Klein maar fijn

Ik hoor ’t de ouders van de tegenpartij nog zo zeggen als de spelertjes van onze E4 zich opstellen voor hun eerste wedstrijd in de vijfde klasse: “Ach, wat een ukkies, daar lopen onze jongens zo overheen. Gelukkig hebben ze hier het gras gemaaid, anders zie je ze nog niet eens.
Hé  jongens, een beetje rustig aan met die kleintjes, hoor!!”
De spelertjes van de E4  overziend kan ik me de verbazing en bezorgdheid van het andere kamp ook wel voorstellen. Met een gemiddelde lengte van iets meer dan een meter gaan mijn gedachten ook meer uit naar een tafelvoetbalspel dan naar een echte wedstrijd.
Echter, na een uur vloeiend, met een naar de samba neigend combinatiespel, logenstraft de E4 met een eclatante 14-1 overwinning, alle vooroordelen. Ik zie rechts van mij een moeder van de tegenstander langs de linkerdoelpaal ineen zakken. “Ik ga nooit meer naar Madurodam”, kan ze nog net snikkend uitbrengen. Terwijl ik de coach van de tegenpartij hoor zeggen: “Was Albert Heijn maar hier, dan had hij die kleintjes in toom kunnen houden kunnen letten” vliegt op hetzelfde moment een zwerm meeuwen over die in koor, luidkeels het smurfenlied begint te tjilpen. De E4 heeft zijn visitekaartje afgegeven.
In de weken daarna wordt de ene tegenstander na de andere met niet te verstane monsterscores aan de zegekar gebonden. Menig opponent is zelfs al blij als ze überhaupt de toss wint van onze E4.
Het technisch hoogstaande spel blijft niet alleen binnen Concordia onopgemerkt, ook de KNVB is inmiddels wakker geschud door de vele telefonische noodkreten van de wanhopige tegenstanders. Henk Kessler en consorten besluiten dan ook na rijp beraad de E4, gedurende het seizoen, een klasse hoger in te delen.
Maar ook in de vierde klasse herhaalt zich de David en Goliath- legende. Ook hier is geen enkel kruit gewassen tegen de alsmaar door denderende E4-trein. Onder de bezielende leiding van de door  vele insiders betitelde ‘Mourinho der lage landen; Maurice Bavelaar, veelal vocaal ondersteund door watermoeder Jolanda van Buren, worden  met oogstrelende combinaties, een fabelachtige techniek en een uitgekiend wisselbeleid alle tegenstanders verpletterd.
Wederom staat de telefoon in Zeist roodgloeiend. Ten einde raad besluit de KNVB om de E4 nog maar een klasse hoger in te delen: de derde klasse.
Uiteindelijk de juiste keuze. Tegen overwegend 2e jaars E-pupillen krijgt onze 1e jaars E4 eindelijk de tegenstand waar ze recht op hebben. Er worden zowaar,  onnodig,  punten verspeeld.
Toch weet de E4 zich tussen al dit fysieke voetbalgeweld fantastisch te handhaven.
Sterker nog, ze maken nog steeds kans op het kampioenschap.
Het slot van de competitie is namelijk adembenemend spannend en te vergelijken met de beslissing om het landskampioenschap in 2007. Wie herinnert zich niet dat PSV toen slechts met 1 doelpunt verschil ten koste van AJAX de schaal veroverde.
Hetzelfde Agatha Christie-scenario speelt zich thans ook af in de derde klasse van de E4.
Maar liefst 3 ploegen kunnen nog aanspraak maken op de titel.
Aanstaande zaterdag valt de beslissing. Dan speelt de E4 om 12.30 uur thuis tegen Vitesse Delft.
Deze wedstrijd moet worden gewonnen.
Ondanks het feit dat de E4 zich bij elke wedstrijd mentaal weet gesteund door een nimmer aflatende enthousiaste groep ouders, kunnen zij bij deze belangrijke wedstrijd zeker nog wat extra support gebruiken. Zorg dus dat je erbij bent!!!

Tot zaterdag!!!

Fred Zuiderwijk