slappe inspeelpasses en een gebrek aan concentratie bij vrijwel iedereen zorgde ervoor dat zelfs de 10 man van Escamp nog redelijk makkelijk overeind konden blijven. Uiteindelijk belande een goede voorzet van Krul wel bij Michael Wilson die de 3-1 liet aantekenen. Dit leek dan het signaal om de bal rond te spelen en aan het doelsaldo te gaan werken. Helemaal toen ook een 2e speler van Escamp met rood van het veld werd gestuurd na het natrappen van Jochem en vervolgens commentaar op de leiding. Zelf met 9 man kwam Escamp nog terug tot 3-2 na slap verdedigen en een schot waarbij Marc op het verkeerde been stond. De vele kansen die Concordia kreeg, ondanks het slechte spel, werden ook niet omgetoverd tot doelpunten zodat het tot het eind vechten bleef om de 3 punten te behalen. Vlak voor tijd werd het elftal van Escamp zelfs gereduceerd tot 8 man nadat een speler belachelijk natrapte bij Martijn P. Gelijk hierna floot de scheids ook af om de toeschouwers niet langer getuige te laten zijn van deze parodie op voetbal.
Vorige week redelijk gespeeld, maar geen punten en deze week (erg) slecht gespeeld maar wel 3 punten erbij op de ranglijst. Hopelijk kunnen we volgende week een keer met goed spel de 3 punten bijschrijven. Er is in ieder geval nog alles mogelijk deze competitie voor Concordia. We hopen dat het publiek ons deze wedstrijd wil vergeven en ons komende week thuis tegen Quintus wil steunen in onze race richting een periodetitel.
Peter Schildmeijer
Concordia 2 – Vredenburch 2 (zondag 13 februari)
In navolging van de wedstrijden tegen RKDEO en Erasmus volgde voor het tweede elftal deze week de thuiswedstrijd tegen Vredenburch. Een team dat ook hoog genoteerd stond op de ranglijst. Een overwinning zou voor een gaatje op de ranglijst kunnen zorgen met de directe tegenstander. Directe concurrenten Oliveo en HMSH troffen elkaar ook in Den Haag op het complex van HMSH. Zeker was dus dat minimaal een van beiden punten zou laten liggen. Een dag waarop bij winst dus goede zaken gedaan zouden kunnen worden.
Deze week beschikte trainer van Buuren weer over de benodigde spelers om het 433-systeem te spelen. Diepste spits Simon werd geflankeerd door Darby en Kamal. Achterin kreeg Jan-Willem de voorkeur naast Michael. Vaste keeper Laurens was op vakantie waardoor David de plek tussen de palen innam.
Het was Concordia dat initiatief nam op eigen veld. Veelal via de vleugels werd er diepte gezocht. De bal ging van voet tot voet alleen had Concordia nog moeite de belsissende voorzet te geven. Uiteindelijk was het Guillamo die over de linkerkant doorkwam en een bal strak voor het doel gaf. Het was Robin die helemaal vrij stond en tegen de bal aan kon lopen. Vanaf een meter of 11 verschalkte hij de keeper: 1-0. Lang kon Concordia helaas niet van de voorsprong genieten. Nog voor de rust werd de gelijkmaker binnen geschoten. In de omschakeling wisten de Rijswijkers succesvol te counteren. Via de zijkant kon een goede voorzet worden gegeven op de vrijstaande spits die de bal goed mee nam en beheerst afrondde. Een dobber voor Concordia . Na het goede begin moest er weer opnieuw opzoek worden gegaan naar een voorsprong. Een goede dieptepass was helaas net niet aan Kamal besteed. In een strijd om de bal was de keeper van Vredenburch net eerder bij de bal. Met de 1-1 stand werd de theepauze ingegaan.
In de rust werden een aantal kleine verbeterpuntjes besproken aan de hand waarvan de punten op de bras gehouden moesten worden. Voornamelijk bij wat trage achterwaartse van de tegenstander lagen mogelijkheden. Hier moest gebruik van gemaakt gaan worden.
De tweede helft was het weer Concordia dat het spelbeeld bepaalde. De buitenspelers passeerde hun directe tegenstanders zonder al te veel moeite. Helaas werd er niet erg zorgvuldig omgesprongen met deze kansen. Veel slechte voorzetten en onzorgvuldig afronden zorgde ervoor dat Vredenburch nog kans had om punten mee terug naar huis te nemen. Gelukkig waren er ook nog goede voorzetten. Een lage voorzet van Kamal werd bij de tweede paal door darby binnen gelopen. Met nog een aantal minuten op de klok mocht ook Arthur zijn kunsten vertonen in de spits. Voorzetten op deze boomlange spits waren iets beter. Helaas waren deze kansen niet aan Arthur besteed. In een poging een gelijkmaker te forceren werd een van de centrale verdedigers doorgeschoven naar de spits. Deze omzetting zorgde bijna voor de gelijkmaker. Gelukkig was David attent en stopte hij de inzet goed. Aan de andere kant zorgde dit voor wat meer ruimte om te voetballen. Dit resulteerde nog in een schot op de lat van Guillamo en vlak voor tijd ook nog de tweede treffer van Darby. Op aangeven van Simon wist Darby de tweede maal het net te vinden. Na de 3e Delftse treffer was het verzet gebroken en werden de laatste minuten uitgespeeld.
Door deze overwinning en de 4-1 overwinning van Oliveo op HMSH heeft Concordia nu definitief een gat geslagen met HMSH en Vredenburch. Nu moet Concordia omhoog kijken in een poging kampioen te worden. Zelf alle wedstrijden winnen en wachten op een misstap van Oliveo is hetgeen het tweede elftal te wachten staat de komende weken.
Geert Willemsen
Oliveo-Concordia (zondag 6 februari)
Na 2 overwinningen na de winterstop stond er deze zondag een lastige uitwedstrijd tegen Oliveo op het programma. Niet alleen lastige vanwege de hoge notering op de ranglijst van de tegenstander, maar vooral ook door de zeer harde wind. De harde wind zorgde al tijdens de Warming-up voor moeilijke omstandigheden waaruit bleek dat een lange bal eigenlijk niet mogelijk was. Combinatiespel over de grond was dan ook de enige resterende optie.
De opstelling werd noodgedwongen op 2 plaatsen gewijzigd. Door schorsingen was het helaas niet mogelijk om het voorwaartse duo Wilson-Krul op te stellen. Ditmaal werd de voorhoede gevormd door het gelegenheidsduo Voets-Schildmeijer. De plek op het middenveld van ondergetekende werd overgenomen door Martijn Poot die weer in conditie was geraakt na zijn Balinese trip. Verder bleef de opstelling ongewijzigd.
Het begin van de wedstrijd liet zien dat beide ploegen moeite hadden om goed met de weersomstandigheden om te gaan. Toch had Concordia de wedstrijd redelijk onder controle zonder overigens echt gevaarlijk te worden. Helaas werd een verdwaalde vijandelijke voorzet zwanger van effect door een plotselinge windvlaag waardoor keeper en verdediging mis tasten en de bal plotseling vrij kon worden ingekopt door de tegenpartij. Een ongelukkige tegentreffer maar wel een 1-0 achterstand als resultaat. Concordia liet zich hierdoor niet ontmoedigen en zocht over de grond de aanval. Dit leidde tot een aantal zeer goede uitgespeelde mogelijkheden waarbij vooral de snelheid van het jonge talent Thomas Bouwer werd gebruikt. Thomas verscheen 2 maal oog in oog met de keeper, maar kon de kansen helaas niet promoveren tot een doelpunt. Tussendoor belande een schot van Sander O nog op de lat waardoor het geluk ook niet aan zwart-witte zijde te vinden was. Met een 1-0 achterstand moest Concordia aan de thee.
In de rust werd aangegeven dat er ook in de 2e helft over de grond moest worden gespeeld. Er werden verder geen wijzigingen in de opstelling doorgevoerd.
De 2e helft probeerde Concordia vol enthousiast de gelijkmaker te forceren. Ondanks een 110% inzet van iedereen vielen er minder uitgespeelde kansen te noteren dan in de 1e helft. Oliveo beperkte zich slechts tot een enkele counter, maar dit leverde voor Marc geen problemen op. In de loop van de 2e helft werden Simon en Tijmen nog ingebracht om te proberen het tij te keren. Verder dan een paar mogelijkheden en een vrije trap op de rand van de 16 die overging, kwam Concordia helaas niet en dus was een onnodige nederlaag een feit. Een zure nederlaag zeker gezien het spelbeeld en de kansen in de 1e helft.
Er is nog een kans op de 2e periode, maar dan moeten we zelf de komende wedstrijden winnen en hopen dat de concurrentie steken laat vallen. We blijven er in ieder geval vertrouwen in houden en hopen dat de supporters ons in de volgende wedstrijd tegen Escamp weer komen steunen.
Peter Schildmeijer
Erasmus 2 – Concordia 2 (06-02-2011)
Na de teleurstellende nederlaag een week eerder tegen RKDEO, volgde deze week een uitwedstrijd tegen het laag geklasseerde Erasmus. Door blessures van spitsen Arthur en Siebren en het doorschuiven van Simon en Hugo naar het eerste elftal door de schorsingen van Michael Wilson en Vincent Krul, beschikte trainer van Buuren deze zondag niet over al te veel aanvallers. Hierdoor zag hij zichzelf genoodzaakt om in een 442-formatie te beginnen. Wel keerde Michael Stet na een week van afwezigheid weer terug. Vanuit de A-jeugd was het Kenny die aansloot als verse wissel.
Concordia ging scherp van start en zette vanaf de eerste minuut goed druk. Erasmus had duidelijk moeite met het tempo en er lag voor Concordia veel ruimte op het middenveld om te voetballen. Vooral via de zijkanten was er ruimte om vanaf de backpositie op zoek te gaan naar een vrije voorwaartse. Deze druk resulteerde ook al snel in een voorsprong. Uit een hoekschop was het Kamal die bij de tweede paal de bal tegen de touwen knalde. Hierna werd er opzoek gegaan naar een tweede treffer. Helaas was het totaal Erasmus dat totaal tegen de verhoudingen in op gelijke hoogte kwam. In de opbouw werd een Guillamo in de rug gelopen waarna een steekpass volgde door het hart van de verdediging. De spits aarzelde niet en passeerde Laurens. Hierna was Concordia het spoor even bijster. Gelukkig hield keeper Laurens in deze periode zijn ploeg op de been met een aantal goede ingrepen. Aan de andere kant van het veld was het Guillamo die op de achterlijn goed doorging en de bal voor de voeten van Robin legde. Robin behield het overzicht en legde de bal opzij naar Darby die de bal zo het doel in kon lopen: 1-2. Nog voor de rust was het nog een keer raak. Kamal omspeelde de keeper waarna hij de bal met zijn ‘chocolade rechter’ de bal binnen schoof.
Met een bakje thee in de hand werden de coachende woorden van trainer van Buuren in de rust aangehoord. Duidelijk was dat de handelingssnelheid hoog moest en de passing zuiver om zo de duels zo veel mogelijk te ontlopen. Als de duels onontkomelijk waren dan moeste deze met volle overgave worden ingegaan.
De tweede helft werd er veel slechter gestart dan de eerste helft. De passing was niet zuiver waardoor het baltempo niet hoog genoeg was. Gevolg was dat vooral op het middenveld veel geïncasseerd moest worden. De mannen uit Den Haag hadden er ook geen moeite mee om nadat de bal al weg was nog even door te halen op de jonge Concordia spelers. Dit maakte het voor Concordia moeilijk om het spel te maken. Grote kansen waren er nog niet te noteren. Toch was het halverwege de tweede helft Erasmus dat een 2e treffer kon laten aantekenen. In de 16 meter werd de spits neergehaald waarna een penalty volgde. Deze werd feilloos langs de paal ingschoten: 2-3. Na de tegentreffer trok het spel van Concordia weer een beetje bij. De voorzetten van de zijkant konden helaas geen van allen worden afgemaakt voor de goal. Gelukkig kon Concordia de wedstrijd een aantal minuten voor het eindsignaal al beslissen. Een vrije trap op de rand van de “16” werd snel genomen waarna Robin alleen op het doel af ging. Hij prikte de bal beheerst langs de keeper.
Gelukkig dat na de nederlaag van vorige week weer eens 3 punten konden worden bijgeschreven maar het inzakken van het gehele team na de rust baart wel zorgen. Hopelijk al er tijdens de wedstrijden van de komende weken wel gedurende 90 minuten scherp en geconcentreerd gevoetbald worden. Als het kampioenschap nog gehaald wil worden zullen alle punten namelijk hard nodig zijn. Bij gelijke stand zullen ook alle gemaakte doelpunten van belang zijn voor het doelsaldo. Iets waarvoor volledige concentratie tijdens de wedstrijden een must voor is.
Geert Willemsen
Concordia 2 – RKDEO 2 (zondag 30 januari)
Na de goede hervatting van de competitie na de winterstop met een 0-5 overwinning bij Hermes stond deze week de op papier toch wel wat sterkere tegenstander RKDEO op het programma. Door ziekte van Michael Stet en blessures van centrumspitsen Arthur en Siebren werd Hugo gevraagd om aan te sluiten bij het 2e en kwam Tijmen, die net terug was van zijn wintersport, de bank warm houden. Zodoende werd met een erg jong team aangetreden tegen de mannen uit Nootdorp.
De eerste helft was het een gelijk opgaand potje met weinig kansen. Via de zijkanten was Concordia in de eerste minuten een paar keer dichtbij een uitbraak. De passing en balcontroles waren helaas keer op keer net onvoldoende om echt gevaarlijk voor het doel te komen. Aan de andere kant was er ook geen sprake van grote doelkansen. Zonder al te veel moeite wist de verdediging zich staande te houden. Probleem was een beetje het vasthouden van de bal voorin. Door het ontbreken van Arthur en Siebren bestond de aanval uit Darby, Simon en Hugo. Een trio met veel voetbalende capaciteiten maar minder balvast dan de wat meer robuuste ex-studenten. Zonder enige noemenswaardigheden dus ook zonder doelpunten klonk na 45 minuten het rustsignaal.
Om meer druk naar voren te geven gaf trainer van Buuren aan dat de tweede helft Kamal zou doorschuiven naar het middenveld en er achterin een op een gespeeld moest worden. Bedoeling was om fouten in RKDEO defensie te forceren waaruit kansen zouden ontstaan. Iets waar het in de eerste helft wel een beetje aan ontbrak.
De eerste paar minuten pakte het plan helaas niet zo uit als bedoeld. De verdediging had moeite met het vinden van de vrije man op het middenveld en de passing was niet erg goed. Het inleveren van een aantal ballen bij de tegenstander resulteerde in een aantal hachelijke situaties voor het eigen doel. Bij een van deze overnames bleek het niet mogelijk de fout nog te herstellen. Dwars door het midden konden de Nootdorpers doorlopen en het eerste doelpunt van de wedstrijd laten aanteken. Deze achterstand leidde bij de veel spelers tot grote frustraties. Een onnodige tegengoal in een wedstrijd waar het sowieso al niet vlekkeloos verliep. Tijdens de zoektocht naar de gelijkmaker werden wisselspelers Felix en Tijmen ingebracht. Om meer stootkracht voorin te krijgen was werd Tijmen als diepste spits in gebracht. Dit resulteerde in meer balvastheid en een aantal situaties voor de goal die nog niet eerder deze wedstrijd te zien waren geweest. In een poging zijn directe tegenstander uit te spelen wipte Tijmen in het 16 meter gebied de bal tegen de hand van zijn tegenstander. De scheidsrechter wees resoluut naar de stip. Jimmy Schild gaf aan de penalty te willen nemen. Helaas schoot hij de bal via de deklat over het doel waarna slechts een doeltrap en geen doelpunt volgde. In de slotfase werd er meer risico genomen wat zorgde voor een op en neer golvende wedstrijd maar niet in meer doelpunten.
