ODB F2 - Concordia F3 2-1, 26 november 2011

Vol vertrouwen werd vandaag begonnen aan de uitwedstrijd tegen het Haagse ‘Ons Doel Bereikt’ (ODB) F2. Jammer genoeg kon Damien vandaag niet mee voetballen, maar gelukkig bleek Luka uit de F2 bereid om een helft mee te doen. Dit ondanks het vroege tijdstip; het valt niet mee om nog in het pikkedonker te moeten vertrekken voor een uitwedstrijd die om 08.30 uur begint. Maar er werd niet geklaagd; coach Walter immers gaf het goede voorbeeld door na een lange nachtvlucht uit een ander continent rechtstreeks van Schiphol naar het voetbalveld te komen om zijn team te begeleiden. Dit natuurlijk tot vreugde van Yannick, die extra goed kan presteren als zijn vader langs de kant staat!

Ondanks dat ODB lager geklasseerd stond dan Concordia, was daar in de wedstrijd niets van te zien. Het ging gelijk op, met van beide kanten wat rommelig spel. De eerste kans voor Concordia was voor Luka, die na een mooie loopactie helaas net niet goed uitkwam om de bal er in te kunnen schieten.

Het was ODB dat op een 1-0 voorsprong kwam, toen de Concordia-verdediging een tegenstander over het hoofd zag. Concordia F3 ging meteen op zoek naar de gelijkmaker. Dat lukte Willemijn bijna, uit weer een gevaarlijke hoekschop van Rick. Ook Laurens was er twee keer dichtbij: een mooi schot werd knap gered door de ODB-keeper, en een tweede kans ging net naast. Een gelijkmaker was op dat moment verdiend, daarom was het jammer dat vlak voor rust ODB op 2-0 kwam, toen na een corner van dichtbij kon worden ingetikt. Extra zuur was dat, omdat het er heel erg op leek (zo gaven de Concordianen aan die er met hun neus bovenop stonden) dat de corner niet via de lat, maar het via doelnet het veld weer inrolde, en het dus een achterbal had moeten zijn. Door deze beslissing van de scheidsrechter leek het team even van slag en kwamen er nog een paar grote kansen voor ODB; gelukkig bleef keeper Mats koel en redde knap.

In de rust werd afgesproken het niet op te geven, en goed ons best te blijven doen. Dat deed het team: veel meer duels werden gewonnen en de posities in het veld werden veel beter in de gaten gehouden. De in de rust ingevallen Bastiaan bewees meteen zijn waarde, door na een pass van Sem zijn tegenstander uit te kappen en in de korte hoek de 2-1 in te schieten. Met deze aansluitingstreffer was het geloof weer helemaal terug. De verdediging van Nathan, Yannick en Sem gaf geen kans meer weg, en de middenvelders Laurens, Willemijn en Rick liepen de longen uit hun lijf om zowel te verdedigen, als spits Bastiaan te ondersteunen in de aanval. De corners van Willemijn en Rick bleken weer gevaarlijke wapens, maar helaas stonden we steeds net verkeerd om de ballen in te schieten of in te koppen. Tegen het einde van de wedstrijd, toen de druk op ODB steeds groter werd en de gelijkmaker in de lucht hing, kwam weer een leermoment voor onze F3-voetballers. In uitwedstrijden wil het dan wel eens gebeuren dat de scheidsrechter ook zijn steentje wil bijdragen aan het overeind houden van ‘zijn‘ team. Kansrijke aanvallen werden afgefloten omdat er weer een ODB-speler (van vermoeidheid) op de grond lag, handen-en-voeten-werk mocht doorgaan en inworpen werden consequent aan de thuisploeg gegeven. Op zo’n moment moet je rustig blijven voetballen en reageren door alsnog die gelijkmaker te scoren. Helaas bleek dat voor een paar van onze F-jes nog wat teveel gevraagd, en lieten ze zich van de wijs en uit hun spel brengen.

De wedstrijd werd helaas met 2-1 verloren; van teleurstelling rolden er hier en daar wat traantjes. Maar zoals altijd was het leed al weer snel vergeten, toen bij de afsluitende penaltyreeks bijna alle Concordia-strafschopen er keihard in werden gepegeld!

Maarten en Walter, leiders F3