Al met al een duur verlies wat in de strijd om het kampioenschap wel eens cruciaal zou kunnen worden. Een gelijkspel had misschien meer op zijn plek geweest maar daar koop je helaas niks voor. Feit is dat vanaf nu toch wel zo goed als elke wedstrijd gewonnen zal moeten worden om nog aanspraak te maken op het kampioenschap, te beginnen volgende week volgende week bij Erasmus.
Geert Willemsen
Antibarbari- Concordia (zondag 30 januari)
Na een moeizame overwinning in de eerste competitiewedstrijd na de winterstop stond dit weekend de uitwedstrijd tegen het Rotterdamse Anti Barbari op het programma. De koorknapen uit Kralingen stonden laag geklasseerd, maar de traditie leert dat Concordia het meestal lastig heeft tegen de laagvliegers op de ranglijst. Hans deed er alles aan om ervoor te zorgen dat we niet te gemakzuchtig aan de wedstrijd zouden beginnen. De basiself van vorige week bleef gehandhaafd en met de verse wissels Hugo en Tim moesten de 3 punten mee naar huis worden genomen.
De wedstrijd werd gespeeld op een afgelegen en troosteloos veld. Het veld was ook nog eens keihard wat een goede balbehandeling bemoeilijkte. Dit alles vormde uiteraard geen perfecte omstandigheid voor een spectaculaire wedstrijd, maar was geenszins een excuus voor de allerbelabberdste start van deze wedstrijd. Veels te gehaast en zonder bezieling werden de studenten tegemoet getreden. Er werden vrijwel geen kansen gecreëerd en het absolute dieptepunt vormde een eigen doelpunt van Nick na miscommunicatie met Marc. Een gevolg van het gezamenlijke falen van het hele team. De ergernis werd alleen maar groter door de slechte acteerprestaties van de tegenstander. Bij mijn weten is er geen toneelopleiding in Rotterdam, maar sommige spelers in een groen-wit shirt gaven toch blijk van ambities om ooit in een slechte C-film te acteren. Zo theatraal werd er naar de grond gegaan bij elk klein tikje dat er werd uitgedeeld. Ook Michael Wilson kreeg met zo’n soap-acteur te maken. Helaas trapte de scheidsrechter ook in dit slechte stukje acteerwerk waardoor Michael een gele kaart ontving en helaas volgende week geschorst is. Na deze arbitraire dwaling ontstond er langs de lijn onder de supporters wat rumoer waarna de scheids het nodig vond om de wedstrijd tijdelijk te staken. Tijdens deze onderbreking werd er in de kleedkamer tussen de spelers onderling het een en ander gezegd. Dit resulteerde na de onderbreking niet in sprankelend spel, maar wel voor meer bezieling en een duidelijk veldoverwicht. Na enkele gemiste kansen was het Krul die na een goede actie van Thomas de 1-1 binnen schoot. Niet lang daarna was ook de 1-2 een feit toen Sampie goed voorbereidend werk van Michael koelbloedig afrondde.
Met een 2-1 voorsprong ging Concordia de rust in en daar werd aangegeven dat we deze wedstrijd maar snel moesten beslissen en dan rustig moesten uitvoetballen. Tim kwam het veld in voor Jochem die een zware middag beleefde.
Helaas begon Concordia ook de 2e helft niet geconcentreerd genoeg en kwamen de studenten na onachtzaamheid achterin al snel na de onderbreking op 2-2. Concordia moest dus weer met man en macht op zoek naar een voorsprong. Deze kwam er door wederom een goal van Sampie. Zo scoor je nooit en zo leg je er 2 in een wedstrijd in. Sampie bekroonde hiermee zijn groeiende vorm van de afgelopen weken. Dit was verder dan ook gelijk een van de weinige lichtpuntjes in de 2e helft. Er waren nog kansen over en weer maar dat leidde niet tot meer treffers. Krul ontving nog wel een onterechte gele kaart waardoor ook hij voor de volgende wedstrijd is geschorst. Een moeizame overwinning dus voor de ploeg van trainer Hans Verheij. Het spel maar snel vergeten en de 3 punten weer bijschrijven op de ranglijst.
Volgende week gaan we op bezoek in Pijnacker bij Oliveo dat 3e staat. Een goede graadmeter om te kijken of we ons in het vervolg ook bovenin de ranglijst terug kunnen vinden. De toeschouwers worden weer bedankt voor hun support in het koude weer in de niet al te sfeervolle entourage.
Peter Schildmeijer
Hermes dsv 2 – Concordia 2 (zondag 23 januari)
De eerste wedstrijd na de winterstop was gelijk een wedstrijd waarvoor vroeg opgestaan moest worden. Aanvang van de wedstrijd was om 10.30 uur in Schiedam, waar tegenstander Hermes DVS wachtte. Al dan niet met nog wat slaperige koppies werd er ’s morgens rong een uur of 9 vanaf Concordia vertrokken richting Schiedam.
Eenmaal ter plaatse aangekomen kon op een ouderwets grasveld de wedstrijd worden gespeeld. Renze merkte in de warming up al dat hij niet voldoende fit was om een wedstrijd te spelen waardoor er een plekje vrij kwam voor Robin rechts achterin. De eerste minuten was Concordia iets sterker maar wist het nog niet grote kansen te creëren. Naarmate de eerste helft voorderde slopen er een paar schoonheidsfoutjes in waardoor Hermes een aantal kansen op de openingstreffer kreeg. Keeper Laurens wist gelukkig zijn doel schoon te houden. Net op het moment dat Hermes wat beter in de wedstrijd kwam sloegen de mannen uit Delft toe. De doorgelopen Kamal werd op de rand van de “16 meter” vrijgespeeld. Zijn schot kon door de keeper nog gekeerd worden, maar in de rebound liet Sybren de keeper kansloos. Niet veel later was Darby er als de kippen bij om een losse bal tussen de verdediging en de keeper op te pikken en te scoren. Na deze doelpunten was het voornamelijk Concordia dat het spel bepaalde totdat het rustsignaal klonk.
Duidelijk was dat een snelle derde treffer het verzet van de Schiedammers definitief zou stoppen. Doel was dan ook zonder al te veel risico te nemen de tweede helft op zoek gaan naar een 3e en 4e treffer.
Het meeste verzet van Hermes was vanaf de eerste minuut in de tweede helft wel weg. De uitzichtloze positie en de vermoeidheid aan Schiedamse zijde zorgden voor een groot veldoverwicht voor de Delftenaren. Dit resulteerde in veel kansen voor met name spits Sybren. Zijn vizier stond in eerste instantie alleen nog niet op scherp. Gelukkig was het na een aantal mislukte pogingen niet al te lang na rust dan toch ook raak. Een niet te missen voorzet van Darby werkte Sybren tegen de touwen: 0-3. De score werd nog verder uitgebouwd door een solo van darby die hij beheerst afrondde door de keeper te omspelen en een zwabber bal van zo’n 25 meter, afkomstig van de linker voet van Guillamo.
Een redelijk gemakkelijke overwinning zonder al te veel problemen. Helaas wist ook medekoploper Oliveo weer te winnen, waardoor de eerste positie op de ranglijst nog even bezet blijft door Oliveo. Volgende week de thuiswedstrijd tegen RKDEO 3 op het gebruikelijke tijdstip.
Geert Willemsen
Concordia-GSC-ESDO (zondag 23 januari)
Na een zeer geslaagde wintersport en 2 goede oefenwedstrijden stond dit weekend weer de 1e competitiewedstrijd op het programma. Tegenstander was het hoog geklasseerde GSC-ESDO uit die mooie stad achter de duinen. De heenwedstrijd eindigde in 0-0 en toen was al duidelijk dat het een lastig te bespelen tegenstander was. Ondanks het goede gevoel dat we over hadden gehouden na de wintersport was het dus zeker geen uitgemaakte zaak dat dit zou resulteren in het feit dat we 3 punten konden bijschrijven na deze wedstrijd. Met de leus ‘Met de wind van gisteren kun je niet zeilen’ werd ons duidelijk gemaakt dat we 100% inzet zouden moeten tonen om een goed resultaat te behalen.
Het team was op een plek gewijzigd. Het jonge talent Thomas Bouwer nam de plek rechts op het middenveld in en mocht bewijzen dat zijn kwaliteiten ook buiten de A-wedstrijden van nut zijn voor de vereniging. Wouter was nog steeds geblessseerd en Martijn P was pas Zondag terug gekomen van zijn jaarlijkse reis naar Bali.
De wedstrijd begon met een gelijk opgaand spelbeeld waarbij er weinig echt uitgespeelde kansen vielen te noteren. Enkele mogelijk aan zwart-witte zijde werden niet goed verwerkt door de voorhoede en goalie Schouten hield zijn doel ook simpel schoon bij de schaarse speldenprikjes die door de opponent werden geplaatst. Als kanttekening kan wel worden opgemerkt dat het positiespel van Concordia onder de maat was en dat we te veel achter de bal aanliepen in plaats van de tegenstander onze wil op te leggen. Vooral op het middenveld werd te weinig gezocht naar de voetballende oplossing.
Na iets meer dan een half uur spelen werd een voorzet in de 16-meter slecht verwerkt door de verdediging en kwam de bal op de rand van het strafschopgebied voor de voeten van de vijandelijke spits die met een strak schot in de verre hoek zorgde voor een 0-1 achterstand. Tot aan de rust was Concordia niet bij machte om deze achterstand ongedaan te maken.
In de rust werd besloten om de 2e helft met dezelfde 11 spelers in te gaan, maar wel met meer druk naar voren en de tegenstander over het hele veld op te jagen.
Dit resulteerde in een wedstrijd waarbij Concordia meer druk naar voren kon zetten, maar waarbij de behendige spitsen van de tegenstander ook meer ruimte kregen om gevaarlijk te worden. Na ongeveer 10 minuten in de 2e helft schoot Michael Wilson van 16 meter hard op de lat waarbij de terugkaatsende bal op een technisch vaardige manier werd afgewerkt door Niks. Een op dat moment zeker verdiende gelijkmaker. Niels had het zwaar tegen de fysiek sterke spits van de tegenstander en de trainer besloot om Tim dit klusje te laten opknappen. Er ontstond een boeiend gevecht met kansen over en weer waarbij de verdediging en onze doelwachter complimenten verdienden door de wijze waarop de vijandelijke voorwaartsen onschadelijk werden gemaakt. Uiteindelijk moet het grootste compliment gemaakt worden aan de 2 voorwaartsen van Concordia. 5 minuten voor tijd belande een voorzet van Michael Wilson bij Krul. Die passeerde met zijn karakteristieke beweging de verdediger en schoot bijna vanaf de achterlijn de 2-1 in. Een voorsprong die alleen al vanwege de inzet verdiend was. In een zeer hectische slotfase werd er vanaf 3 meter nog een bal op de lat gekopt door GSC-ESDO, maar Concordia bleef overeind en zo bleven de 3 punten zwaarbevochten in eigen huis.
Een compliment aan heel het team voor de getoonde inzet in de 2e helft!!
Ook het publiek wordt vanaf deze plek bedankt voor hun steun ook na de achterstand. Komend weekend gaan we op bezoek bij de knapen van Anti-Barbari. Op papier een tegenstander waarbij 3 punten mee moeten worden genomen naar Delft. Concordia kennende zal het echter zaak zijn om te waken voor onderschatting. Met dezelfde inzet als de 2e helft en het vertrouwen dat met de week groeit moeten we toch vooral de overtuiging hebben dat we nu definitief de weg naar boven hebben ingeslagen.
Wij hopen dat iedereen komend weekend in Rotterdam getuige wil zijn van onze opmars.
Peter Schildmeijer
De Skivakantie die kon gebeuren, maar………….. ook gebeurde
Medio vorig jaar ontstond bij de technische staf/begeleiding/spelersraad het idee om met een groot zooitje ongeregeld (lees de selectie) begin januari 2011 af te reizen naar Oostenrijk. Dit was makkelijker bedacht dan uitgevoerd want was er allemaal wel niet nodig om ervoor te zorgen dat de 2e seizoenshelft ook nog met voldoende spelers kon worden afgewerkt.
De spelers konden niet middels een duurloop naar Oostenrijk worden getransporteerd aangezien sommige spelers na 45 minuten al hijgend in de kleedkamer aankomen om vervolgens in de 2e helft geen meter meer vooruit te komen. Hier moest dus een oplossing voor worden gevonden. Deze werd gevonden in een luxe bus met leren bekleding, grote tafels waarop 12 uur lang gepokerd kon worden en koelkasten waar plek was voor 5 traytjes Heineken tegelijk opdat de spelers geen last zouden hebben van de droge lucht in de bus. Alleen een tom-tom lag buiten het budget zodat de chauffeur reeds bij Rotterdam genoodzaakt was om de verkeerde afslag te nemen. Uiteraard werkte dit slechts sfeerverhogend.
Dan was er het probleem van de overnachtingen. Zoals wellicht bij menigeen bekend staat Concordia niet te boek als een vereniging met stoere spelers die niet terugdeinzen voor een kleine ontbering. Overnachten in de buitenlucht was dan ook geen optie voor de pingende, pokerende en I-Phonende generatie die op dit moment de dienst uitmaakt. Deze generatie neemt slechts genoegen met het allerbeste en wenst zich louter onder te dompelen in de meest luxueuze hotels die Oostenrijk te bieden heeft. De vraag was: hoe vind je die als je niet dagelijks in Oostenrijk te vinden bent? Het antwoord is: via een local die ook nog eens nauwe banden heeft met Concordia. Deze werd gevonden in de vorm van Nico Zwarts. Oud-Delftenaar, maar vooral Oud-Concordiaan die heden ten dage in het Oostenrijkse Sint-Jacob (kan ook uit worden gesproken als het Spaanse ‘Santiago’ al wordt dat ter plekke eigenlijk niet gedaan) woont en daar vele bruikbare connecties heeft. Via Nico kregen we de beschikking over een hotel waarin het ons aan niets zou ontbreken. Ruime kamers, een aparte eetzaal voor de Concordianen en personeel waarvoor niets te veel was.
Een volgend probleem vormde het materiaal. Hoewel Concordia de naam heeft een club van stand te zijn, hebben sommige spelers er zelfs een sport van gemaakt om voetbalschoenen (die feitelijk al zijn overleden) met een rolletje tape kunstmatig in leven te houden. Laat staan dat er spiksplinternieuwe snowboards en ski’s voorradig zouden zijn. Ook hier bracht Nico uitkomst. Via een keiharde zakendeal werden wij in staat gesteld om tegen een spotprijsje het nieuwste van het nieuwste wintersportmateriaal te huren. Ook dit probleem verdween dus als Oostenrijkse sneeuw voor de zon.
Toen alle problemen opgelost waren kon er eindelijk met een grote groep (die vlak voor vertrek nog iets werd uitgedund, maar anderzijds weer werd aangevuld door Oud-Concordiaan Fransen) richting het Oostenrijkse Fieberbrun worden vertrokken.
De busreis verliep uiterts voorspoedig en nadat de koelkast voor de 3e keer moest worden bijgevuld kwam de stemming er goed in. Na ook nog wat uurtjes in de slaapstand te hebben doorgebracht, kwamen aan het begin van de ochtend aan bij ons hotel. Daar werd ons gezelschap getrakteerd op een brunch. Verder kregen we de mogelijkheid om ons om te kleden en de kamerindeling te maken. Hierna vertok de hele stoet naar de skiverhuur en nadat iedereen het materiaal had uitgezocht dat het beste bij hem paste, konden de eerste kilometers op de piste worden gemaakt.
De condities waren beter dan verwacht en onder een lekker zonnetje en met goede sneeuw onder de ski’s was iedereen al snel in zijn nopjes. Van de ijle berglucht kreeg iedereen wel snel dorst, maar gelukkig was er een knusse uitspanning bovenop de piste met terras waarop in het zonnetje de eerste Oostenrijkse glazen gerstenat konden worden genuttigd.
Nadat de pistes gesloten waren werden de spullen door Nico naar het hotel gebracht en zette de bonte stoet Concordianen koers richting de après-ski. Hier werd gezellig nagekeuveld over de eerste ski-ervaringen onder het genot van een lokaal stukje muziek. Om 19:30 was het tijd om in het restaurant (waar mensen van heinde en verre naartoe komen) van het hotel te eten. Een verrassende combinatie van pasta en schnitzel zorgde voor een goede bodem die nodig was voor het vervolg van de avond. Dit vervolg werd gehouden in de tent S4. Een tent waar de groep zich prima een avondje kon uitleven. Mensen die probeerden glazen kapot te slaan op hoofden van bezoekers (weliswaar met helm), in allerijl aangerukte traytjes Jagermeister, broeken op de enkels en de halve selectie die probeerde indruk te maken op 2 dames die steeds chagrijniger gingen kijken, zijn wat steekwoorden die op deze avond betrekking hebben. Een kleine schermutseling rondom een taxi vormde een mooie afsluiting van dit gezellig samenzijn.
De volgende ochtend ging een deel van de groep vol goede moed de piste op terwijl een ander deel zich genoodzaakt zag om in bed aan te sterken. Om 13:00 was iedereen (behalve 2 individuen met het richtingsgevoel van een garnaal) present om een gezamenlijke lunch te nuttigen op de piste. Deze lunch bestond uit een broodplank waarvan heel Fieberbrun de rest van het jaar kan eten. Het eten was een beetje flauw, maar gelukkig zijn er binnen de selectie een aantal behulpzame lieden die dan maar wat graag een zoutpotje aan willen reiken.
Na de lunch werd er nog even sportief gedaan en werden de blauwe, rode en zwarte pistes onveilig gemaakt.
Het 2e après-skiavontuur vond plaats in een bar die ‘BIVAK’ genoemd werd. Na eerst rustig te zijn bijgekomen van al het skigeweld gingen op een gegeven moment de voetjes van de vloer. Op een gegeven moment werd het erg fris, maar dat bleek het gevolg van het feit dat het dak eraf ging. Kleine dames die op de schouder door de tent werden gedragen ware het een trofee, de aanvoerder op de bar, het vliegerlied (volgens mij 12 keer voorbijgekomen) en polonaise met de hele tent waren ingrediënten voor een zeer geslaagde après-skimiddag. Maar zoals met alles in het leven komt aan al het moois een eind, zo ook in dit geval. Om 19:30 moesten we weer acte de presence geven in het restaurant om ons tegoed te doen aan schnitzels met patat en bier. Hierna ging er nog een groep richting Kitzbühel en Kirchberg om daar verder te feesten. Ondergetekende was hier helaas niet meer toe in staat en besloot de avond verder in zijn bed voort te zetten. De volgende ochtend kwamen mij verhalen over schaars geklede dames, tenten voor liefhebbers van de mannenliefde en een enkele speler die met zijn tong in de mond van een dame had gezeten.
De volgende ochtend bleek er al een filmpje op Facebook te zijn verschenen met daarop een uitzonderlijk stukje muziek gefabriceerd door onze rechtsback. Of dit ook de reden was dat er enkele stamgasten hadden geklaagd over niet-geringe geluidsoverlast is nog niet geheel duidelijk. Wel werd er even een waarschuwing afgegeven dat er in het vervolg iets rustiger moest worden gedaan na thuiskomst van een avondje stappen. Hiervan werd akte genomen en beloofd werd om ons in het vervolg als echte heren te gedragen. Zoiets kan nu eenmaal gebeuren, maar het was ook gebeurd.
De volgende dag was het skiën in de mist en dat zorgde voor veel rustpauzes in de hutjes die we onderweg tegenkwamen. Wederom nuttigden we een gezamenlijke lunch waarna we in de middag de laatste rondjes op de piste maakten. Aan het eind van de middag werden de spullen weer ingeleverd en zette de bus koers richting de wereldberoemde winkel waar de locale producten werd verkocht die gemaakt zijn van dennennaalden. Fred z’n huwelijk kan niet meer kapot want hij was de gelukkige die het cadeaupakket wist te bemachtigen en dit thuis als trofee kan laten zien. De anderen visten helaas achter het net en moesten weer met lege handen de bus in.
De technische staf werd uitgenodigd om in het schilderachtige chalet van Nico een drankje te komen doen en onder het genot van een schnaps even bij te praten over het weekend, Concordia en wat zoal de revue zou passeren. Helaas voor de spelers was er geen ruimte om ook in het chalet plaats te nemen. Gevolg was dat we ons moesten behelpen in de ‘BIVAK’. Zo goed en zo kwaad als het ging hebben we ons daar proberen te vermaken. Jaloers denkend aan de technische staf.
Nadat we weer met zn allen vertrokken waren voor het eten in het hotel en ons galgenmaal achter de kiezen hadden, moesten we ons klaar maken voor het finaleonderdeel: het rodelen.
Na een tocht van (gevoelsmatig) een half uur naar boven kwamen we aan op de top van de berg waar warempel een cafe stond om nog een paar pilsners te drinken voor we naar beneden gingen. Toen we allemaal lekker in de olie zaten, begon de dodenmansrit naar beneden. De trainer reed onze linksback nog in een ravijn, zodat het er even naar uitzag dat het bestuur in de winterstop een nieuwe linksback zou moeten aantrekken. Echter, de linksback kon ternauwernood gered worden zodat het transfergeld gebruikt kan worden voor een nieuw tripje voor de selectie. Uiteindelijk mag het een klein wonder heten dat iedereen zonder kleerscheuren beneden kwam. Na afloop ging er nog een groep richting Kirchberg om daar de boel onveilig te maken. Helaas was ondergetekende niet in staat om uit de 1e hand verslag van deze trip te doen. Uit betrouwbare bron heb ik wel vernomen dat ze nu ook in Kirchberg bekend zijn met de stapkwaliteiten van onze selectie.
De volgende ochtend aan het ontbijt was het opvallend stil en iedereen begaf zich gedwee richting de bus om huiswaarts te keren. Onze Gordon trok aardig wit weg en de geluiden die hij produceerde maakten duidelijk dat het een lange reis voor hem beloofde te worden. Na een voorspoedige terugreis kwamen we met rond 22:15 weer aan bij Concordia waar een ieder zijns weegs ging.
Vanaf deze plek wil ik iedereen van harte bedanken voor een zeer geslaagde wintersport. Alle sponsors worden bedankt voor hun bijdrage, dit wordt zeker gewaardeerd!
Een bijzonder woord van dank wil ik doen uitgaan naar Fred en Nico.
Fred: Super wat je allemaal hebt geregeld!! Echt enorm bedankt!!
Nico: Bedankt voor de organisatie en uitleg ter plekke. We hopen in de toekomst ook weer van je lokale kennis en gastvrijheid gebruik te mogen maken.
Peter Schildmeijer
Weekendje weg met de selectie(7 t/m 11 januari)
Zoals de jaarlijkse traditie voorschrijft werd ook dit jaar in het begin van het nieuwe jaar weer een “trainingskamp” belegd voor de spelers en begeleiders van de selectie. Bestemming van dit trainingskamp was dit jaar een hoogtestage in Oostenrijk. De hoogte moest zorgen voor een hoger rendement van alle trainingsarbeid. Omdat door de lange reistijd wellicht wat van de kostbare trainingsuren verloren zouden gaan was er dit jaar besloten om af te stappen van het gebruikelijk twee daagse weekend. Zo werd dit jaar ook de maandag en dinsdag nog aan het trainingskamp vastgeplakt. Contactpersoon en organisatorisch talent ter plaatse was de bij sommige onder u wellicht bekende Nico Zwarts.
Vertrektijd van de bus was vrijdag ’s avonds om 10 uur. Een tijd die bij sommige voorkeur had ten opzichte van de vertrektijd van 8 uur ’s morgens een jaar eerder. Maar zoals bij Concordia wel vaker het geval waren er ook mensen die pas op de valreep aanwezig waren. Gelukkig wel allemaal net op tijd en kon de bus bijtijds vertrekken. In de bus werden al dan niet onder het genot van een alcoholisch versnapering al snel de kaarten te voorschijn gehaald. Zowel voor- als achterin de bus waren tafels waar het een goede plek bleek om deze kaarten te gebruiken. De bekende spellen zoals pokeren, klaverjassen en toepen werden dan ook volop gespeeld. Ook andere kaarten in de vorm van koehandel werden gespeeld. Na het verstrijken van een aantal uurtjes probeerden steeds meer van de atleten nog een aantal uurtjes slaap te pakken om zo, zo uitgerust als mogelijk in Oostenrijk aan te komen.
Volgende ochtend was de bus de eindbestemming tot op een aantal uurtjes genaderd. De koers werd ingezet richting de eindbestemming en de laatste kaartspelletjes werden gespeeld. Vlak voor het bereiken van het hotel betrad Nico de bus om de laatste meters richting het hotel te navigeren. Uitleg over het gebied en de bezigheden van de komende dagen volgde. Eenmaal in het hotel aangekomen werd kennis gemaakt met gastvrouw Betina en werd als eerste geluncht. Na de lunch werd er omgekleed voor het skien/snowboarden. Na de lange busreis werd de buschauffeur gelukkig nog bereid gevonden om de selectie richting St. Jacob in Haus te reiden. Hier konden nog de benodigdheden om niet rollend de berg af te moeten worden gehuurd alvorens de piste konden worden bedwongen. In een lekker zonnetje kon de eerste dag rustig van de berg af worden gegleden op niet al te lastige pistes. Tegen het einde van de middag was het tijd om de apres ski gelegenheden van Oostenrijk op te zoeken. Volgens gids en bekende in de regio Nico waren de apres skibars in het dorpje Fieberbrunn beter dan in St. Jacob in Haus. Dit advies werd opgevolgd door de bus richting Fieberbrunn te nemen alwaar kennis werd gemaakt met de apres skibar S4. Door de grote gezelligheid werd de laatste bus terug naar het hotel gemist. Hierdoor werd iedereen genoodzaakt om met de taxi terug te gaan. Eenmaal terug in het hotel werden eerst de spullen naar de kamers gebracht alvorens het eten werd voorgeschoteld. Bij het eten werd voor het eerst dit weekend kennis gemaakt met het wel bekende wienerschnitzeltje. Na het eten en een lekker bakkie werden de gezelligheid en de biertjes weer opgepakt en bleek de ontstane band met de S4 hecht genoeg om nog een keer terug te keren. Hier werd tot diep in de nacht de Delftse gezelligheid ten toon gespreid totdat iedereen een voor een terugdruppelde naar het hotel Grosslehen.
De volgende ochtend bleek voor sommigen net wat gemakkelijker dan voor anderen. Afgesproken was dat de bus om half 10 zou vertrekken vanaf het hotel richting Fiberbrunn. Hiervoor was er in het eetzaaltje nog de mogelijkheid om te ontbijten. Naast apres skien is er in Fieberbrunn namelijk ook nog de mogelijkheid om gewoon te skien. Slechts een klein aantal van de groep besloot later op eigen gelegenheid richting Fieberbrunn te gaan. In Fieberbrunn werd de gondelbaan omhoog genomen. Beginners konden bij de eerste halte uitstappen en de wat meer gevorderden konden wat meer uitdagingen vinden bij de tweede halte. Halverwege de dag was er afgesproken om te gaan lunchen bij een tentje bij de eerste halte van de gondelbaan. Hier had Nico een lunch georganiseerd voor de gehele groep. Na de lunch kon er weer verder worden geskied tot de namiddag. De ski’s en boards werden weer in de bus geladen en de apres skibar Biwak werd betreden. Hier hing de Concordiasjaal al achter de bar en konden er zelfs bitterballen worden gegeten. De eigenaar van deze bar was afkomstig uit Den Haag en ontving het Delftse gezelschap met de nodige Nederlandstalige muziek. Het duurde dan ook niet lang voordat er luidkeels werd meegezongen met de teksten en de polonaise losbarstte. Na de nodige gezelligheid was de tijd ook weer daar om richting hotel te gaan om weer een lekker wienerschnitzeltje tegemoet te zien. In alle drukte werd na het eten besloten om eens een kijkje te gaan nemen in het plaatsje Kitzbuhel een aantel kilometers verderop. Hier was het iets minder druk dan verwacht, waarna de taxi naar het volgende dorpje Kirchbergen werd gepakt. Deze zet bleek een wat groter succes. Een 538 discotheek, waar het Nederlandse gehalte tamelijk hoog was voor Oostenrijkse begrippen, bleef voor de rest van de avond een goed onderkomen voor de mannen uit Delft.
Maandag ’s morgens begon het programma wederom om half 10. Dit was de laatste dag waarop het mogelijk was skiënd de berg af te gaan. Mede hierdoor was iedereen er op tijd bij om de bus richting, weer een nieuw ski gebied, Waidring Steinplatte te nemen. Hier was de gondelbaan de enige manier om zowel omhoog als naar beneden te komen. Door de vele rotsen en bomen was het niet mogelijk de berg af te skiën. Eenmaal boven aangekomen ging iedereen zijn eigen weg. Tijdens de lunch werd er een goede warme maaltijd genuttigd, waar voor sommige nog een lekker wienerschnitzeltje werd voorgeschoteld met al dan niet voldoende smaak. Indien het eten een beetje flauw was kon het altijd nog op smaak gemaakt worden met een beetje zout. Hierna volgde nog de laatste uurtjes wintersport. Toen iedereen veilig weer beneden was gekomen reed de bus met de spullen richting de verhuur gelegen in St. Jacobs in Haus. Hier werden de spullen weer netjes ingeleverd en werd de koers richting Biwak weer ingezet. De muziek klonk weer als vanouds en het was erg vermakelijk om te zien hoe iedereen het naar zijn zin had. Jochem leerde hier ook nog kennis maken met een Duitse vorm van de stoelendans. Omdat ook nu weer eten werd gemaakt in het hotel keerden de mannen tegen het avond uur weer terug naar hotel Grosslehen. Een klein beetje onverwacht, maar daardoor niet minder smakelijk, werd er deze dag een kippenpootje met rijst en doperwten geserveerd. Na het eten volgde nog een heuse tocht de berg op. Vlak naast het hotel moest de aanwezig rodelbaan uiteraard ook nog worden uitgetest. Via een tamelijk lange sleepbaan werd de weg omhoog gevonden. Diegene die de sleepbaan niet tot aan boven volhielden werden door een sneeuwscooter opgepikt en alsnog naar de top gebracht. Eenmaal boven aangekomen kon men nog een drankje drinken in een van de welbekende bars. Toen een iedere de top bereikt had was het tijd om de weg naar beneden te vinden. Gelukkig behaalde iedereen op zijn eigen manier zonder grote blessures weer de weg terug naar beneden. Na dit avontuur werd er een select gezelschap nog bereid gevonden om nog een avondje Kirchbergen te bezoeken. Ook nu weer was het gezelligheidsgehalte in de 538 hut prima. Verhalen te over om allemaal nu te gaan vertellen. Het tijdstip waarop de laatste mannen naar bed gingen was dan ook niet heel lang voor het vertrek van de bus de volgende ochtend.
De laatste ochtend was de planning dat de bus om 9 uur zou vertrekken bij hotel Grosslehen richting Delft. Nico en gastvrouw Betina werden bedankt voor hun ontzettende inzet en er werd afscheid genomen. In de bus probeerden de meesten eerst nog een aantal uurtjes slaap te pakken. De meer uitgeslapen begonnen de reis op dezelfde manier als op de heenreis, namelijk met het spelen van kaartspellen (dit maal wel zonder de biertjes). Later op de dag was het voornamelijk uitzitten geblazen. Boeken, tijdschriften en kaarten boden hier een uitkomst voor. Tijdens de tussenstops werden de broodnodige behoeften gedaan en kon er een lekker bakkie worden gedaan. Rond het middag uur werd er bij een wegrestaurant met een prachtig uitzicht over een dal nog een stop gemaakt om te lunchen. ’s Avonds rond een uur of 10 was de aankomst op Concordia alwaar men weer ontvangen werd door de families.
Rest mij nog, zonder andere mensen hiermee te kort te doen, Fred van der Brugge en Nico Zwarts heel erg hartelijke te danken voor het vele werk wat zij hebben verricht waardoor deze dagen zo onvergetelijk mooi zijn geworden. Ik denk dat ik namens iedereen spreek die is mee gegaan als ik zeg dat de organisatie zowel als het enthousiasme waarmee dit gebeurd is geweldig waren. Chapeau! Hut up! Heel veel dank hiervoor!
Geert Willemsen
Concordia - ODB (zondag 28 november)
Het vlaggenschip van Concordia heeft na een degelijke overwinning op het Haagse ODB weer wat lucht ten aanzien van de degradatie plaatsen en kan zelfs met een schuin oog weer naar boven kijken. Na een slechte reeks, werden er de afgelopen weken steeds meer punten gepakt. Vorige week konden er, na zeker twee maanden zonder overwinning, zelfs weer eens drie punten worden bijgeschreven na een benauwde 4-3 zege op Wippolder.
In de hoop dat die lijn kon worden doorgetrokken, hield trainer Verheij zijn opstelling waar mogelijk in tact. Slechts een wijziging ten opzichte van vorige week. Wouter Lander was niet fit genoeg om te spelen waarna zijn plek werd ingenomen door Tijmen Wierema.
Concordia probeerde, na de tiki-taki eerste helft van vorige week, opnieuw snel druk te zetten en de bal vlot rond te spelen. Helaas ging dit een stuk minder dan vorige week. Desondanks wist Concordia enkele aanvallen op te zetten, maar tot echt gevaarlijke kansen leidde dit niet. Ook ODB wist af en toe in de buurt van het doel van keeper Marc Scouten te komen, maar ook zij waren niet in staat om 100 procent kansen te creëren. Zo ging de wedstrijd redelijk gelijk op tot de twintigste minuut aan brak. Een verdediger van ODB tikte de bal terug op zijn keeper, die zonder een Concordia-speler in de buurt, de bal angstig in een keer naar voren probeerde te schieten. De doelverdediger raakte de bal echter volledig verkeerd waarna deze in de voeten van Vincent Krul belandde. Deze maakte dankbaar gebruik van dit presentje, en schoof de bal koelbloedig onder de weifelende doelman heen. Dit doelpunt bleek, zoals wel vaker, geen begin van beter veldspel. ODB kwam vijftien minuten later zelfs op gelijke hoogte nadat een vrije trap vanaf de zijkant van het strafschopgebied, hard en laag voor het doel werd gebracht en daar na een ouderwetse scrimmage, plotseling achter doelman Schouten lag.
Na een tactische wijziging in de rust, werd het veldspel iets beter. Al snel leidde dit tot een doelpunt van opnieuw Vincent Krul. Nadat ook Michael Wilson een minuut later succesvol was, leek de wedstrijd gespeeld. Concordia ging echter steeds verder achteruitlopen en hielp zichzelf daarmee steeds verder in de problemen.
ODB wist desondanks lange tijd niet te profiteren waardoor het vertrouwen in een goede afloop groeide. Een benutte strafschop zorgde ervoor dat het de laatste minuten, net als vorige week toch nog spannend werd. In de laatste minuten nam Concordia echter geen enkel risico meer, waarna opnieuw de drie punten uit het vuur werden gesleept.
Deze 3-2 overwinning zorgt ervoor dat Concordia ODB voorbij gaat op de ranglijst en, met de koude weersomstandigheden en de afgelastingen die daar de komende weken waarschijnlijk het gevolg van zijn, met een goed gevoel de winterstop in kan gaan.
Supporters, bedankt dat u ook deze week de kou heeft getrotseerd om ons naar de overwinning te schreeuwen. Mochten de wedstrijden voor de winterstop nog doorgaan, dan hopen wij u ook de komende weken weer langs te lijn. Zo niet, dan wenst de selectie u een fijne kerst toe en zien wij u in 2011 opnieuw langs de lijn te ontmoeten.
Tijmen Wierema
Concordia 2 – HMSH 2 (zondag 21 november)
Na gelijke spelen tegen achtereenvolgens Oliveo 2 en Velo 3 stond deze week stond de topper tegen koploper HMSH op het programma. Voor aanvang stond HMSH drie punten voor met een wedstrijd meer gespeeld. Een belangrijke wedstrijd waarbij een overwinning zeer gewenst was. Zeker gezien het feit dat het spel de afgelopen weken ook niet meer op en top was. Deze week de mogelijkheid om met goed voetbal te laten zien dat Concordia op de koppositie thuis hoort. Toon en Sander V keerde na ziekte en blessureleed om deze boodschap duidelijk te maken.
De aanvalsdrift waarmee Concordia vanaf het eerste fluitsignaal de wedstrijd inging, maakte de intenties gelijk duidelijk. Sander V kreeg binnen luttele minuten een gigantische kans om de score te openen. Na een foute terugspeelbal omspeelde hij de keeper en schoot de bal voorlangs het lege doel. Onder de toenemende druk forceerde Concordia veel kansen waaronder een vrije trap op de rand van de “16”. Sander O ging achter de bal staan en schoot via de muur raak. Ook na deze eerste treffer ging Concordia door met aanvallen. Het was Tijmen die bij twee dode spel situaties dichtbij een doelpunt met zijn hoofd was. Een tweede treffer bleef zover nog uit. Toch kwam deze tweede treffer wel. Na een snelle omschakeling volgde een lange bal over de HMSH verdediging. Hugo werd hierdoor gelanceerd en kon richting doel. Hij hield de verdediger goed af en wipte van dichtbij de bal knap over de keeper in het doel. Na de 2-0 voorsprong kreeg Concordia toch een tegenslag te verwerken. Via een Combinatie aan de zijkant kwam HMSH door. Uit de voorzet werd meteen tegen gescoord waardoor de marge nog maar 1 doelpunt was. Maar nog voor rust wist Concordia de orde weer te herstellen. Het was Sander V die goed op lette bij een korte terugspeelbal van HMSH. Dit maal stond zijn vizier wel op scherp en rondde hij alleen voor de keeper beheerst af. Zodoende kon er de rust in worden gegaan met een comfortabele 3-1 voorsprong.
In de rust werd aangegeven dat na de rust de marge in de eerste 20 minuten behouden/uitgebreid moest worden om zo al het geloof in een overwinning bij de tegenstander de kop in te drukken. Zekerheid achterin en gecontroleerd de aanval zoeken om de overwinning veilig te stellen was het strijdplan.
Ook in het tweede bedrijf was het Concordia dat het spelbeeld bepaalde. Via korte passes en goede combinaties werd veelvuldig de aanval gezocht en was het HMSH dat onder druk kwam te staan. De eerste paar minuten ontbrak het nog een beetje aan de overtuiging om het helemaal af te maken. Tegen het einde van de wedstrijd was het toch zover. Invaller Darby rondde een goede solo vanaf de zijkant goed af en liet de 4e Delftse treffer op het scorebord zetten. Als kers op de taart was het andere invaller Arthur die de eindscore bepaalde op 5-1. Via de kluts tussen de laaste man en de keeper kon hij de bal meenemen en in het lege doel schuiven.
Gelukkig na twee gelijke spelen en een periode met wat minder goed voetbal deze zondag weer een wedstrijd met goed voetbal en een overtuigende overwinning. Te hopen valt dat dit niveau vast gehouden kan worden zodat de komende wedstrijden ook worden gewonnen en de kansen op het kampioenschap behouden blijven.
Geert Willemsen
Concordia - Wippolder (zondag 21 november)
Na een goede wedstrijd vorige week, maar toch een teleurstellend resultaat (slechts 1 punt) stond dit weekend de derby tegen Wippolder op het programma. Net als Concordia een ploeg die niet al te hoog op de ranglijst stond en punten broodnodig heeft om te overleven. Michael Wilson was weer terug na een lange periode afwezig te zijn geweest en hopelijk zou dit het elftal inspireren tot grootse daden. De weersomstandigheden waren perfect voor de supporters om te genieten van een belangrijke pot aan de Bras.
Concordia liet vanaf de eerste minuut zien dat er geen misverstand kon bestaan over het doel van deze middag: 3 punten. Met fris en onbevangen aanvalsdrift werd Wippolder geheel op de eigen helft vastgezet en was een spel van kat en muis wat de toeschouwers te zien kregen. De ene na de andere kans werd aaneen geregen, maar ondanks de vele afwerkvormen tijdens de trainingen van afgelopen week konden deze niet verzilverd worden. Tot uitgerekend linksback Niels zijn goede vorm beloond zag worden met een doelpunt na een knal vanaf een meter of 18 in de verre hoek. Hierna was de ban gebroken en volgde het ene na het andere schitterende doelpunt. Krul 2 maal en Robin zorgde ervoor dat Wippolder volkomen dronken gespeeld met 4-0 de kleedkamer op kon zoeken. Gezegd moet worden dat de terugkeer van Michael Wilson een zeer positief effect op het team heeft. Met zijn enorme drive en techniek (af en toe wordt dit overdreven) zorgt hij voor een koningskoppel voorin met Krul waar het af en toe smullen was van de technische hoogstandjes. Een goed vooruitzicht voor de rest van de competitie.
In de rust werd aangegeven dat met verzorgd spel en dezelfde concentratie geprobeerd moest worden ook het doelsaldo een beter aanzicht te geven.
Helaas liet de 2e helft een totaal ander spelbeeld zien. Waar de 1e helft symbool stond voor alles wat de trainer graag in zijn elftal terugziet daar was de 2e helft er een om snel te vergeten. De onzorgvuldige passing en mentale verslapping zorgden ervoor dat het zelfs nog 4-3 werd in blessuretijd. En dat tegen 10 man omdat een speler van Wippolder zo gefrustreerd was van het feit dat hij continue aan alle kanten voorbij werd gelopen dat hij maar besloot om Krul vol na te schoppen na weer een passeeractie. Van deze slechte 2e helft moet wel een wijze les geleerd worden dat 1 zwaluw nog geen zomer maakt en dat het nog een hele tour zal worden om structureel hoger op de ranglijst te bivakkeren.
Al met al toch een tevreden gevoel na eindelijk weer een overwinning. Hopelijk kunnen we deze lijn doorzetten en nog een paar plaatsen stijgen voordat de winterstop ingaan.
We hopen dat dit weer zal gebeuren met de volledige steun van het publiek en vanaf deze plek worden de supporters weer bedankt voor hun steun.
Hopelijk weer tot volgende week.
Peter Schildmeijer
Verburch-Concordia (zondag 14 november)
Na een minimale thuisnederlaag van vorige week werd er dit weekend een bezoek gebracht aan het Westland om daar op het kunstgras aan te treden tegen Verburch. Een middenmotor dus wederom kansen voor de jongens van Verheij om te laten zien dat ze toch echt thuis horen in de 3e klasse. Het spel van de afgelopen weken leverde weliswaar weinig punten op, maar gaf de burger toch moed vanwege het vertoonde spel. Deze week was Krul weer terug in de basis, moest ondergetekende een schorsing uitzitten wegens een aantal (onterechte??) gele kaarten en moest Kamal helaas afhaken wegens privéomstandigheden. Kamal: Ook vanaf deze plek sterkte de komende periode!
Concordia begon, na een warming-up met muziek uit de goede jaren 90, vol overgave aan deze wedstrijd die onder herfstachtige omstandigheden van start ging. Concordia nam gelijk het initiatief en kreeg na een scherp aangesneden vrije trap van Krul na 5 minuten een uitgelezen mogelijkheid om via Jochem de score te openen. Helaas schrok Jochem zo van deze mogelijkheid dat hij ‘vergat’ om de bal vlak voor het doel over de lijn te werken. Ook Krul kwam nog enkele malen in kansrijke positie voor de goal, maar had nog last van gebrek aan ritme, want helaas strandde de pogingen in ‘Krulliaanse’ schoonheid. Wel gaf Krul nog een schitterende steekpass waarbij er een speler geheel vrij voor de keeper kwam te staan. Helaas was dit een speler van Verburch die gelukkig zo schrok van dit cadeautje dat hij, oog in oog met doelman Schouten, niet verder kwam dan een lullig stiftje dat naast het doel verdween. Naarmate de 1e helft vorderde ontstond er een gelijkopgaande wedstrijd waarbij de brilstand een logische ruststand zou zijn. Helaas voor de zwart-witten gooide een vrije trap vlak voor rust roet in het eten. Na een hoge voorzet en wat gerommel in de defensie, schoot een speler van Verburch van dichtbij de 1-0 binnen. Een reuzenkans direct hierna voor Concordia werd helaas niet verzilverd waardoor er met een onterechte achterstand gerust kon gaan worden.
In de rust werden nog geen wissels doorgevoerd. Belangrijk was dat de koppies niet gingen hangen na de domper vlak voor rust.
In de 2e helft liet Concordia zien uit het goede hout te zijn gesneden. De ruggen werden gerecht en vol overgave werd het vijandelijke doel bestookt door verschillende spelers, maar de keeper bleek een lastig obstakel. Tot halverwege de 2e helft onze A-junior Thomas Bouwer in het veld werd gebracht. Koud binnen de lijnen liet hij zien geen koudwatervrees te hebben en schoot via het been van een tegenstander de 1-1 binnen. Dit was het signaal voor Concordia om ook op zoek te gaan naar de overwinning. Er ontspon zich een boeiend gevecht met kansen over en weer en veel vermaak voor de (neutrale) toeschouwer. Helaas voor Concordia werd het veldoverwicht niet omgezet in een overwinning en moest het genoegen nemen met een puntendeling.
Een punt is beter dan niets al was na afloop de tendens dat er ook deze wedstrijd weer meer had ingezeten. Komende wedstrijd tegen Wipppolder zal zeer belangrijk worden om de broodnodige punten te verzamelen om zo de onderste regionen te verlaten.
Wij hopen dan ook op de massale steun van de supporters.
Peter Schildmeijer
Velo 3 - Concordia 2 (zondag 14 november)
Na de topper tegen Oliveo een week eerder volgde nu een uitwedstrijd in wateringen, waar velo 3 de tegenstander was. Door het gelijke spel tegen Oliveo en een overwinning van HMSH was ook HMSH Concordia voorbij gegaan op de ranglijst. Met 20 uit 9 stonden Oliveo en HMSH voor aanvang van deze wedstrijd op een gedeelde eerste plek. Concordia , dat nog een wedstrijd minder gespeeld had, volgde op de voet met een achterstand van 1 punt. Alleen een overwinning zou er voor zorgen dat Concordia de ploeg zou blijven met de minste verliespunten.
De eerste helft begon Concordia moeizaam. Veelvuldig foute keuzes en te veel lange ballen zorgde voor een rommelig spelbeeld. Veel balaannames gingen fout waardoor het baltempo niet hoog genoeg werd. Problemen waren er dan ook met het creëren van kansen. De enige doelpogingen van de eerste helft waren dan ook van de thuisploeg. De uit Canada teruggekeerde keeper Laurens wist al deze doelpogingen gelukkig onschadelijk te maken. Zodoende viel er deze zondagochtend net zo weinig van het voetbal te genieten als van het grauwe weer.
De tweede helft kwam Concordia wat meer aan voetballen toe. Via het middenveld werden de zijkanten opgezocht en ontstond er een veldoverwicht. Tot veel uitgespeelde kansen leidde dit niet. Wel kon er vanuit de tweede lijn een aantal maal uitgehaald worden. Helaas waren deze schoten niet doeltreffend. Laat in de tweede helft kreeg Concordia dan toch een uitgelezen mogelijkheid om de wedstrijd naar zijn hand te zetten. Spits Arthur werd door de keeper neergehaald in de “16” en de scheidsrechter wees naar de stip. Aanvoerder Renze ging achter de bal staan en maakte geen fout. Nu was het zaak voor Concordia om de voorsprong vast te houden en de drie punten mee naar huis te nemen. Helaas lukt dit niet. Ver in de blessure tijd kreeg Velo ook nog een strafschop toegekend. Sander O zou een tegenstander onreglementair naar de grond hebben gebracht. Ondanks dat Laurens de goede hoek koos, was hij toch niet in staat de strafschop te keren. Na deze benutte penalty floot de scheidsrechter direct af en waren de Delftse gezichten allerminst blij.
Al met al een onnodige verliespartij na een zwak gespeelde wedstrijd. Jammer dat de late 1-0 voorsprong niet meer vastgehouden kon worden. Nu volgt volgende week de wedstrijd tegen de andere koploper HMSH. Een wedstrijd waarin alle zeilen bijgezet zullen moeten worden om de drie punten in Delft te houden. Hopelijk dan wel weer een overwinning na de twee gelijke spelen van de afgelopen weken.
Geert Willemsen
Concordia-Oranjeplein/Postduiven (zondag 7 november)
Na 2 uitwedstrijden stond er weer eens een wedstrijd aan de Brasserskade op het programma voor het team van trainer Verheij dat op dit moment bezig met het sprokkelen van de broodnodige punten. Tegenstander was dit keer de combinatie van het voormalige Oranjeplein en Postduiven dat in de top van de ranglijst stond geklasseerd. Een zware opgave dus om de punten in eigen huis te houden. Het weer was in ieder geval ideaal voor de supporters om de zwart-witten naar een overwinning te schreeuwen.
Wouter keerde weer terug in de basis waardoor Chris doorschoof naar het middenveld om daar op de plek van Martijn P te spelen die in warmere oorden verkeert op het moment. Hans gaf aan dat er zeker thuis alles gegeven moest worden in de beginfase om de tegenstander niet in het spel te laten komen. Dit resulteerde in een fel Concordia dat de eerste 20 minuten de bovenliggende partij was zonder hele grote kansen te creëren. Helaas kwam Oranjeplein/Postduiven toch op een goedkope manier aan een voorsprong doordat Concordia de bal achterin niet goed weg kreeg. Een rare klutssituatie zorgde voor een 0-1 achterstand waarbij de vraag gerechtvaardigd is of de scheidsrechter niet had moeten affluiten omdat goalie Schouten geblesseerd aan zijn hoofd raakte bij deze actie. Helaas kon Concordia deze schade niet meer repareren voor de rust waardoor er met een 0-1 russtand de kleedkamer moest worden opgezocht.
In de rust werd aangegeven dat het spelbeeld voldoende perspectief liet zien voor een beter resultaat. Besloten werd om nog meer druk naar voren te geven om zo de gelijkmaker af te dwingen.
De 2e helft liet een vol op de aanval spelend Concordia zien, waarbij de rentree van Krul ook weer meer mogelijkheden voorin geeft. De grootste kans in de 2e helft kwam na een goede voorzet van een andere invaller, Hugo, die de bal vanaf rechts strak voorgaf waarna Krul met een goede kopbal de keeper tot een uiterste krachtsinspanning dwong om zo de gelijkmaker te voorkomen. Hierna ging de wedstrijd over en weer waarbij ook Oranjeplein/Postduiven enkele goede mogelijkheden kreeg om de wedstrijd vroegtijdig in het slot te gooien. Voor de neutrale toeschouwer leverde dit een spannende wedstrijd op, maar voor Concordia helaas geen punten. Weer een bittere pil na een wedstrijd waarbij iedereen alles heeft gegeven, maar waarbij het resultaat na afloop toch vooral teleurstelling tot gevolg heeft.
Toch zijn er voor de nabije toekomst een aantal lichtpuntjes te noemen waar we ons aan vast kunnen houden. Zo is er de rentree van Krul en de terugkomst van Michael Wilson uit Afrika. Beide spelers hebben laten zien een flinke versterking voor het elftal te zijn. Ook het feit dat het veldspel en de inzet zeer behoorlijk zijn, moet vertrouwen geven in betere tijden.
We hopen volgende week weer op de steun zoals die afgelopen Zondag was van het publiek.
Peter Schildmeijer
Concordia 2 – Oliveo 2 (zondag 7 november)
De eerste wedstrijd van de nieuwe periode stond gelijk de kraker tegen koploper Oliveo op het programma. De ploeg uit Pijnacker stond voor aanvang één punt voor op de mannen van trainer Van Buuren met een wedstrijd meer gespeeld. In verliespunten was het Concordia dat de lijst aanvoerde. Duidelijk was dat deze wedstrijd belangrijk zou worden in de strijd om het kampioenschap. Bij winst zou Concordia afstand kunnen nemen van een directe concurrent, terwijl bij verlies de mannen uit Pijnacker zich trotse koploper zouden mogen noemen.
De eerste helft werd vooral gekenmerkt door het vroege drukzetten van beide partijen. Doordekken tot diep op de tegenstander zijn helft zorgde ervoor dat voetballen lastig werd. Beide teams hadden de grootst mogelijke moeite om de bal in de ploeg te houden. Gevolg was een rommelige eerste helft waarbij de bal vaak op het middenveld te vinden was en waar van goed samenspel weinig sprake was. De beste kansen waren voor de bezoekers. Een onderschepte breedtepass werd van randje 16 goed ingeschoten. Maar met een katachtige reflex was het keeper David die de bal over het doel tikte. Een ander cruciaal moment kwam toen David zijn goal uitkwam en de bal van de voeten van de Oliveo spits afpikte. De spits ging gewillig naar de grond en de scheidsrechter trok een gele kaart, terwijl de meeste mensen het er wel over eens waren dat er geen contact was geweest. Gelukkig kende hij geen strafschop toe maar legde hij de bal net buiten het strafschopgebied. Deze vrije trap leverde ook niets op waardoor de brilstand op het bord bleef staan.
De tweede helft moest er door eerder druk te zetten op de laatste linie van Oliveo geprobeerd worden om kansen te forceren. Het voetballende gedeelte lukte in de tweede helft al een stuk beter dan in de eerste helft. Helaas resulteerde dit, ook in het tweede bedrijf, niet tot kansen. De grootste kansen waren weer voor de bezoekers. Deze stuitte echter allemaal op doelman David die zijn doel deze middag schoon wist te houden. In de slotminuten was het Simon die nog dichtbij een winnende treffer was. Hij kon zijn hoofd helaas net niet tegen de bal zetten waardoor de voorzet voorlangs zeilde.
Na afloop was het duidelijk dat een gelijkspel de juiste verhouding tussen beide ploegen weergaf. In een wedstrijd met weinig kansen werd er dus ook niet gescoord. Door het gelijke spel blijft Concordia de ploeg met de minste verlies punten. Andere concurrent HMSH kwam wel dichter bij door hun overwinning op Westlandia.
Geert Willemsen
RVC’33-Concordia (zondag 31 oktober)
Na het gelijkspel van vorige week in Den Haag moest het 1e elftal deze week afreizen naar het pittoreske Reeuwijk om daar tegen het plaatselijke RVC’33 aan te treden. Ook RVC’33 stond, net als Concordia, niet al te hoog op de ranglijst zodat er al vroeg in het seizoen sprake was van een ouderwetse 6-punten wedstrijd.
De punten moesten dit keer met een aantal ontbrekende spelers worden veroverd. Krul en Sander V ontbraken wegens blessures en Sander O, Torsma en Wouter ontbraken om diverse redenen. Daarom mochten Sybren, Niels en Chris ditmaal hun opwachting maken in de basiself. De warming-up moest vreemd genoeg op het kunstgrasveld worden gedaan terwijl de wedstrijd op gewoon gras zou worden gespeeld.
Concordia liet in de 1e helft zien dat het het belang zag van deze wedstrijd en toonde dan ook een flinke dosis inzet. Dit leidde voor de neutrale toeschouwers nog niet gelijk tot een spectaculaire wedstrijd, maar dit was vanwege het zware veld en de nieuwe samenstelling van het elftal ook niet te verwachten. Belangrijk was dat iedereen voor elkaar door het vuur ging en Concordia ook zonder goed te spelen nog enkele mogelijkheden kreeg om de score te openen. Dit lukte echter niet zodat de thee met een 0-0 stand genuttigd kon gaan worden.
In de rust werd aangegeven dat er druk vooruit moest worden gegeven om zo de tegenstander ver weg van het eigen doel te houden. Ook moest er met dezelfde inzet gespeeld blijven worden als voor de rust.
De 2e helft liet eigenlijk een soortgelijk spelbeeld zien. Concordia had met veel inzet, maar niet al te goed veldspel, een veldoverwicht zonder echt grote kansen te creëren. Dit veranderde halverwege de 2e helft toen Concordia middels Kamal een uitgelezen mogelijkheid kreeg om de score te openen. Kamal kon op vrije doortocht richting de RVC’33 goalie maar stuitte helaas op het uitgestoken been van de keeper waardoor de bal naast i.pv. in het doel eindigde. Na deze kans ontspon zich een typisch 0-0 duel waarbij een puntendeling een juiste weergave van de werkelijkheid gaf. Helaas weer geen overwinning, maar gezien de omstandigheden een acceptabel resultaat.
Volgende week weer een thuiswedstrijd waarbij we weer hopen op de steun van de supporters.
Peter Schildmeijer
BMT 2 – Concordia 2 (zondag 31 oktober)
De 8e speelronde van het seizoen betekende de laatste wedstrijd van de eerste periode. Door het feestweekend dat voor het lustrum werd georganiseerd was moest Concordia echter nog een wedstrijd inhalen tegen Verburch. Ondanks de inhaalwedstrijd die nog gespeeld moest worden kon Concordia deze zondag toch periodekampioen worden als Oliveo een misstap zou maken thuis tegen Quintus. Zaak was dan wel dat de eigen wedstrijd winnend afgesloten zou moeten worden. Versterkingen deze week bij het tweede elftal aansloten waren Wouter Lander, Michael Stet en de van vakantie teruggekeerden Sander Overgaag en Arthur Tolsma. Keeper Laurens was nog steeds niet teruggekeerd van zijn trip naar Canada en Guus Meijer ontbrak ook wegens vakantie. Zodoende nam oudgediende en keeperstrainer David de plaats tussen de palen in. Niels, Tim en Chris zagen allen hun goede spel beloond met een plaats in het eerste elftal.
Voor het eerst sinds tijden werd er weer eens aangetreden op een echt grasveld. Dit stemde een aantal spelers gelukkiger dan sommige anderen. Voor de wedstrijd werd aangegeven dat de omschakelmoment erg belangrijk zouden worden deze wedstrijd. Hier zou de winst gehaald moeten worden en er snel diepte zou moeten worden gezocht. Het was veelal Concordia dat de bal rondspeelde in de eerste minuten. Grote kansen leverde dit niet op. Via Darby en Hugo werd geprobeerd op snelheid de tegenstander te passeren om dan een voorzet te geven. Dit lukte helaas niet afdoende om een doelpunt te forceren. Via een omschakelmoment was het toch Concordia dat op voorsprong kwam. Toon kwam goed door uit het middenveld en schoof de bal beheerst onder de doelman door. Niet veel later leek het Tijmen te zijn die uit een vrije trap de 2e Delftse treffer liet aantekenen. Zijn doelpunt werd helaas afgekeurd vanwege buitenspel. Aan de andere kant werd een afgekaatst schot binnen geschoten door de Hagenaars. Ook dit doelpunt vond geen doorgang wegens buitenspel. Nog voor rust was het Felix die een uitgelezen mogelijkheid kreeg om toch de voorsprong te verdubbelen een voorzet vanaf rechts kon hij rustig binnen knikken. Dit mislukte jammerlijk, waarna ook in de rebound de bal niet in het doel verdween. Zo bleef de voorsprong tot aan de rust beperkt tot slechts één doelpunt.
De tweede helft was het zaak de kansen te benutten en de voorsprong uit te breiden naar een hogere marge. Helaas was het zo dat de tweede helft gekenmerkt werd door een dramatisch optreden van de scheidsrechter. Bij elk woord dat werd gezegd werd het spel stilgelegd, wat resulteerde in een tiental vrije trappen en grote ergernissen bij beide partijen. Diepte punt was het toekennen van een vrije trap na het vermeende foutieve assisterende werk van grensrechter Fred van der Brugge. Gelukkig kon Concordia in de zoektocht naar et doelpunt toch het net vinden. Met een goede individuele actie was het Darby die de 2-0 liet aantekenen. Hiervoor was er van diezelfde Darby al een doelpunt afgekeurd wegens zijn vermeende buitenspelpositie. Toch was Concordia niet in staat deze voorsprong tot aan het eindsignaal vast te houden. Via een tegenstoot was het BMT dat scoorde en de 1-2 op het scorebord zette. Hierna kreeg BMT een handje vol met vrije trappen op de rand van de ’16 meter’. Dit was meer dan eens ook door de dwalingen van de eerder al genoemde bedroevende scheidsrechter. Het vizier van de Haagse specialist stond gelukkig niet op scherp want geen van de toegekende vrije schoppen belandde tussen de palen. In hun verweer tegen de scheidsrechter liepen Sander en Toon nog op tegen een gele kaart wegens praten.
Met de 6e competitie overwinning op rij volgt nu volgende week de op het oog grootste concurrent voor het kampioenschap: Oliveo. Door de overwinning van ditzelfde Oliveo bleef een klein feestje vanwege het behalen van het eerste periode kampioenschap nog even uit. Wel konden de verdiende 3 punten weer worden bijgeschreven waardoor het totaal aantal verliespunten nog steeds de minste uit de competitie blijven.
Geert Willemsen
Escamp-Concordia (zondag 24 oktober)
Het was dit weekend maar de vraag of de weergoden ons gunstig gezind zouden zijn en er voor zouden zorgen dat de wedstrijd (op gras) doorgang kon vinden. Na een herkeuring om 12:00 werd er toch groen licht gegeven om richting de Hengelolaan in Den Haag af te reizen.
Het veld lag er wonderwel goed bij en het zonnetje begon te schijnen toen we aankwamen zodat niks meer een geslaagde voetbalmiddag in de weg kon staan. Na een aantal nederlagen was het ook meer dan wenselijk dat Concordia weer eens wat punten zou gaan verzamelen om niet nog verder weg te zakken op de ranglijst. Escamp had een aantal aardige resultaten neergezet en was dus een tegenstander om rekening mee te houden voor de Zwart-Witte brigade.
Concordia begon met Tuur (Torsma) en Kamal voor het eerst dit seizoen in de basis in de hoop dat zij voor de broodnodige productie zouden zorgen. Concordia begon goed aan de wedstrijd en had al snel een veldoverwicht waarbij ook enkele kansen werden gecreëerd maar helaas nog niet verzilverd. Aan de andere kant moest de defensie op zijn hoede blijven voor de snelle counters van Escamp. De snelle en behendige aanvallers zorgden ervoor dat doelwachter Schouten de mogelijkheid kreeg om ook deze wedstrijd weer te laten zien dat hij een goed seizoen doormaakt.
Tegen het eind van de 1e helft kreeg Concordia een hoekschop die via een scrimmage voor het doel uiteindelijk over de lijn werd gewerkt door Guillamo die hiermee zijn eerste officiële doelpunt maakte en eengoede 1e helft bekroond zag worden middels deze treffer.
Na een hachelijke situatie uit een vrije trap, waarbij de bal uiteindelijk op de paal belande, kon Concordia met een 0-1 voorsprong aan de thee gaan.
In de rust werd aangegeven dat de ruimtes klein moesten worden gehouden om zo de technisch vaardige tegenstander niet in het spel te laten komen. Krul gaf aan veel last te hebben van zijn knie, maar ging toch proberen of hij verder kon in de 2e helft.
Na enkele minuten in de 2e helft bleek toch dat de ernst van de blessure dusdanig was dat Krul het veld moest verlaten. Zijn vervanger Simon moest met jeugdige bravoure proberen om voorin voor gevaar te zorgen. Helaas vergat Concordia in het begin van de 2e helft de rust te bewaren en werd er veels te onrustig gespeeld. Dit leidde een aantal maal tot onnodig balverlies en een tackle van Martijn P, op de rand van het strafschopgebied, werd discutabel bestraft met een penalty voor Escamp. Marc was kansloos op de goed ingeschoten ‘Pingel’.
Na deze teleurstelling ontspon zich een boeiend gevecht met kansen over en weer. Uiteindelijk leek Concordia toch weer de leiding te nemen na een doelpunt van Kamal, maar ondanks dat het een zuiver doelpunt leek, ging de scheidsrechter toch af op het advies van de grensrechter die met een warrig verhaal de scheids ervan overtuigde om de treffer af te keuren. Helaas werd de wedstrijd hierna enige tijd stilgelegd wegens alle commotie die ontstond. Na 5 minuten werd de wedstrijd weer hervat. In het restant van de wedstrijd kreeg Tuur nog een uitgelezen mogelijkheid om alsnog 3 punten mee naar Delft te nemen. Oog in oog met de Haagse doelman vloog de bal via het uitgestoken been over het doel. Helaas geen 3 punten maar 1 punt mee naar de Bras.
Toch moet de wedstrijd vertrouwen geven voor het vervolg waarin er genoeg mogelijkheden liggen om te stijgen op de ranglijst. Met de steun van het publiek moet het zeker mogelijk zijn om met vertrouwen naar de toekomst te kijken. Belangrijk zal wel zijn dat alle neuzen dezelfde richting uit blijven staan (om maar weer eens een cliché van stal te halen) en als eenheid te blijven opereren. Verder hopen we dat de blessure van Krul mee zal vallen en wensen we hem vanaf deze plek sterkte met zijn herstel.
Peter Schildmeijer
Vredenburch 2 – Concordia 2 (zondag 10 oktober)
Deze zondag mochten de mannen van trainer van Buuren proberen de zegereeks van de afgelopen weken voort te zetten in Rijswijk. Op een splinter nieuw complex was Vredenburch 2 de tegenstander. Bij aankomst gingen de complimenten naar de vernieuwde accommodatie. Waar vorige jaargang nog via een bruggetje op een slecht achterveld gespeeld moest worden, werd dit jaar aangetreden op het kersverse kunstgras hoofdveld pal voor het nieuwe clubgebouw. Door het ontbreken van normaliter aanvoerder Chris van Beekum was het Renze Duinker die de aanvoerdersband om zijn linkerarm mocht doen. Chris mocht, evenals Guillamo Bonaparte, wegens zijn goede prestaties deze week proberen zich te bewijzen in de hoofdmacht. Verder keerde Robin van Rijn na zijn blessure weer terug op de velden.
Gelijk vanaf het begin was het Concordia dat goed druk gaf op het Rijswijkse doel. Via boomlange spits Arthur Tolsma werd veelvuldig de diepte gezocht. Een aantal voorzetten van diezelfde Arthur konden helaas niet worden verzilverd. Het was Simon Zuijderwijk die voor het eerste echte gevaar zorgde. Zijn schot zeilde rakelings langs de paal. Later was het wederom Arthur die een pass onderschepte en met een goede actie richting doel ging. Bij het trappen van de bal gingen de armen van een aantal supporters al de lucht in om het eerste doelpunt te vieren. Helaas belandde de bal op de binnenkant van de paal, waarna de goed keepende Vredenburch doelman de bal kon oprapen. Zodoende bleef, zoals de laatste weken wel vaker, tot aan de rust de brilstand behouden.
De tweede helft probeerde Concordia met dezelfde felheid en agressie weer het veld in te gaan. Iets meer variatie tussen korte en lange passes moest zorgen voor meer verwarring bij de tegenstander. De pressie die goed werd uitgevoerd resulteerde in een kans voor de goed doorstotende aanvoerder. Via een combinatie door het centrum kon Renze van binnen het strafschop gebied uithalen met zijn linkerbeen. Zijn inzet werd goed gepareerd door de doelman waarna slechts een hoekschop resteerde. Hierna werden er veel kansen gecreëerd. Een zwakke bal van de keeper belandde in de voeten van Simon. Met nog slechts twee verdedigers op de doellijn voor hem kon Simon de bal niet tussen de palen over de doellijn krijgen doordat hij uit balans was geraakt. Aan de andere kant was het ook levensgevaarlijk. Een diepe bal werd op de buitenspelstaande spits gespeeld waarna deze niks deed en een middenvelder erover heen kwam. Gelukkig was het Tijmen Wierema die zijn specialiteit weer eens kon laten zien. Met een prachtige tackle werd de Vredenburch speler correct van de bal gespeeld. Gesteund door deze mogelijkheid werd de druk op het Concordia doel iets groter. Na een aanval van Vredenburch trapte keeper Laurens Waling de bal lang naar voren. Een goede doorkopbal van Geert Willemsen zorgde ervoor dat Simon alleen op het doel af kon. Via de keeper en een aantal benen van terug lopende verdedigers belandde de bal in het doel. Hierna volgde er een op en neer gaande wedstrijd. Afstandschoten van Vredenburch werden konden allemaal tegengehouden worden door keeper Laurens. Aan de andere kant ontbrak de scherpte voor het doel om de tweede Delftse treffer te maken. Invallers Robin van Rijn en Felix Tan namen de bal beiden niet goed mee richting de goal waardoor ze net niet alleen op het doel afkonden. Hierdoor werden de laatste minuten nog spannend. De vele hoge ballen voor het doel en hoekschoppen leidde uiteindelijk gelukkig niet tot een tegentreffer.
Weer een goede overwinning behaald met goed voetbal. Door het gelijke spel van Oliveo tegen HMSH is Concordia nu zelfs alleen koploper en mag het volgende week bij het 125 jarig bestaan van de club een klein feestje wel vieren. De week daarop ook een competitievrij weekend waardoor Concordia zich de komende weken tevreden kan terugtrekken en genieten van de goede resultaten tot nu toe.
Geert Willemsen
Den Hoorn - Concordia (zondag 10 oktober)
Afgelopen Zondag stond de wedstrijd tegen koploper Den Hoorn op het programma. Een lastige opgave omdat Concordia de afgelopen wedstrijden door wisselend spel en slechte resultaten in de staart van de ranglijst terecht was gekomen. Het schitterende weer en de hoge opkomst van het Hoornse publiek tegen Concordia beloofde in ieder geval een mooi affiche voor de gekleurde en de neutrale toeschouwers.
Trainer Verheij had te kampen met een aantal personele problemen door blessures. Zo ontbraken Sander O (Rug) en Robin (Nog niet wedstrijdfit) en zijn ook Tijmen, Jan Willem en Renze nog niet fit genoeg om een wedstrijd in de hoofdmacht te spelen. Hierdoor begon Concordia in een enigszins gehavende samenstelling aan de wedstrijd.
Concordia liet wel gelijk zien dat het met de inzet wel goed zat en het probeerde het Den Hoorn ook voetballend moeilijk te maken. Na een gelijkopgaand 1e gedeelte van de wedstrijd begon Krul aan een van zijn kenmerkende acties waarbij er 2 tegenstanders finaal het bos in werden gestuurd en de 3e slechts met een overtreding in ‘De 16’ kon voorkomen dat hij alleen op de keeper zou afgaan. Een terechte penalty die door Krul zelf werd ingeschoten zorgde op een voor dat moment terechte 0-1 voorsprong.
Den Hoorn zocht, gedwongen door de achterstand, in het vervolg van de 1e helft iets nadrukkelijker de aanval. Dit resulteerde echter niet in grote kansen en Marc wist zijn doel schoon te houden. Tot de rust bijna in zicht was en de Scheidsrechter (die een uitstekende wedstrijd floot) ditmaal een penalty tegen Concordia gaf vanwege het neerleggen van een speler van Den Hoorn in het strafschopgebied. Deze penalty werd ook benut en dus werd er met een gelijke stand richting de thee gegaan. Een tegenvaller was het uitvallen vlak voor rust van Sander V die door zijn knie ging en waarschijnlijk een flinke tijd uit de roulatie zal zijn. Sander sterkte!
Na rust probeerde Concordia op dezelfde voet verder te gaan en via combinaties de Hoornse defensie te omzeilen. Doordat Den Hoorn vroeger druk gaf, werd echter steeds meer de lange bal gegeven. De spitsen konden hier weinig mee en langzamerhand nam Den Hoorn het heft steeds meer in handen. Toch kreeg Concordia de beste kans om weer op voorsprong te komen. Na een wederom weergaloze actie van Krul stond hij voor een doel waar alleen nog 2 veldspelers stonden. Helaas schoot hij de bal over waardoor een voorsprong als sneeuw voor de zon verdween. Aan de andere kant was Den Hoorn doeltreffender en was het halverwege de 2e helft 2-1. Hierna ging Concordia vol op de aanval en werd het nog onterecht een grote kans onthouden door de grensrechter van Den Hoorn (die al vele hilarische/onbegrijpelijke en vooral onterechte beslissingen op zijn naam heeft staan gedurende de afgelopen jaren) waardoor de scheidsrechter was genoodzaakt om een doorgebroken speler terug te fluiten. Dit mag niet als excuus worden opgevoerd, maar jammer was het wel. Hierna profiteerde Den Hoorn optimaal van de ruimte die Concordia achter de verdediging liet op zoek naar de gelijkmaker. Binnen korte tijd besliste Den Hoorn het duel door de 3-1 en de 4-1 binnen te schieten. Dat Derby de 4-2 nog tegen de touwen schoot is een leuke opsteker voor deze jonge speler. Helaas was het meer een doelpunt voor de statistieken want een gelijkspel was geen mogelijkheid meer in de slotfase.
Helaas weer een nederlaag voor het 1e, maar niet te lang getreurd. Het besef moet er zijn dat we met deze ploeg prima mee kunnen de 3 klasse. Wel is duidelijk dat hiervoor alles gedaan moet worden en dat wedstrijden niet zomaar cadeau worden gegeven.
Als laatst toch een woord van dank voor de vele supporters. Ook de jeugdvoetballers van Concordia worden bedankt voor hun luide steun op de tribune.
Volgende week zijn wij vrij vanwege het grote lustrumfeest ter ere van het 125 jarige bestaan. Wij hopen u dan met een drankje te ontmoeten en hierna gaan we vol goede moed op weg naar de volgende wedstrijd.
Peter Schildmeijer
Concordia - Schipluiden (zondag 3 oktober)
Na een goede voorbereiding, een redelijke competitieouverture tegen GSC ESDO (0-0) en een prima vervolg tegen Antibarbari (3-0 winst) leek er geen vuiltje aan de lucht voor het vlaggenschip van Concordia. Drie weken later staan de spelers echter weer met beide beentjes op de grond: Een kansloze nederlaag tegen Oliveo (1-3), de afgekeurde wedstrijd bij HSV Escamp en het onnodige verlies tegen Schipluiden (0-1) hebben ervoor gezorgd dat de ploeg van Hans Verheij ‘slechts’ op de tiende plaats staat.
In de tropische hitte konden Michael Wilson, Mark Schouten, Peter Schildmeijer (allen afwezig) en de geblesseerde Robin van Rijn niet aan de start verschijnen. Laurens Waling, Michael Stet, Martijn Poot en Sander van der Velden betraden daardoor het strijdtoneel, dat tevens werd verrijkt door een scheidsrechter met een felgeel shirt. De gelijkenis met het Schipluiden-shirt was groot, maar ondanks de vraag vanuit beide kampen was er geen bereidheid een ander shirt aan te trekken.
Vanaf het begin werd er door beide ploegen vroeg druk gezet bij de opbouw van de tegenstander, waardoor het een wedstrijd met een hoog tempo en een groot speelveld werd. Veelvuldig trok Concordia via de zijkanten gevaarlijk ten aanval, maar door onnauwkeurige voorzetten en een tekort aan spelers voor het doel werden er slechts twee mogelijkheden gecreëerd. Een voorzet vanaf de rechterkant werd door Sybren net boven de lat gemikt en een schot van de opgekomen Jimmy werd door de Schipluidense doelman verijdeld. Uit de spaarzame aanvallen aan de andere kant werd eenzelfde aantal mogelijkheden gecreëerd. Bij de eerste kans verrichte Laurens knap werk door de baas te zijn bij een één-op-één-situatie. Even later kon hij opgelucht ademhalen toen de kopbal van een geelblauwe aanvaller over ging. Al met al een matige eerste helft waarin Concordia het betere van het spel had, maar weinig uitgespeelde kansen wist te creëren.
De tweede helft werd er één, waarin Schipluiden met het opportunistische spel niet meer gevaarlijk kon worden, maar waarin Concordia ook niet goed wist te profiteren van de geboden ruimte. Toch werden er in de laatste twintig minuten veel mogelijkheden en drie levensgrote kansen gecreëerd. Na ‘doortikken’ van Sybren kwam Sander V alleen voor de doelman, maar zijn schot verdween meters boven het doel. Even later had de ingevallen Darby Macaraeg zich binnen enkele seconden onsterfelijk kunnen maken, nadat hij prima anticipeerde op een doorgekopte bal van Sander V en oog in oog kwam met de Schipluidense doelman, maar helaas was de afronding niet zuiver genoeg. Enkele minuten voor het eindsignaal had Darby wederom zijn eerste doelpunt in de hoofdmacht van Concordia kunnen aantekenen. Een indraaiende vrije trap van Nick werd slecht verwerkt door de keeper, maar het vizier van de pas 18-jarige stond niet op scherp en zijn rebound ging van dichtbij over het doel.
Tussen de kansen door profiteerde Schipluiden aan de andere kant optimaal van een misverstand in de defensie van Concordia. De enige kans van de bezoekers in de tweede helft werd direct gepromoveerd tot het enige doelpunt van de wedstrijd. Een zeer teleurstellend resultaat, maar genoeg aanknopingspunten en verbeteringsmogelijkheden om het tij op tijd te kunnen gaan keren.
Aankomende zondag wordt er aangetreden op het altijd sfeervolle complex van koploper Den Hoorn, waar oud-Concordiaan Marvin Vermeer (beter bekend onder een andere achternaam…) tegenwoordig zijn wedstrijden speelt. De komende week zal er hard getraind worden om klaar te zijn voor de ‘semiderby’, en met drie punten de aansluiting bij de subtop te krijgen.
Vincent Krul
Concordia 2 – Erasmus 2 (zondag 3 oktober)
Na de overwinning op directe concurrent RKDEO volgde deze week de thuiswedstrijd tegen het op papier wat zwakkere Erasmus uit Den Haag. Renze Duinker en Tijmen Wierema keerden weer terug in de wedstrijdselectie na een periode van afwezigheid door blessures. Zij namen beiden in eerste instantie plaats op de bank naast trainer Robert van Buuren. Verder nam David Snelleman plaats in het doel omdat Laurens Waling in het eerste elftal keepte. Hugo Voets was in Friesland en stond dus niet op het wedstrijdformulier. De spelers die hier wel op stonden begonnen de wedstrijd evenals een week eerder in een 4-3-3 formatie. Er moest worden geprobeerd het baltempo zo hoog mogelijk te houden en de fysieke duels moesten zoveel als mogelijk worden ontlopen. Zoals wel vaker was de tegenstander wat fysieker en gemiddeld wat ouder dus deze moest aan het lopen gezet worden om ze stuk te voetballen.
De eerste minuten had Concordia wat moeite om de eigenwil op te leggen aan Erasmus. Weinig beweging zorgde ervoor dat de afspeelmogelijkheden beperkt bleven. Veelal moest met de lange bal gezocht worden naar de spitsen. Deze hadden de grootste moeite om deze lastige ballen te controleren en zodoende was het moeilijk om gevaarlijk te worden. Toch was het de thuisploeg die het meeste gevaar stichtte. Een voorzet vanaf links werd door Arthur Tolsma met de binnenkant voet tegen de paal geschoten. Niet veel later was het Kamal Assou die zichzelf vrij speelde in het strafschopgebied. Zijn schot werd alleen gepareerd door de Haagse doelman. Door het gebrek aan scherpte voor het doel bleef de hatelijke 0 op het bord staan tot en met het rustsignaal.
In de rust werd verteld dat er iets dieper gespeeld moest worden. Van achteruit moest er worden doorgedekt zodat de druk op de op de verdediging van Erasmus kon worden opgebouwd. De moegestreden Arthur Tolsma werd vervangen door Toon de Bruin.
De tweede helft werd een stuk feller door begonnen door Concordia. Vanaf het eerste fluitsignaal werd Erasmus tot aan de eigen defensie onder druk gezet. Erasmus werd hierdoor gedwongen om snel te spelen. Dit zorgde ervoor dat er meer foute passes gegeven werden en de bal kon worden onderschept. Na een goede aanvallen die nog niet doel troffen was het een kwartiertje in de tweede helft dan toch raak. Na een lage voorzet van rechts was het Linksbuiten Kamal Assou die bij de tweede paal zijn eerste doelpunt van het seizoen liet aantekenen. Minder dan 5 minuten later was het op een identieke wijze wederom raak. Zo kon onze de Marokkaan zijn seizoenstotaal al snel verdubbelen en zich laten vertroetelen door zijn medespelers en de supporters. Met een comfortabele voorsprong op het bord was het de beurt aan Renze Duinker en Tijmen Wierema om te laten zien dat ze het voetballen nog niet verleerd waren. Renze nam de plaats en de band van aanvoerder Chris van Beekum in de defensie over. Tijmen Wierema, normaal gesproken geposteerd in de achterste linie, mocht zijn het als diepste spits proberen. Lang liet de eerste actie van de nieuwe spits niet op zich wachten. Vanaf de achterlijn legde hij de bal terug op de inlopende Simon Zuiderwijk die liet de 3-0 op het bord deed verschijnen. Na deze goal volgde een legio aan gigantische kansen die onbenut bleven. In een tegenstoot was het wel raak voor de Hagenaars. Een lage voorzet schoot langs de verdedigers en kon van randje 16 vrij worden binnnen geschoten. Concordia raakte niet van slag en ging door waarmee het de tweede helft was begonnen: aanvallen. Dit maal was het Kamal Assou die zijn voorzet door Guus Meijer binnengekopt zag worden. Tot slot was het nog de beurt aan Tijmen Wierema. Hij beschaamde het vertrouwen van de trainer niet en scoorde de vijfde Delftse treffer. Hiermee was de eindstand bepaald en konden de spelers tevreden terugkeren naar de kleedkamer.
Al met al een goede overwinning waarin veel goede kansen gecreëerd werden. Puntje van kritiek mag toch wel geleverd worden op het afmaken van de kansen in de tweede helft. Indien alle kansen waren benut had de score misschien nog wel dubbel zo hoog kunnen oplopen.
Geert Willemsen
RKDEO 3 –Concordia 2 (zondag 26 september)
De 4e competitie wedstrijd ging het tweede elftal op bezoek bij RKDEO in Nootdrop. Na twee overwinningen en één nederlaag volgde een krachtmeting tegen een nog ongeslagen tegenstander. Voor aanvang stond Concordia met 6 punten 3e en RKDEO met 5 punten een plaatsje lager . Een zogenaamde 6 punten wedstrijd dus.
Door de afwezigheid van Laurens Waling en een communicatiefout in de technische staf was er voor aanvang van de wedstrijd nog geen keeper aanwezig. Gelukkig was, normaliter eerste doelman, Marc Schouten nog bijtijds te bereiken om na een minuut of 2 zonder warming up het veld te betreden. De eerste minuten had Tim Smit de taak van doelverdediger op zich genomen.
Zoals wel vaker de afgelopen weken was het Concordia dat vanaf het begin het initiatief nam. Door een te laag baltempo en weinig eigeninitiatief leidde dit niet tot uitgespeelde mogelijkheden. Enkele voorzetten vanaf de zijkant waren niet besteed aan centrumspits Arthur Toslma. Doordat er weinig initiatief was werd Concordia veelal gedwongen om in de breedte van het veld te spelen. Een zwakke breedtepass door het centrum werd vlak over de middenlijn onderschept. Het gevolg was een vrije doortocht van de Nootdorpse spits. Oog in oog met keeper Marc Schouten verzilverde hij dit buitenkansje. Een tegenvaller voor Concordia dat zodoende alle zeilen moest bijzetten om nog een overwinning te behalen. Tot aan de rust bleef het Concordia dat het spel bepaalde maar tot veel vermaak leidde dit niet. Na drie kwartier voetballen gingen de mannen met een 1-0 achterstand terug de kleedkamer in.
Tijdens de rust werd gehamerd op een stukje felheid. Met alleen een veldoverwicht win je namelijk nog geen wedstrijd. Een stukje minder arrogantie en meer strijd zou ervoor moeten zorgen dat de punten alsnog mee naar Delft zouden komen.
De tweede helft bracht voor Concordia wat meer kansen. Door goed veldspel en een vermoeid rakende tegenstander kon het overwicht worden vergroot. Dit resulteerde in beter aanvalspel dan de eerste 45 minuten. Aanvankelijk waren de kansen alleen niet aan Concordia besteed. Arthur Tolsma mistte nog de scherpte voor het doel van vorig seizoen en Hugo Voets wist de bal van minder dan 6 meter niet voorbij de keeper te krijgen. Toch kwam Concordia terug in de wedstrijd. Een indraaiende voorzet van Kamal Assou werd door de ingevallen Simon Zuiderwijk met het hoofd geschampt waarna de bal in het doel belandde. Na de goal bleven de Delftenaren aanvallen en gingen ze opzoek naar een tweede treffer. De pressie en het aanvallende spel zorgde ervoor dat Concordia veel corners verdiende. Een van de indraaiende indraaiende corners van Kamal Assou werd bij de eerste paal door een RKDEO speler via de lat in zijn eigen doel gewerkt. Met nog een 10 minuten te spelen was het nu zaak om de voorsprong vast te houden. RKDEO probeerde nog wel aan te zetten maar was niet echt meer bij krachten om Concordia echt pijn te doen. Na het bevrijdende eindsignaal van de scheidsrechter konden de drie punten in de tas worden gestopt.
Weer een belangrijke overwinning die er toch wel voor zal zorgen dat de sfeer rondom het elftal goed blijft. Volgende week volgt de thuiswedstrijd tegen Erasmus. Laten we hopen dat er ook dan weer 3 punten kunnen worden bijgeschreven zodat de ongeslagen status in het nieuwe shirt behouden blijft tot het einde van het seizoen.
Geert Willemsen
Concordia-Oliveo (zondag 19 september)
Na een goede start van de competitie stond nu de wedstrijd tegen Oliveo op het programma. Ook Oliveo had 4 punten na 2 wedstrijden dus een goed moment om te kijken waar we stonden.
De opstelling was op 1 plaats gewijzigd. Sybren maakte zijn opwachting i.p.v. Sander V. Het geeft aan dat de concurrentie op dit moment moordend is in de selectie van Concordia. De opvatting van trainer Verheij voor deze wedstrijd was dat we via het middenveld de tegenstander voetballend de baas zouden zijn.
Helaas was hier vanaf het eerste moment weinig tot niks van terug te zien op het veld. Op een onbegrijpelijke manier startte Concordia veel te slap aan de wedstrijd en liet het Oliveo het initiatief nemen. Van het goede en degelijke spel van de afgelopen wedstrijden was helaas weinig meer over. Door een klein mirakel kwam Concordia nog wel op een 1-0 voorsprong. Een goede vrije trap van Sander O werd netjes binnengeschoten door Robin. Ook deze voorsprong zorgde er echter niet voor dat Concordia de voetballende oplossing zocht en het ging tevergeefs de fysieke duels aan die keer op keer verloren gingen. De gelijkmaker viel dan ook halverwege de 1e helft en dit kon alleen maar verdiend genoemd worden. Met 1-1 werd ook de rust gehaald.
In de rust werd geprobeerd door een andere opstelling om meer grip op de wedstrijd te krijgen. Dezelfde 11 spelers mochten dit gaan proberen.
De 2e helft begon Concordia ook wel iets beter en leek het wat meer in de wedstrijd te komen. Het creëerde enkele kansen al moest het keeper Schouten ook dankbaar zijn dat hij wederom een uitstekende wedstrijd stond te keepen. Het leek er op, naarmate de 2e helft vorderde, dat een gelijkspel toch nog tot de mogelijkheden zou behoren. Helaas viel de 1-2 toch door een misverstand in de verdediging en kwam Oliveo verdiend op voorsprong. Hierna liet de leidsman, die over het algemeen toch al een verwarde indruk maakte, zich ook nog gelden door een aantal belachelijke gele kaarten uit te delen aan zowel spelers van Concordia als van Oliveo. In de slotfase besliste Oliveo het duel definitief door de 1-3 binnen te schieten. Een terechte nederlaag voor Concordia en een verdiende overwinning voor Oliveo.
Het devies na deze wedstrijd moet zijn dat we hier lering uit moeten trekken, maar ook niet al te lang blijven stilstaan bij deze nederlaag. Komende Zondag wacht Escamp in Den Haag en dat is een mooie gelegenheid om ons te revancheren.
Hopelijk komt u ons daar steunen. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat u daar dan een overheerlijk broodje speklap kunt nuttigen.
Peter Schildmeijer
Concordia 2 – Hermes DSV 2 (zondag 19 september)
Na de eerste verloren thuiswedstrijd van het seizoen was het deze week zaak voor Concordia om de eerste thuisoverwinning veilig te stellen. De mannen die hiervoor moesten zorgen waren vrijwel dezelfde als de voorgaande week. Alleen Kamal had een plekje bij het eerste elftal veroverd en de van Taurus overgekomen Guus keerde terug na een week afwezig te zijn geweest. Nu Arthur weer helemaal fit was werd er gekozen om met 3 spitsen te spelen. Arthur werd zodoende geflankeerd door Darby en Simon. Tegenstander was Hermes DVS 2. Een team dat was opgevallen na de korfbaluitslag van vorige week. In eigen huis had het met 7-7 gelijk gespeeld tegen BMT 2. Kansen zouden dus gecreëerd moeten worden met spel op de helft van de tegenstander. Het shirt waarin de eerste thuisoverwinning behaald moest worden was voor het eerst het nieuwe lustrumshirt van de nieuwe hoofdsponsor Van Uffelen.
De eerste minuten waren van beide zijden erg rommelig. De goede combinaties waren schaars en dit leidde er dan ook toe dat grote kansen uit bleven. Het was dus oppassen voor moment van onachtzaamheid achterin en zoveel mogelijk vrije trappen en ingooien bij het eigen doel voorkomen. Dit gebeurde gelukkig ook en er werd weinig tot niets weggegeven. Aan de andere kant waren er wel wat mogelijkheden om de score te openen. Darby werd goed diep gestuurd en een breedtepass op Arthur zou de laatstgenoemde alleen voor het doel hebben gezet. Helaas bleef de pass uit en kon de back het gat dichtlopen waardoor de kans niet verzilverd werd. Verdere kansen werden zonder overtuiging ingeschoten waardoor beiden keepers tot aan de rust hun doel schoon hielden.
In de rust werd zoals zo vaak weer besproken hoe het voetballen precies moest. Proberen via de snelle mensen aan de zijkant de aanval op te zoeken was de boodschap. En dan ervoor zorgen dat er genoeg bezetting voor de goal is om de bal binnen te schieten.
De tweede helft begon van Concordia zijde iets gecontroleerder dan de eerste helft. Vanuit achteruit werd er wat verzorgder gespeeld. Helaas leidde dit niet tot veel kansen. Kleine kansjes werden niet verzilverd, waardoor de voor de supporters veelal zo hatelijke brilstand op het bord bleef staan. Geheel tegen de verhouding in was het Hermes dat op voorsprong kwam. Een hoge bal werd doorgetikt tussen de verdediging en de keeper in. De doorgelopen buitenspeler lobde de bal knap over keeper Laurens. Meteen vanaf de aftrap was het Simon die gevaarlijk werd. Zijn schot vond jammer genoeg de Hierna volgde een periode waarin Concordia opzoek ging naar de gelijkmaker. Telkens opnieuw lukte het net niet op de bal tegen de touwen aan te schieten. Met de laatste minuten in aantocht werd de tijd steeds schaarser. Na een legio aan gemiste kansen kwam tegen de blessure tijd aan dan toch de bevrijdende gelijkmaker. Een vrije trap werd door Guillarmo knap binnen geschoten bij de tweede paal. Niet veel later werd het feest helemaal compleet gemaakt. Na een mooie solo van Darby was het Hugo die de bal goed afrondde en in de blessuretijd de 2-1 eindstand op het bord te zetten.
Een gelukkige overwinning die nog wel eens erg belangrijk kan worden. Zeker voor het moraal en hopelijk met het oog op de volgende week in de belangrijke wedstrijd tegen RKDEO.
Geert Willemsen
Concordia 2 – Quintus 2 (zondag 12 september)
Na een goede overwinning in Naaldwijk tegen Westlandia was het tijd voor de eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Uit Kwintshul kwam het 2e elftal van Quintus op bezoek. Een van de ploegen, die evenals Concordia na de eerste wedstrijd met 3 punten boven aan de ranglijst was terug te vinden. Zeker een ploeg om rekening mee te houden dus.
Met de terugkeer van Michael Stet, Arthur en keeper Laurens was er iets meer ervaring aanwezig dan de week ervoor. Desalniettemin moest Arthur na zijn blessure toch vanaf de kant beginnen. Mede hierdoor werd er begonnen in een 3-5-2 formatie.
Vanaf het eerste fluitsignaal probeerde Concordia de aanvallende intenties duidelijk te maken. De beslissende passes bleken helaas steeds onzuiver. Aan de andere kant was het Quintus dat een vrije trap kreeg op een gevaarlijke positie. Met de lange Westlandse jongens was het duidelijk dat dit wel eens gevaarlijk zou kunnen worden. Het was dan ook gelijk raak bij de eerste doelpoging. De hoge voorzet werd knap bij de eerste paal binnen gekopt en de achterstand was een feit. Na de deceptie probeerde Concordia opzoek te gaan naar de gelijkmaker. Na een goede steekpass van Hugo was het Darby die zijn lobje in volle snelheid net naast het doel zag verdwijnen. Bij een hoekschop aan de andere kant was het Michael die zijn directe tegenstander vastpakte. De scheidsrechter aarzelde niet en wees resoluut naar de stip. Een gele kaart voor Michael en een strafschop waren het gevolg. Vanaf elf meter werd Laurens zodoende voor de tweede keer gepasseerd. Voor de rust kreeg Darby na een goede combinatie door het midden nog een goede kans op de aansluitingstreffer. Hij vond helaas de keeper op zijn weg naar het doel waardoor er met een teleurstellende 0-2 achterstand de rust in werd gegaan.
Duidelijk was dat er moest worden opgepast met het weggeven van corners en vrije trappen rond het eigen doel. Verder was een snelle aansluitingstreffer nodig om nog kans te maken op de overwinning.
De tweede helft was het ook weer Concordia dat opzoek ging naar de doelpunten. Tot veel grote kansen leidde dit helaas niet. Na het inbrengen van Arthur was het iets makkelijker om voorin een aanspeelpunt te vinden. Het ontbrak Concordia’s gevaarlijkste man in de tweede helft Arthur bij zijn acties telkens een beetje aan geluk. Zijn schoten en/of kopballen mistten een beetje de precisie of kracht om de keeper te verschalken. Aan de andere kant mocht Concordia nog van geluk spreken dat in de counter niet een onverdiende 0-3 werd gescoord. De spits van Quintus kon alleen op het doel af alleen liet zichzelf iets te veel naar de buitenkant drijven waardoor Laurens redding kon brengen. Het was Concordia dat het spel verzorgde. Het team van Quintus had helaas goed naar hun collega handballers gekeken hoe te verdedigen. Hierdoor was het erg lastig kansen creëren. Zodoende bleef een Delftse treffer uit.
Al met al een teleurstellende en onnodige nederlaag die werd ingeleid door eigen overtredingen. Jammer maar helaas.
Hopelijk volgende week een beter resultaat om mee te blijven doen om de bovenste plaatsen.
Geert Willemsen
Concordia-Antibarbari (zondag 12 september)
Na het gelijke spel vorige week in Den Haag moest het vlaggenschip van Concordia het in de 2e speelronde opnemen tegen de (ex)studenten van Antibarbari. Deze knapen hadden in de vorige wedstrijd Oliveo op 1-1 weten te houden dus zeker een ploeg waar niet te licht over moest worden gedacht.
Een mooi moment was de presentatie van het nieuwe lustrumshirt ter ere van het 125 jarige bestaan van de vereniging. Onder toezicht van de nieuwe hoofdsponsor (Van Uffelen dames- en herenmode) werd het nieuwe shirt aan het publiek gepresenteerd. De nieuwe hoofdsponsor mocht deze wedstrijd ook de aftrap verrichten onder luid applaus van de harde kern Concordia supporters.
Door omstandigheden was de opstelling op 2 plaatsen gewijzigd tov vorige week. Jochem verving Sjaak in de verdediging en Sybren mocht als targetman starten. Wouter begon hierdoor op de bank. Onder een stralende zon en met veel vertrouwen begon Concordia aan de wedstrijd.
Vanaf de 1e minuut werd Antibarbari gelijk vastgezet op de eigen helft en met vlot combinatiespel werden er al snel enkele grote kansen gecreëerd. Net als vorige week stond het vizier nog niet helemaal op scherp waardoor de tegenstander het idee kreeg dat er toch een goed resultaat haalbaar was. Positief was wel dat Concordia in staat is om elke wedstrijd een aantal goede kansen te creëren. Soms door goed combinatiespel en af en toe door een weergaloze actie van Krul die op de tribune al de bijnaam ‘De tovenaar van de Bras’ heeft gekregen. Helaas promoveerden zelfs levensgrote kansen voor de rust niet tot een doelpunt waardoor net als vorige week de brilstand op het bord stond bij de rust.
In de rust werd Barry Stevens geciteerd omdat Hans vond dat we ‘vooral moesten doorgaan’ met waar me mee bezig waren. Met dien verstande dat een doelpunt wel wenselijk zou zijn omdat puntverlies tegen deze tegenstander wel heel erg onnodig zou zijn. Michael kon helaas niet verder door een blessure en werd vervangen door Kamal die daarmee zijn rentree in het 1e elftal maakte.
De 2e helft liet Concordia zien dat goed verzorgd positiespel ook gekoppeld kon worden aan resultaat. Voor het openingsdoelpunt moest er wel een dood spelmoment aan te pas komen. Sybren werd op de rand van de 16 neergelegd waarna Krul met een bekeken vrije trap voor de 1-0 zorgde. Een enorme ontlading in het veld en aan de kant voor deze verdiende beloning. Gesterkt door de voorsprong gingen de zwart-witten gelijk op zoek naar meer goals. Antibarbari was nu klaar voor de sloop en na een scrimmage voor de goal zorgde Robin middels goed doorzetten voor een verdubbeling van de score en stelde hiermee de overwinning vrijwel zeker.
Na de 2-0 liet Concordia de teugels heel even vieren en kwam de opponent uit Kralingen wat beter in de wedstrijd en kreeg het enkele mogelijkheden. Gelukkig keepte Marc weer een uitstekende pot waardoor ze niet dichterbij kwamen. Concordia besloot er in de slotfase nog een tandje bij te zetten. Dit werd de laatste man van Antibarbari iets te veel en hij kreeg een rode waas voor zijn ogen en mocht vroegtijdig gaan douchen. Na een goede actie van Kamal kwam Sander V alleen voor de keeper en bleef koel door de bal onder de keeper door te schieten. Een duidelijke 3-0 overwinning was het gevolg en een passende afsluiting na de presentatie van de jubileumshirts.
Ik denk dat de supporters een leuke middag hebben gehad met attractief spel en mooie aanvallen.
Gecombineerd met een heerlijk zonnetje en een lekkere jupiler in plastic in de hand moet het goed toeven zijn geweest langs de kant.
Volgende week spelen we thuis tegen Oliveo dus dan rekenen we weer op jullie steun!
Peter Schildmeijer
Westlandia 3 - Concordia 2 (zondag 5 september)
Na een aantal maanden zonder voetbal en een periode van trainingen en bekerwedstrijden begon deze zondag de competitie weer. Met een fris en hernieuwd team lijkt de doelstelling duidelijk. De teleurstelling van afgelopen seizoen na het net niet behalen van de promotie moet dit jaar worden weggespoeld met een promotie naar de 1e klasse. In het beste geval door middel van directe promotie en dus met het kampioenschap.
Met een aantal nieuwe spelers overgekomen van verschillende verenigingen en uit de jeugd begon deze competitie voor de mannen van trainer van Buuren in Naaldwijk tegen Westlandia 3. Bij afwezigheid van vaste keeper Laurens was David Snelleman bereid om het Delftse doel te verdedigen. De aanvoerdersband kwam om de arm van nieuwe aanwinst Chris die over was gekomen van SV Den Hoorn. Verder speelde Concrdia met nieuwe aanwinsten Sybren, Guillarmo, Darby, Toon en Simon. Sybren was overgekomen van onze studentenvrienden van Taurus. Guillarmo kwam over van de A-jeugd van Vitesse Delft. Darby keerde terug na zijn avonturen bij Haaglandia en DHC. En tot slot nog Toon en Simon die dit jaar de overstap maakten uit de A-jeugd om dit jaar de selectie te versterken.
Gelijk vanaf het begin was het Concordia dat goed druk zette en de Naaldwijkse defensie dwong fouten te maken. Hierdoor kon Simon ook al na enkele minuten zijn eerste competitietreffer laten noteren. In de vijandelijke 16 meter zag hij een kans om in een rechtstreeks duel de bal af te pakken en met een volley achter de doelman te schieten: 0-1. Enkele minuten later was het een verkeerde terugspeelbal die de 0-2 inleidde. De te kort ingespeelde terugspeelbal werd door Sybren goed onderschept, waarna hij de keeper omspeelde en beheerst afrondde. Tot aan de rust was het voornamelijk Concordia dat gevaarlijk werd voor het doel. Schoten van Guillarmo en Simon mistte echter kracht en/of precisie om nog een derde treffer op het scorebord te doen verschijnen voor de rust. Zodoende ging Concordia met een comfortabele 0-2 voorsprong de kleedkamers in.
Tijdens de theepauze werd het spel doorgesproken en was het duidelijk dat dit niet meer weggegeven mocht worden. Een snelle 3e treffer zou ervoor zorgen dat de wedstrijd simpel uitgespeeld zou kunnen worden.
Na de gesproken woorden ter harte genomen te hebben was het darby die vlak na rust gelijk de 0-3 liet aantekenen. Hierdoor leek de overwinning Concordia niet meer te kunnen ontgaan. Niets was echter minder waar, want het was Westlandia dat niet veel later uit een klutsbal een tegentreffer wist te scoren. Na een verre ingooi viel de bal in de kluts voor de voeten van een Westlandia-speler. Deze aarzelde niet en liet keeper David geslagen achter. Tot overmaat van ramp werd niet veel later uit een hoekschop de 2-3 ook nog knap binnengekopt. In deze fase van de wedstrijd had Concordia het lastig met de verre ingooien en lange mensen aan Westlandia zijde. Gelukkig werd de marge na een goed uitgevoerde counter weer naar veilige grootte gebracht. Simon tikte na een snelle aanval bij de tweede paal zijn tweede van de ochtend binnen. Dit gaf Concordia niet meer weg. Verdere uitbouw van de score was nog wel mogelijk geweest maar helaas schoot Sybren de bal tegen de deklat waardoor de eindstand bij 2-4 bleef.
Een goede start voor wat hopelijk een goed seizoen gaat worden voor het 2e elftal. Goed om op te merken is dat ook na de tegenslag van twee tegengoals de 4e treffer nog werd gemaakt en dat het dus met de mentale weerbaarheid wel goed zit. Hopelijk worden de hoge verwachtingen volgende week in de eerste thuiswedstrijd ook waargemaakt.
Geert Willemsen
GSC ESDO-CONCORDIA (zondag 5 september)
Na een lange periode van trainen, oefenwedstrijden en bekerwedstrijden stond deze Zondag dan eindelijk de start van de nieuwe competitie op het programma. Na 1 jaar in de 4e klasse moest nu blijken hoe Concordia het een klasse hoger zou doen. De voorbereiding gaf in ieder geval de burger moed na goede resultaten tegen 3e en zelfs 2e
klassers in de beker.
De selectie is dit jaar dan ook zowel kwantitatief als kwalitatief vooruit gegaan. Een aantal nieuwe aanwinsten begon ook gelijk in de basis tegen GSC ESDO. Bij deze een klein voorstelrondje voor de supporters:
Sjaak Beerepoot: Qua naam een speler die goed is voor een cultstatus binnen Concordia. Typische mandekker, onverschrokken in de duels en stoïcijns alle spitsen uitschakelend die hem voor de voeten lopen. Boekte tijdens de voorbereiding elke week progressie. Heeft zich snel aangepast aan het niveau van Concordia in de 3e klasse.
Jimmy Schild: Zorgt met zijn naam nog wel eens voor verwarring door de huidige bijnaam van ondergetekende. In het veld zelden goed voor verwarring want een rechtsback waar je als linksbuiten liever niet tegen staat. Back die lijkt op Ruud Heus in zijn goede Feyenoord tijd. Walst bij voorkeur over zijn tegenstander heen en probeert ook mee op te komen om zo gevaar te stichten.
Michael Wilson: Dynamische middenvelder met veel diepgang en scorend vermogen. Van origine een Delftenaar, maar dit seizoen door de Concordia-scouting weg geplukt bij Alphense Boys. Speelt veelal op techniek, maar de voorbereiding heeft ons geleerd dat hij het betere vlieg- en tackle werk ook niet schuwt. Een duidelijke versterking op het middenveld dit jaar.
Vincent Krul: Eigenlijk geen nieuweling natuurlijk, maar na een aantal jaren bij Vitesse Delft weer terug gekeerd op het oude nest. Publieksspeler bij uitstek door zijn ‘Sleepbewegingen’ en ‘Kapbewegingen’. Dit jaar in de rol als aanvoerder gebruikt als verlengstuk van trainer Verheij in het veld. Bezorgt tegenstanders regelmatig nachtmerries en een gevoel van dronkenschap nadat ze op de vierkante centimeter 3x voorbij zijn gespeeld.
De 1e wedstrijd stond gepland tegen GSC ESDO. Deze ploeg had in de voorbereiding goede resultaten geboekt en goed spel laten zien dus Concordia kon dus gelijk zijn borst nat maken. Op het typisch Haagse complex van deze vereniging moest Concordia onder zomerse omstandigheden beginnen aan het seizoen.
Het begin van de wedstrijd speelde zich vooral op het middenveld af waarbij er weinig echte kansen werden gecreëerd. Beide ploegen hielden elkaar goed in evenwicht en Concordia liet zien dat het zeker iets te zoeken heeft in de 3e klasse. Naarmate de 1e helft vorderde ontstonden er enkele mogelijkheden voor beide ploegen om de score te openen. Concordia moest keeper Marc Schouten in deze fase dankbaar zijn vanwege een katachtige redding kort voor rust. Hierdoor werd er met de brilstand op het bord aan de thee gegaan.
In de rust werd aangegeven door Hans dat er iets meer wil om te winnen nodig was om hier 3 punten mee naar huis te nemen. Duidelijk was dat we zeker niet hoefden te verliezen van deze ploeg.
De 2e helft liet een dominanter Concordia zien dat ook gelijk enkele goede kansen kreeg om de score te openen. Helaas lukte dit niet en GSC ESDO bleef ook gevaarlijk in de counter met hun snelle spitsen. Naarmate het einde naderde kreeg Concordia enkele grote kansen waarbij Simon (ingevallen voor Sander V), Krul, Robin, Michael en ondergetekende er niet in slaagden om het net te vinden. Ook werd er nog een grote kans teniet gedaan door de grensrechter van ESDO die een levensgrote kans voor Concordia als buitenspel beoordeelde. De warrig fluitende scheidsrechter stond zelf ergens in de middencirkel, maar had zelfs van daar kunnen zien dat het in de verste verte geen buitenspel was. Helaas.
Aan de andere kant had ESDO een penalty kunnen krijgen dus vooruit. Al met al kon Concordia vrede hebben met een punt, maar het besef was wel dat er meer in had gezeten. Toch geeft het hoop voor de rest van de competitie waarin er veel leuke wedstrijden te zien zullen zijn.
Wij hopen iedereen dan ook weer veelvuldig langs de lijn te mogen begroeten. Alvast een eerste woord van dank voor de meegereisde supporters naar Den Haag.
Peter Schildmeijer
Selectie verslagen 2009-2010
|
Alle gegevens onder voorbehoud van typefouten
dsv Concordia – Delft. | |
